Kasas Sûresi 30. Ayet Meali

Bkz. 20/10-14“Allah, bir insanla ancak (mesajını doğrudan kalbine ileterek) vahiy yoluyla yahut perde arkasından (ona seslenerek) konuşur. Yahut bir elçi gönderip, izniyle ona dilediğini vahyeder…” (Şura 42/51) Bu ayetten anlıyoruz ki; Allah, hiçbir beşerle doğrudan konuşmaz. Burada anlatılan vahiy perde arkasından yani ağaç üzerinden yapılan vahiydir.İlahi vahyin önce ağaçta tecelli etmesi, Hz. Musa’yı vahye alıştırmak ve vahyin havasını tedricen yaşatmak için olabilir.  

(*) Yüce Allah, bir beşerle ancak (mesajını doğrudan zhnine ileterek) vahiy yoluyla veya hicap arkasından (ona seslenerek) konuşur. Yahut bir melek elçi gönderip, izniyle ona dilediğini vahyeder…” (Şura 42/51) İşte bu ayetten de anlıyoruz ki; yüce Allah, hiçbir beşerle doğrudan konuşmaz. Burada anlatılan vahiy ise yine perde arkasından yani ağaç üzerinden yapılan vahiydir. Yani bir beşer direk/vasıtasız olarak yüce Allah’ın mesajını kendisinden duyamayacağından dolayı burada yüce Allah kendi mesajını Hz. Musa’ya ağaç üzerinden duyurmuştur. Metni aşağıya alınan (تأويلات أهل السنة ) adlı İmam Maturidi’nin tefsir metnine bakılabilir. ثم قال تعالى : من الشجرة أن يا موسى إني أنا الله رب العالمين فأحل الله كلامه في الشجرة حتى سمعه موسى منها ، لأنه لا يستطيع أن يسمعه من الله وهذه أعلى منازل الأنبياء أن يسمعوا كلام الله من غير رسول مبلغ وكان الكلام مقصورا على تعريفه بأنه الله رب العالمين إثباتا لوحدانيته ونفيا لربوبية غيره (تأويلات أهل السنة - تفسير الماوردي  

6 Vahyin geliş şekillerine bakılırsa, Allah, hiçbir peygamberle yüz yüze konuşmamıştır. Nitekim Şûrâ, 42/51’de: “Allah hiçbir beşerle/ölümlü ile vahiy yahut perde arkasının dışında konuşucu değildir. Yahut da bir elçi gönderip, izniyle ona dilediğini vahyeder. O, Aliy’dir, Hakîm’dir” ayetinde belirttiği gibi konuşur. Burada ise Hz. Musa ile perde arkasından konuşmuştur. Buradaki perde “ağaç”tır. Krş. Tâhâ, 10/11-12  

25 “Sağ yamaç” tabiri 19:52 ve 20:80’de olduğu gibi burada da, “kutluluk, güven ve bereket” çağrışımı vermektedir; bu konuda bkz. 74:39 hk. 25. not. “Kutlu yer” tabirine gelince, bkz. 20:12’deki “iki kere kutlu kılınmış vadi” ifadesi. Yukarıdaki ayette atıfta bulunulan “ağaç”, şüphesiz, Tevrat’ta sözü geçen (Çıkış iii, 2) “yanan çalılık”la aynı şeydir.  

[3397] Buradaki fî edatı, bereketin toprağa izafe edildiğine delâlet eder (Bkz: 7:137, not 97). [3398] Eski Ahid’de bu gövdeli bitkinin “böğürtlen” anlamına gelen ulleyka olduğu söylenir. Bir başka rivayette bunun, içinden ateş geçtiği halde yanmayan bir tür sarmaşık olduğu nakledilir. [3399] Aynı olay farklı vurgu ve ibârelerle Tâhâ 12 ve Neml 9’da da nakledilir. [3400] Vahyin üç şekilde geldiğini söyleyen âyet şu cümleyle başlar: “Hiçbir beşerle Allah’ın (doğrudan) konuşması olacak şey değildir” (42:51). Buradaki, vahyin şekillerinden ikincisine girer: “..ya da perde gerisinden..” Buradaki “perde” ağaçtı.  

3361 We are to suppose the appearance of a bush burning but not consumed (Exod. 3:2), a device adopted by the Scottish Church in its armorial bearings. Scotland apparently took that emblem and motto (Nes tamen consumebatur, 'nevertheless it was not consumed') from the Synod of the Reformed Church of France, which had adopted it in 1583. (I am indebted for this information to the Rev. D.Y. Robertson, Chaplain of the Church of Scotland in Simla , India ). The real explanation of the Burning Bush will be found in 27:8. n. 3245: it was not a fire, but a reflection of the Glory of God.