Hûd Sûresi 73. Ayet Meali

(1)“Kadîr-i Alîm ve Sâni‘-i Hakîm (Cenâb-ı Hakk), kānûniyet şeklindeki (kānûna dayalı) âdâtının(âdeti olan icrâatlarının) gösterdiği nizam ve intizamla, kudretini ve hikmetini ve hiçbir tesâdüf işine karışmadığını izhâr ettiği (gösterdiği) gibi, şüzûzât-ı kānûniye ile (kānun hâricindeki işleriyle) (...) meşîet(dileme) ve irâdetinde (irâdesinde), fâil-i muhtâr (dilediğini yapıcı) olduğunu ve ihtiyâr (dileme) sâhibi olduğunu ve hiçbir kayıd altında olmadığını izhâr edip yeknesak (hep aynı şekilde olma) perdesini yırtarak ve herşey, her anda, her şe’ninde (hâlinde), her şeyinde ona muhtaç ve rubûbiyetine münkād (terbiyesi ve irâdesi altında) olduğunu i‘lâm etmekle (bildirmekle) gafleti dağıtıp, ins ve cinnin (insanların ve cinlerin)nazarlarını esbâbdan (sebeblerden) Müsebbibü’l-Esbâb’a (sebebleri yaratan Zât’a) çevirir.” (Tılsımlar, 16. Söz, 31)  

26 El-Mecîd: Çok şanlı, çok şerefli, şanı çok yüce.  

[Ehl-i beyt] tamlaması Ahzâb 33:33’te de Hz. Muhammed’in ailesi için “ev halkı” anlamına geçmektedir.  

1 Bu bölüm, “Ey ev halkı! Allah’ın rahmeti ve bereketleri sizin üzerinize olsun.” diye tercüme edilebilir. Bu ayetteki (اَهْلَ الْبَيْتِ) ifadesi Hz. İbrahim (a.s.)’ın hane halkını yani karısını ifade ettiği halde, Şia’nın peygamberimizin hane halkına eşlerini dâhil etmeyip peygamberimizle akraba bile olmayanları ehl-i beyt’e dâhil etmeleri hayret vericidir. Hatta bunda kasıt olma ihtimali çok daha kuvvetlidir.  

105 Lafzen, “Allah’ın buyruğu mu seni şaşırtıyor?” yahut: “Allah’ın buyruğunu mu tuhaf buluyorsun?” Bununla birlikte, bu vecîz soru, bizce ancak, Kur’an’da sıkça tekrarlanan, “Allah bir şeyin olmasını isteyince, ona sadece ‘Ol!’ der -ve (o şey) oluverir” ifadesinin bir yankısı olmak üzere bizim yapmaya çalıştığımız tarzda açıklayıcı bir ifadeyle aktarılabilir.  

1569 Ahl al bayt = people of the house, a polite form of addressing the wife and members of the family. Blessings are invoked on the whole family. 1570 This little episode of Abraham's life comes on fitly as one of the illustrations of Allah's wonderful providence in His dealings with man. Abraham had had a tussle with his father on behalf of Truth and Unity (6:74); he had travelled to far countries, and was now ready to receive his great mission as the fountainhead of prophets in his old age. Humanly speaking it seemed impossible that he should have a son at his age, and yet it came to pass and became a cornerstone of sacred history.