İsrâ Sûresi 82. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 9/124-125; 41/44.  

[En büyük zulüm; insanın, verilen nimetleri görmeyip şükürsüzlük ile onları çiğnemesidir.]  

Bkz. 9/125, 10/57 ve açıklaması, 41/44  

 Mümin, Kur’an’dan feyz almasını bildiği, bu maksatla okuduğu, dinlediği için, Kur’an âyetleri kendisine şifa ve rahmet vesîlesidir. Buna karşılık, hastanın ilaçtan yararlanmak istemeyişi onun hastalığını artırdığı gibi, zalimin Kur’an’dan uzak durması da onun hüsranını artırır.  

Sahtekar din adamları, bu ayetin anlamını saptırarak Kuran ayetlerini yüzyıllarca halka aspirin veya merhem gibi satmışlardır. Kuran'ın mesajından yabancılaşan Müslümanlar, Kuran ayetlerinin yazılı bulunduğu kağıt ve mürekkebi totem olarak kullanmaya başladılar. Kuran, gerçeği arayanlar için evrensel bir mutluluk reçetesidir. Bak 10:57.  

(3)“(Kur’ân) binler def‘a tekrâr edilse usandırmıyor, belki lezzet veriyor. Küçük basit bir çocuğun hâfızasına ağır gelmiyor, hıfzedebilir (ezberleyebilir). En hastalıklı, az bir sözden müteezzî olan (incinen)bir kulağa nâhoş gelmiyor, hoş geliyor. Sekerâtta (ölüm ânında) olanın damağına şerbet gibi oluyor. Zemzeme-i Kur’ân, onun kulağında ve dimâğında, aynen ağzında ve damağında mâ-i zemzem (zemzem suyu) gibi leziz geliyor. Usandırmamasının sırr-ı hikmeti şudur ki: Kur’ân, kulûba (kalblere) kuvvet ve gıdâ ve ukūle (akıllara) kūt ve gınâdır (rızık ve zenginliktir) ve rûha mâ’ ve ziyâ (su ve ışık) ve nüfûsa(nefislere) devâ ve şifâ olduğundan usandırmaz.” (Zülfikār, 25. Söz, 13)  

(*) Not…Kur’an’ın şifa ve rahmet oluşu mânevîdir. Buna göre Kur’an’da şifa vardır; yani o, iman, amel ve ahlâka ilişkin mânevî hastalıkları iyileştirir, müminleri bunlardan korur; gönül, duygu, düşünce ve vicdanlardan cahillik örtüsünü kaldırır, Allah’ın varlığı ve birliği konusunda kuşkuları ve tereddütleri giderir. Kur’an’da rahmet vardır; yani Kur’an kısaca din ve dünya hayatının doğru, sağlıklı ve güzel olması için gerekli bilgiler içerir, düzenlemeler yapar, hakkını vererek okuyanlara büyük ecirler kazandırır, Allah’ın mağfiretine ve hoşnutluğuna lâyık kılar; Kur’an müminler için güçlükleri kolaylığa çevirir, kusurları giderir, günahları siler (bk. Kurtubî, X,322; Şevkânî, III,286). Mümin, Kur’an’dan feyz almasını bildiği, bu maksatla okuduğu, dinlediği için, Kur’an âyetleri kendisine manevi bir şifa ve rahmet vesîlesidir. Buna karşılık, hastanın ilaçtan yararlanmak istemeyişi onun hastalığını artırdığı gibi, zalimin Kur’an’dan uzak durması da onun hüsranını artırır. (Diy. Vakfı Meal Açıklaması) Sahtekâr hocalar, bu ayetin anlamını saptırarak Kur’an ayetlerini yüzyıllarca halka aspirin veya merhem gibi satmışlardır. Kuran’ın mesajından yabancılaşan Müslümanlar, Kuran ayetlerinin yazılı bulunduğu kâğıt ve mürekkebi totem olarak kullanmaya başladılar. Kuran, gerçeği arayanlar için evrensel bir mutluluk reçetesidir... (E. Yüksel Meali 82. Ayet Açıklaması) Yani Kur’an ayetleri maddi hastalıklara değil, manevi hastalıklara bir şifadır. والمعنى: ننزل من هذا الجنس الذي هو القرآن ما هو شفاء أي بيان من الضلالة الجهالة، يتبين به المختلف فيه ويتضح به المشكل، ويستشفى به من الشبهة ويهتدى به من الحيرة وهو شفاء القلوب بزوال الجهل عنها (لباب التأويل في معاني التنزيل)  

41 Krş. Yûnus, 10/57. Ayette geçen “Mine’l-Kur’an” (Kur’an’dan) ifadesini “Kur’an’ı” şeklinde çevirmeyi tercih ettik. Sebebi “min” harf-i cer’ini “beyaniyye” olarak aldık. Dolayısıyla Kur’an’ın bir kısmı değil, tamamı rahmet ve şifadır demek oluyor. Buradaki “şifa” kelimesinden tıbbi hastalıkları tedavi için sadece Kur’an okunacağı gibi bir anlam çıkarılmamalıdır. Tıbben bütün gerekenler yapılmalı ve şifa bulmak için de Allah’a tevekkül edilmelidir. Tıbbi tedaviler olmadan yapılan tevekkülün bir faydası yoktur. İslam kaynaklarında geçer; Bedevînin biri uyuz hastalığına tutulmuş, develeri için Hz. Ali’den dua istemiş. O da daha önce uyuza karşı ne yaptıklarını sormuş. Bedevi develere katran sürüyoruz deyince Hz. Ali, uyuza karşı en etkili duaların bile katran kadar etkili olamayacağını söylemiştir. Hz. Ali böylece bedeviye kendi zamanlarındaki tıbbi tedaviyi önermiştir. Bkz. Tıp Felsefesi ve Etiği Üzerine adlı kitabımız, s. 157  

1 Kim gönlündeki hastalıkları Kur’an’la tedavi etmezse, Allah ona başka bir yoldan asla şifa vermez. Bk: (Yunus: 57, Fussilet: 44)2 Burada Dünya, türlü hastalıklarla dolu bir hastaneye, Peygamber bir doktora, Kur’an da şifa veren ilaca benzetilmiştir. Ayrıca maddi hastalıklar için Kur’an okunarak tedavi ile ilgili Peygamberimizden ve sahabeden gelen, önemli rivâyetler de vardır.  

98 “Zalimler” tabiriyle, kendi kendilerini aldatıp oyalayarak, “dünyevî haz ve zenginliklere” aşırı bağlılık, aşırı düşkünlük göstererek vahyin gösterdiği doğru yolu bulma şansını elden kaçıran; mutlak gerçeklerin, değişmeyen manevî/ahlakî değerlerin varlığına inanmayan ve sonuç olarak, ayetin devamında ifade edildiği gibi, manevî/ruhanî bir nihilizmin tutsağı olanlar kasdedilmektedir.  

[2320] Eğer mini teb’idiyye olarak alırsak mana “Biz Kur’an’dan..” olur. Biz mini beyaniyye olarak aldık. Zira mü’minler için, Kur’an’ın bir kısmı değil tümü şifa ve rahmettir. Bu âyetlerin indiği hicret öncesi zor yıllarda, mü’minlerin tek teselli kaynağı vahiydi. Tabii ki inen her vahiy, kâfirlerin de tükenişini artırıyordu. [2321] Kur’an kendisine iman önbilgisiyle yaklaşan mü’minin imanını, küfür önyargısıyla yaklaşan kâfirin küfrünü ve münafığın nifakını artırır.  

(188) Kur'an, mü'minlere şifâdır. İnananlar, onunla dünyâ ve âhiret dertlerinin şifâsını bulurlar. Onun hükümlerine uyarak ruhen huzûra kavuşurlar. (189) Çünkü onlar Kur'an'ı inkâr ederler. İnkârlarından ötürü de hüsranları artar.  

2282 In Allah's revelation there is healing for our broken spirits, hope for our spiritual future, and joy in the forgiveness of our sins. All who work in faith will share in these privileges. It is only the rebels against Allah's Law who will suffer loss. The more they will oppose Truth, the deeper down will they go into the mire-the state of sin and Wrath, which is worse than destruction.