Kaf Sûresi 26. Ayet Meali

(*) Ayetlerde geçen “Şefaatçiler”den maksat, putperestlerin veya sözde Müslüman olduğu halde zor durumda kaldıklarında Allah katında kendileri için aracılık yaparak, dileklerinin yerine gelmesine yardımcı olacağına inandıkları putlar veya ölmüş ya da yaşamakta olan veliler, azîzler, önderler, gavslar vb. şahsiyetlerdir, yani Allah’ın yanında hatırlı olduğuna inandıkları bazı kişilerdir. Bu nedenle tarihî bağlamda putperestlerinin bazı nesnelere veya kişilere kurtarıcı bir rol biçmelerini ve onlara tapmalarını eleştiren ayetlerle daha genel olarak şu gerçek ortaya konmaktadır: Ölmüş veya yaşamakta olan velilere, azîzlere, önderlere vb. şahsiyetlere yahut hayali varlıklara ya da bunları sembolleştiren çeşitli cansız nesnelere âdeta tanrı gibi aşkın mahiyetler yüklemek ve ister din ister dünya konusunda olsun onlardan olağan üstü işlevler, yardımlar beklemek şirk olup saçmalıktan başka bir şey değildir.  

[5] Yahut inatçı, hayra mâni, haddi aşmış, şüpheye tutulmuş, küfüre dadanmış herkesi Cehenneme atın, atm. Allah ile beraber bir mâbut edineni de şiddetle azaba atın atın.  

18 Bu, yalnızca ilahî vasıflar izafe edilen gerçek veya hayalî varlıkların veya güçlerin kutsanmasını değil, aynı zamanda insanların adeta dinî bir coşku içinde sarıldıkları sahte/düzmece değerlere ve gayriahlakî kavramlara “tapınma”yı da kapsar.  

Hayır; bazen mal, bazen iyilik mânasına kullanılır. Burada her ikisi de mümkündür. O şahsın, malından Allah’ın ve kullarının haklarını vermediğini ifade eder. Yahut hayır ve iyilikten, hem kendisini hem de başkalarını engellediği mânasına gelir.