İbrâhîm Sûresi 1. Ayet Meali

Bu sûrede peygamberin davetini reddeden ve O’nu başarısızlığa uğratmak için her türlü kötü yollara başvuran kâfirlere bir uyarı ve değişik tavsiyelerde bulunulur. Diğer peygamberlerin de aynı zorluklar ve yalanlamalarla karşılaştığının misalleri verilerek hak ile batıl mücadelesinin hep devam edip geldiğini vur-gular. Sûre içerisinde ahiret sahnelerinden büyük manzaralar canlandırılır ki, sanki kendinizi orada zannedersiniz ve onu yaşıyorsunuz.  

[238] İbrahim sûresi hakkında genel bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, X, 145.[239] Zulumât-nûr/karanlıklar-aydınlık hakkında geniş bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, X, 148-151.  

Bkz.2/2, 257, 3/103, 6/15 ve dipnotu, 10/57, 57/9.Elif-Lam-Ra harfleriyle ilgili 2/1 dipnotuna bakabilirsiniz. Kur’an, insanları karanlıklardan aydınlığa çıkarması hasebiyle bir nurdur. Karanlıkları ifade eden “zulumat” kelimesinin çoğul olması zulmün, küfrün ve küfre götüren yolların çokluğuna, aydınlığı ifade eden “nur” sözcüğünün tekil olması hakkın ve aydınlığın, hakka ve aydınlığa giden yolun tekliğine yani sadece Allah’ın yolu olduğuna delalet eder.  

Bu harflerle ilgili olarak Bakara sûresinin ilk âyetinin dipnotuna bakınız.  

Bu başlangıç harfleri, 1974 yılında Kuran'ın matematiksel kodu keşfedilinceye kadar bir gizem olarak kaldı. Bak 2:1; 74:30.  

(1)Bakınız; (Bakara Sûresi, sahîfe 1, hâşiye 1)  

(*) Kur’ân’da bazı sûrelerin başında bulunan bağımsız harflere “el-hurûrufu’l-mukatta’a” denilir. Bunların tefsiri üzerinde başlıca birkaç görüş vardır. Bunlardan biri, bu harflerin olduğu yerlerde hemen bunların ardından kitaptan veya Kur’an’dan veya vahiyden veya vahiy indirmeden söz edilir. Bu harflerle dinleyenlerin dikkati, indirilen kitaba veya vahye çekme görevi yapar. Hurûf-ı mukattaanın dikkat çekme işlevine sahip olduğu görüşünü geliştirerek benimseyen Reşîd Rızâ, bu harflerle öncelikle Mekke’de müşriklerin dikkatleri çekilerek onların İslâm’a davet edildiğini, kendilerine nübüvvetin kanıtlandığını, daha sonra aynı davetin Medine’de Ehl-i kitaba yöneltildiğini ileri sürer. Hurûf-ı mukattaa ile başlayan yirmi dokuz sûrenin yirmi beşinde bu harflerden hemen sonra Kur’an’dan söz edilmesi, geri kalan dört sûrenin her birinde de aslında nübüvvet ve kitabın ispatıyla ilgili konuların yer alması, bu harflerin Kur’an vahyine dikkat çekmek için zikredildiğini gösterir (Tefsîrü’l-Menâr, VIII, 302). Vahyin akla nisbeti, ışığın göze nisbeti gibidir. Işıksız kalan göz de, vahiysiz kalan akıl da kördür. Vahyin maksadı akılları bilinçaltının karanlığından bilinç semasının aydınlığına çıkarmaktır. Bilinç semasının güneşi ise vahiydir. Bu âyet cahiliye aklını “karanlık” olarak isimlendirmektedir. Bu yüzden vahyin hedeflerini, onun “karanlık” olarak nitelediği cahiliyye insanının bilgi ve birikimiyle sınırlamak, Kur’an’la çelişen bir yaklaşımdır. (M. İslamoğlu Meal Açıklaması) Detaylı bilgi için Bakara-1. Ayetin açıklamasına bkz:  

[2] Mekke'de nazil olmuş, 52 âyettir.[3] Küfür, nifak, şek karanlıklarından.  

(Mekke’de nazil olmuştur ve 52 ayettir. 35–41. ayetler Hz. İbrahim’in duasını ihtiva ettiği için sureye bu ad verilmiştir.)  

Mekke döneminin sonlarında, Nûh sûresinin hemen ardından indirilmiştir. Adını, İbrahim Peygamberin duâsının dile getirildiği 35-41. ayetlerden almıştır. 52 ayettir.  

Mukatta‘a harfleri hakkında bilgi için bkz. Bakara 2:1, dipnot 1.,Benzer mesajlar: Bakara 2:257; Mâide 5:16; Ahzâb 33:43; Hadîd 57:9; Talâk 65:11.,Benzer mesajlar: Âl-i İmrân 3:193; Yûnus 10:25; Yûsuf 12:108; Ra‘d 13:36; Nahl 16:125; Hacc 22:67; Kasas 28:87; Ahzâb 33:46; Fussilet 41:33; Cinn 72:20.  

1 Karanlığın çoğul olması küfrün çokluğuna, nurun tekil olması hakkın tekliğine işarettir. 2 Hamîd: Mahmûd’tan geniş anlamlıdır. Hamîd; başkaları tarafından övülse de övülmese de sürekli olarak övgüye layık olan demektir. 3 Bu ifâdeden insanları Peygamberlerin değil, Kitapları ve Peygamberleri vasıtasıyla, Allah’ın karanlıklardan aydınlıklara çıkardığı, net bir şekilde anlaşılmaktadır.  

1 Bkz. Ek II; ayrıca 11. sure, 1. not.  

[1983] İniş sürecinde ilk geçtiği 68:1’in notuna bkz. [1984] Vahyin akla nisbeti, ışığın göze nisbeti gibidir. Işıksız kalan göz de, vahiysiz kalan akıl da kördür. Vahyin maksadı akılları bilinçaltının karanlığından bilinç semasının aydınlığına çıkarmaktır. Bilinç semasının güneşi ise vahiydir. Bu âyet cahiliye aklını “karanlık” olarak isimlendirmektedir. Bu yüzden vahyin hedeflerini, onun “karanlık” olarak nitelediği cahiliyye insanının bilgi ve birikimiyle sınırlamak, Kur’an’la çelişen bir yaklaşımdır.  

Kâfirler, Allah’ın rızasına tâbi olmayıp, Allah’ın dininin kendilerine tâbi olmasını isterler. Bu din, bütün örf, âdet, gelenek ve alışkanlıklarını doğrulasın, ama hoşlanmadıkları bir tek inanç ve ibadeti bile şart koşmasın isterler. Ancak bu hale getirdikten sonra dini kabul etmeye giderler.  

[1] İbrâhîm 'aleyhisselâm kıssasını muhtevî olması sebeb-i tesmiyedir.  

[1] Sahiplerinin  

1869 For those mystic Letters see Introduction to S. 10. 1870 It is insisted that every Prophet speaks not from himself but from Allah. His leading into the light is but by the Grace and Mercy of Allah, not by any power of his own, or by any merit of those who hear him. 1871 In this and the next verse where the sentence is completed, three qualities of Allah are mentioned, viz., (1) His exalted position above all Creation; (2) His goodness, which entitles Him, and Him alone, to Praise; and (3) His Power in all heaven and earth. Thus He stands in no need of man's worship; His goodness is all for the good of man (and His creatures); and His control over His creatures is complete; so He can carry out His Will and Plan.