Kaf Sûresi 24. Ayet Meali

(*) Bu hitap 21. ayette vurgusu yapılan yönlendirici ve şahit olan görevli iki meleğe yöneliktir. Aşağıda tefsir metinlerine bakılabilir. والظاهر أنها مخاطبة مع السائق والشهيد، فالسائق أحضره إلى عرصة الحساب، فلما أدى الشهيد ما عليه أمرهما الله تعالى بإلقائه في نار جهنم، (تفسير القرآن العظيم)  

[5] Yahut inatçı, hayra mâni, haddi aşmış, şüpheye tutulmuş, küfüre dadanmış herkesi Cehenneme atın, atm. Allah ile beraber bir mâbut edineni de şiddetle azaba atın atın.  

17 Bu örnekte, 26. ayette de olduğu gibi, “atın” emri ikil (tesniye) haliyle (elkiyâ) kullanılmıştır. Birçok klasik dilbilimcinin (ve hemen hemen bütün müfessirlerin) işaret ettiği gibi, bu, özel bir vurgulamayı sağlamak açısından linguistik olarak mümkündür ve sözkonusu emrin vurgulu bir şekilde tekrarlanmasına eşit bir etkiye sahiptir. Diğer taraftan, ikil form, hitab edilen nesnelerin fiilen ikil oluşlarının bir göstergesi olarak da alınabilir: yani, 17. ayette işaret edilen ve 21. ayette de sâik ve şâhid olarak (bkz. yukarıdaki 14. not) tanımlanan ve her ikisi de karşılıklı etkileşim içinde insanın manevî/ruhî çöküşünden ve böylece, öteki dünyada göreceği azaptan sorumlu olan kendi içindeki iki tezahür.  

Hayır; bazen mal, bazen iyilik mânasına kullanılır. Burada her ikisi de mümkündür. O şahsın, malından Allah’ın ve kullarının haklarını vermediğini ifade eder. Yahut hayır ve iyilikten, hem kendisini hem de başkalarını engellediği mânasına gelir.  

4960 The original for "throw", here and in verse 26 below, is in the dual number, which some Commentators explain by saying that the dual form is used for emphasis, as if the verb ("throw, throw") were twice repeated. Examples of this are found in Arabic. But is it possible that the dual refers to the two angels mentioned in verses 17 and 21? In that case the Companions in verse 27 will be the third one mentioned in verses 18 and 23. In any case the third one will be the one on whose Record the sentence will be passed.