Kaf Sûresi 38. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 40/57; 46/33.  

38.Hakim`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiğine göre bu ayeti kerime yahudilerin Yüce Allah`ın altı gün içinde yaratıkları kademe kademe yarattığını yedinci gün yani cumartesi günü de istirahata çekildiğini ileri sürmeleri üzerine indirildi.  

Bkz. 41/9-12Aşağıdaki 39 ve 40. Ayetlerde günün belli vakitlerinde eda edilen beş vakit namaz anlatılmaktadır.  

 Bu âyetle, yahudilerin «Allah, cumartesi günü istirahate çekildi. Arşın üstüne bağdaş kurup oturdu» şeklindeki sözleri reddedilmiştir. Bazı tefsircilere göre «altı gün»den maksat, altı dönemdir.  

Tevrat'ın Tekvin 2:2' deki tahrifata gönderme yapılıyor.  

Bu âyet-i kerîme, “Allah, yaratmaktan yoruldu ve cumartesi günü dinlendi” diyerek, Yüce Mevlâ hakkında olmadık iftiralar atan, lânetli yahûdî kâfirlerine bir cevaptır.  

1- Altı dönemde, altı bölümde, altı evrede.  

(1)“Kudret-i İlâhiyeye nisbeten en büyük şey, en küçük şey kadar kolaydır. (...) Cenneti halk etmek(yaratmak), bir bahar kadar kolaydır. Bir baharı îcâd etmek, bir çiçek kadar rahattır. (...) Kudret-i İlâhiyeye nisbeten herşey müsâvî (eşit) olduğuna delîl-i kātı‘ ve bürhân-ı sâtı‘ (kesin ve parlak delil) şudur ki, hayvanât ve nebâtâtın îcâdında, gözümüzle görüyoruz: Hadsiz bir sehâvet (cömertlik) ve kesret (çokluk) içinde, nihâyet derecede bir itkan (sağlamlaştırmak), bir hüsn-i san‘at (güzel san‘at) bulunuyor. Hem nihâyet derecede karışıklık ve ihtilât içinde, nihâyet derecede bir imtiyâz ve tefrik (ayırd etme) görünüyor. Hem nihâyet derecede mebzûliyet (bolluk) ve vüs‘at (genişlik) içinde, nihâyet derecede san‘atça kıymetdarlık ve hılkatçe(yaratılış cihetiyle) güzellik bulunuyor. Hem nihâyet derecede san‘atkârâne bir sûrette, çok cihâzâta ve çok zamâna muhtaç olmakla berâber, gāyet derecede sühûletle (kolayca) ve sür‘atle îcâd ediliyor. Âdetâ birden ve hiçten o mu‘cizât-ı san‘at (san‘at mu‘cizeleri) vücûda geliyor. İşte bilmüşâhede her mevsimin rûy-i zeminde(yeryüzünde) gördüğümüz bu fa‘âliyet-i kudret, kat‘iyen delâlet eder ki: Şu ef‘âlin menba‘ı (fiillerin kaynağı)olan kudrete nisbeten; en büyük şey, en küçük şey kadar kolaydır ve hadsiz efrâdın îcâdı ve idâreleri, bir ferd kadar rahatça îcâd ve idâre edilir.” (Mektûbât, 20. Mektûb, 77)  

(*) Kur’an evrenin 6 (24 saatlik) günde yaratıldığını söylemez. Gün kelimesinin Arapça karşılığı ’’yevm’’dir. Bu söz konusu ayette kullanılan kelime de ’’yevm’’dir. Bu kelimenin sözlük anlamları şu şekildedir: 24 saatlik gün, dönem, çağ ve zaman.[1] Dileyenler kendisi müslüman bile olmayan Arapça uzmanı Alman Profesör ’’Hans Wehr’’in yazmış olduğu sözlüğe de bakabilirler.[2] Eğer ’’dönem’’ anlamını sözlükler doğruluyorsa ve bu anlam başka ayetler ile çelişmiyorsa bu anlamı kullanmakta hiçbir sakınca yoktur. Bu durumda Kur’an’a göre evren 6 günde değil de 6 dönemde/aşamada yaratıldığını söyleyebiliriz. Sadece sözlüklerde değil, Kur’an’da bile’’yevm’’kelimesinin sadece 24 saatlik bir gün anlamına gelmediği çok rahat bir şekilde anlaşılıyor. Mesela: Nice ayetlerde de (يوم القيامة يوم الاخرة) ‘’yevmul kıyame, yevmul ahire’’ kıyamet günü, ahiret günü ‘’ gibi ifadeler geçmektedir, ama ahiret günü 24 saatlik bir zaman dilimi değildir, süresi sonsuz bir zamandır. Ayrıca kâinat yaratılırken ne Güneş ne de kendi ekseni etrafında dönen bir Dünya vardı, demek ki, o zaman gece ve gündüzler bile yoktu. Bu nedenle o gün için kullanılan ( يوم) ‘’yevm’’ ifadesinden süresi bilinmeyen uzun zaman, dönem ve aşama kast edilir. Ayrıca aynı yevm kelimesi başka bir ayette sonsuz bir zaman birimi için de kullanılmaktadır. Kaf suresinin 34. ayetinde sonsuzluk günü anlamına gelen ’’yevmul hulûd’’ kelimesi kullanılıyor. Eğer yevm sadece 24 saatlik bir gün olsaydı asla sonsuzluk ile birlikte kullanılmazdı. İşte bir dönemin ne kadar uzun olduğunu bilmediğimiz için bilim ile bir çelişki söz konusu değildir… Sonuç: Hem eski Arapça sözlükleri hem de Kur’an, bazı meallerde gün olarak çevirilen ’’yevm’’kelimesinin dönem anlamına gelebildiğini doğrulamaktadır. Bu kelimeyi dönem olarak algılamakta hiçbir sakınca olmadığı için Kur’an’a göre evrenin (süresi belirsiz) 6 dönemde yaratıldığını rahatlıkla söyleyebiliriz. Ve süresi belirsiz 6 dönem hiçbir bilimsel veri ile de çelişmemektedir. Ayrıca bu dönemlerin eşit süreler olduğu de söylenmemektedir. Yani Kuran’da bilimle çelişen herhangi bir şey söz konusu değildir. Kaynaklar: [1] Klasik Arapça sözlüğü: E. W. Lane Arabic English Lexicon (1863), sayfa 3064 [2] Klasik Arapça sözlüğü: The Hans Wehr Dictionary of Modern Written Arabic, sayfa 1110 [3] Tefsirul Merağı ile Tef. Emsel fi kitabillahil Münezzel. وكلمة "يوم" يراد منها الفترة الزمنية لا بمعنى أربع وعشرين ساعة أو إثنتي عشرة ساعة..الخ وواضح أنّ كلمة "اليوم" في هذه التعبيرات وأمثالها يراد منها الفترة فنقول مثلا: كانت الكرة الأرضية قطعةً متلهّبة يوماً، وبردت يوماً فغدت مهيّأة للحياة، فجميع هذه التعبيرات تشير إلى الفترات الزمنية.ة ".- فيستفاد من التعبيرات الواردة في الآية آنفة الذكر أنّ الله خلق جميع السماوات والأرض والموجودات الاُخرى في ستّ مراحل أو ستّ فترات زمانية (تفسير الأمثل في كتاب الله المنزل)-- (وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَالْأَرْضَ وَما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَما مَسَّنا مِنْ لُغُوبٍ) أي قسما بربك إنا خلقنا السموات والأرض وملأناهما بالعجائب في ستة أطوار مختلفة ( تفسير المراغي) قال ابن الخطيب: وأشار بقوله: فِي ستَّة أيام إلى ستة أطْوَارٍ لأَنَّ المراد من الأيام لا يمكن أن يكون هو المفهوم من وضع اللغة، لأن اليوم في اللغة عبارة عن زمان مُكْثِ الشَّمْس فوق الأرض من الطُّلوع إلى الغُرُوب. وقيل: خلق السموات لم يكن شمسٌ ولا قمرٌ لكن اليوم يطلق ويراد به الوقت،( اللباب في علوم الكتاب) فبيّن ان الله خلق السماواتِ والأرضَ وما بينهما في ستة أطوار مختلفة (تيسير التفسير  

21 Bkz. Fussilet 49/9-12; bu ayet ayrıca muharref Tevrat’ın “Allah evreni altı günde yarattı ve yedinci gün (cumartesi) dinlendi” (Tekvin, Bab, 2/1-3) sözüne bir cevap teşkil etmektedir.  

Benzer mesajlar: A‘râf 7:54; Yûnus 10:3; Hûd 11:7; Furkân 25:59; Secde 32:4; Hadîd 57:4.,Benzer mesajlar: Lokmân 31:28; Ahkâf 46:33; Kâf 50:15; Vâkı‘a 56:62.  

29 Bu pasajın bütünü (36-38. ayetler), “kalbi açık herhangi biri” tarafından kavranabilir olan Allah’ın kudretini vurgulamaktadır. Yukarıda, Allah’ın evreni “altı devrede” yarattığı ifadesi, Kur’an’ın nüzul kronolojisi içinde ilktir. Bu bağlamda vurgulanması gereken husus, eski Arap dili kullanımında yevm (gün) teriminin her zaman yirmidört saatlik “yeryüzü günü”nü göstermeyip aynı zamanda uzun ya da kısa herhangi bir zaman dilimini ifade ettiğidir. Burada ve Kur’an’ın başka yerlerinde kozmik bir anlam ile kullanılan eyyâm (günler) çoğul ismi ise, en doğru olarak “devre” şeklinde çevrilebilir. Allah’ın yaratma sürecinden “yorulması”nın imkansızlığının vurgulanması, bu pasajı bu surenin 15. ayetine bağlamakta ve böylece, Allah’ın ölüyü yeniden diriltme kudretine işaret etmektedir.  

[4693] Lafzen: “altı günde”. Yaratılışın aşamalılığını ifade eder. Kâinatın yaratılışından önceki yokluk 1 gün olarak telâkki edilirse, buradaki 6 ile birlikte toplam 7 eder. Bu rakam O’nun her an iş başında olduğunu söyleyen Rahmân 29 ışığında ilâhî yaratışın sürekliliğine delâlet eder (Krş: 25:59, not 72). Nüzul sürecinde âlemin altı evrede yaratıldığını ifade eden ilk âyet budur. Yevm (gün) kelimesi Kur’an’da bağlamına göre değişen vurgulara sahiptir (Bkz: 70:4, not 5). Burada bildiğimiz güne işaret etmediği açıktır. Çünkü henüz yer ve göğün oluşumu tamamlanmamıştır. [4694] Eski Ahid’de (Tekvin 2:2) yer alan Allah’ın uluhiyyetine aykırı Yahudi itikadını red için. Zira Yahudi ilâhîyatında Yahve’nin varlığı haftanın 6 gününde yaratıp 7. günü istirahate çekildiği yorumu akide haline gelmiştir. [Tanrı yedinci günde tüm işini bırakıp dinlendi (Şavt; şevita:grev) Tevrat 1:31-2:1.] Bu yorum, icad edilmiş bir kimlik olan Yahudilik’te sık rastlanan mücessem (antropomorfik) tanrı anlayışıyla örtüşmektedir. Tanrı’yı haftalık mesaiye tâbi tutan bu problemli yaklaşım, Yaratıcı’nın zamanın mahkûmu değil hâkimi ve hâlıkı olduğunu ıskalamış gözükmektedir.  

(5) 7:54’ün açıklamasında da geçtiği gibi, altı ayrı aşamada yahut devrede.  

4975 Allah's creation of the heavens and the earth in long stages or periods of time, as we count time, shows how things evolve in their own good time. We must therefore be patient if Good does not seem to come to its own according to our ideas. Our will should merge itself in Allah's Will, and we should praise Him, realising that He is All-Good and that all adjustments will be in the Hereafter. 4976 Cf. 7:54 , n. 1031; and 41:12. n. 4477. 4977 Cf. 35:35.