O (Rabbin) ki seni (döllenmiş bir yumurtadan/zigottan bir amaçla) yaratmış, sonra seni düzene koymuş, sonra seni dengeli kılmıştır (sana varoluş amacını gerçekleştirecek bir donanım ve dengeli bir tabiat vermiştir).*
(*) Sevvâ, “tesviye” kökünden gelir. Vücûdun en ideal şekilde düzenlenmesi, yararlanmaya hazır şekilde yapıldığını anlatır. Fe’adaleke; mutedil kıldı, dengeye ulaştırdı manalarına gelmektedir. İnsan olmayı becerebilmek için öncelikle yaratılışımızda var olan düzen ve denge hâline ulaşmamız gereklidir. Dengesizlik ve adâletsizlik fıtratla savaşmaktır. Kerîm olan Rabbin en öncelikli nimeti, ideal kul ve yeryüzünde halife olma potansiyelinde yaratılmış olmamızdır. Bu potansiyelin/fıtratın insanı gurura/aldatmaya düşürmemesi için sûre afâktaki âyetlerden enfûs âyetlerine güzel bir geçiş yapmıştır. (Bkz. Fussilet:53) (Kurandan Hayata)