Kehf Sûresi 37. Ayet Meali

 Servetinin ve adamlarının çokluğuyla gururlanan bu kişinin ahireti inkâr ettiği, 36. âyetin başında anlatılmıştı. 37. âyette ise bu kişi Allah’ı inkâr etmekle itham ediliyor. Şu halde, Beyzâvî’nin de işaret ettiği gibi, ahireti inkâr etmek, bir bakıma Allah’ı inkâr etmek demektir. Zira, ahiretin imkânsızlığını savunmak, Allah’ın gücünün sonsuzluğundan şüphe etmenin bir sonucudur. Nitekim bu kişiye, kendisinin yaratılış safhaları hatırlatılmak suretiyle bu kudretin sahibi olan Allah’ın kıyameti de gerçekleştirme gücünde olduğu isbatlanmak istenmiştir.  

(*) Buradaki topraktan maksat; içerisinde organik ve inorganik, bugüne kadar bilinen ve henüz bilinemeyen tüm kimyevi elementlerin bulunduğu ve aynı elementleri insan organizmasının da taşıdığı topraktır. Nutfe ise, döllenmiş yumurta, yani zigot demektir. (الله اعلم) (Min turâbini “tozdan topraktan” şeklindeki çevirimiz, âyetin muradına uygundur. Bu ve daha başka âyetler, insanın başlangıçtaki elementer yapısının basit ve sıradan olmasına rağmen, Allah’ın müdâhalesi sonucu nasıl paha biçilmez bir varlık haline geldiğini hatırlatma amacı taşırlar. Sevvâke: “Seni varoluş amacını gerçekleştirecek bir altyapıyla donattı” (Râğıb). Bir şeyin tesviyesi, onun amacını (mâ hulika leh) gerçekleştirecek bir altyapı ve donanıma kavuşturulmasıdır. Doğaldır ki bu da insanın yeryüzündeki yaratılış amacı olan hayatı inşâ için akıl, irade, bilinç gibi unsurlarla donatılmasıdır (Krş: Râzî). (M. İslamoğlu Meali 37. Ayet Açıklaması) (الله اعلم) Ayrıca Kur’an-ı Kerim de geçen nutfe (zigot) kavramının, aslında embriyolojik olarak yakın çağlarda manası keşfedildiği ve âyetlerde ki bilgileri de doğruladığı halde malesef, nutfe kavramına verilen tefsir ve mealleri, bilimsel veriler ile çelişkili olarak yapılmaktadır. Bu sebeple de sanki ayetler ile embriyoloji arasında çelişkiler varmış gibi durum hasıl olmaktadır. (PDF) KUR’AN-I KERİM’DE NUTFE KELİMESİNİN GEÇTİĞİ ...) Makalede nutfenin tanımı yapılıp ayetler üzerinde çelişkili durumları tesbit edip bu çelişkili durumun müfessirlerden kaynaklandığını kıyaslamalar ile gösterilir. Embriyolojiye göre insan; erkek üreme hücresi olan (23 kromozomlu) spermin, (23 kromozomlu) dişi yumurtası ile fertilizasyonu (birleşmesi) sonucunda 46 kromozomlu döllenmiş yumurta (zigot) yani Kur’an ınifadesiyle “nutfe” oluşur. Nutfe; embriyolojik olarak zigot yani döllenmiş yumurta demektir ve oluşması için erkek ve dişi üreme hücrelerinin birleşmesi gerekmektedir. Nutfe (=zigot) embriyolojik olarak; fallop tüplerinin ampullasında ovulasyondan. (yumurtlamadan) sonra atılmış olan (23 kromozomlu haploid) yumurtanın (23 kromozomlu haploid) sperm ile fizyonuyla (karışımıyla), (46 kromozomludiploid) hücre meydana getirilmesidir... Özetle; erkek ve dişi üreme hücrelerinin fertilizasyon yani birleşmesiyle, genetik materyallerin çaprazlanıp karışması suretiyle oluşan 46 kromozoma sahip“döllenmiş hücreye veya“döllenmiş yumurtaya”; Nutfe (Zigot) denir. Bundan dolayı nutfe kavramı, müfessirlerin tefsirlerinde ve meal yapanların meallerinde verdiği karşılık olan ne sperm ne de meni kavramı olamaz Bkz:(PDF) KUR’AN-I KERİM’DE NUTFE KELİMESİNİN GEÇTİĞİ...) Kur’an nutfeden bahseder. Nutfe; embriyolojik olarak zigot yani döllenmiş yumurta demektir ve tek hücredir. Bunun oluşması için dişinin kromozom sayısı yarıya indirilmiş 23 kromozomlu yumurtası ile kromozom sayısı yarıya indirilmiş 23 kromozomlu spermin karışımıyla 46 kromozomlu tek hücre meydana getirilir. "Nutfe" kavramı ise, bazı müfessirlerin verdiği karşılık olan sperm veya meni değildir. Döllenmiş yumurta olan ve tek hücreden ibaret bulanan zigottur. Bu nedenle "Nutfe" kavramı, bazı müfessirlerin verdiği karşılık olan sperm veya meni değildir. Döllenmiş yumurta olan ve tek hücreden ibaret bulanan zigottur… Nutfe hakkında aşağıdaki tefsire/yoruma da bakılabilir. تبدأ أول رحلة في خلق الإنسان بعد التزاوج بين الرجل والمرأة، وهذا التزاوج بين الرجل والمرأة هو الذي ساهم في تكاثر أعداد البشر، هذا الثاني بين الرجل والمرأة هو الذي يؤدي إلى نزول السائل المنوي الخاص بالرجل واختلاطه مع البويضة الخاصة بالمرأة، وحدوث التلقيح عند حدوث التلقيح للبويضة تتحول هذه البويضة إلى ما يسمى النطفة، وهي أول تكوين جسم الإنسان، وقد ورد ذكرها في القرآن الكريم. قال الله تعالى في سورة النور :( ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ : المصدر (ما معنى نطفة المرسال)  

11 Bu ayette, insan türünün topraktan itibaren insan oluncaya kadar geçirdiği etaplar sıralanmaktadır. “Seni topraktan” derken “inorganik devir” sonra “nutfeden” derken “organik devir”, sonra da “insan şekline” derken “hominizasyon/insanlaşma devri” sünnetullahın bir gereği olarak belirtilmektedir.  

Burada muhatap erkek bir kişi olduğu için ayette [racülen] kelimesi tercih edilmiştir. Bütünüyle insanın yaratılışıyla ilgili pek çok bilginin benzer içeriklerde Kur’an’da yer aldığı bilinmektedir.,Benzer mesaj: İnfitâr 82:6-8.  

1 Buradaki (لٰكِنَّا)’nın aslı (لٰكِنْ) ve (أَنَا) den oluşmuştur. Âyet (لٰكِنْ هُوَ اللَّهُ رَبِّي وَأَنَا لَا أُشْرِكُ) takdirindedir.  

44 Bkz. 3:59 ile ilgili 47. notun ikinci yarısı; ayrıca 23:12 ile ilgili 4. not.  

[2390] Min turâbini “tozdan topraktan” şeklindeki çevirimiz, âyetin muradına uygundur. Bu ve daha başka âyetler, insanın başlangıçtaki elementer yapısının basit ve sıradan olmasına rağmen, Allah’ın müdâhalesi sonucu nasıl paha biçilmez bir varlık haline geldiğini hatırlatma amacı taşırlar. [2391] Sevvâke: “Seni varoluş amacını gerçekleştirecek bir altyapıyla donattı” (Râğıb). Bir şeyin tesviyesi, onun amacını (mâ hulika leh) gerçekleştirecek bir altyapı ve donanıma kavuşturulmasıdır. Doğaldır ki bu da insanın yeryüzündeki yaratılış amacı olan hayatı inşâ için akıl, irade, bilinç gibi unsurlarla donatılmasıdır (Krş: Râzî). [2392] Bu meselin inkârcı kahramanı “Rabbim” (36. âyet) diye konuşturulduğu halde, burada Allah’ı inkâr (ya da “nankörlük”) ettiği dile getirilerek, âhirete imanla Allah’a iman arasındaki zorunlu bağ vurgulanıyor. Çünkü öldükten sonra dirilişe olan inanç, kişinin eylemlerinin sorumluluğunu üstlenmesi demektir.  

2379 Three stages of man's creation: first dust, or clay, itself created out of nothing and forming the physical basis for his body; then, out of the produce of the earth as incorporated in the parent's body, the sperm drop (with the corresponding receptive element); and then when the different elements were mixed in due proportion, and the soul was breathed into him, the fashioned man. (Cf. 15:28-29, 30:20, 35:11, and 87:2).