Hûd Sûresi 113. Ayet Meali

[Not: Bu iki ayet Hz. Peygamber Efendimizin: "Hud Suresi’nin bu tehditleri Beni ihtiyarlattı" buyurdukları İlahi tembih ve tavsiyelerdir.]  

“Zalimlerden yana eğilim göstermek” günümüzün en büyük felaketidir. Zalimlerden yana olmak, Allah’a karşı olmak demektir. Zalimin zulmüne seyirci olmak, mazluma zulmetmektir, zulme karşı çıkmamak da zulümdür. Müslüman hangi şartlarda olursa olsun Hakkın, haklının ve mazlumun yanında yer almalı, zulme, zalime ve haksızlığa karşı çıkarak erdemli bir duruş sergilemelidir.  

1- Koruyucular, yardımcılar, gözeticiler, destekleyiciler, yandaşlar. Kur'an'da yer alan, “veli” ve velinin çoğulu olan “evliya” sözcüğü; dost, dostlar olarak çeviriye konu edilmektedir. Oysaki bu sözcükler, etik anlamda dostluğu değil; siyasi bağlamda, yönetmeyi, korumayı, gözetilmeyi ifade etmektedir.  

(2)“*وَلَا تَرْكَنُوا اِلَي الَّذٰينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ [Zulmedenlere de meyletmeyin! Yoksa ateş size dokunur!] âyet-i kerîmesi fermânıyla; zulme, değil yalnız âlet olanı ve tarafdar olanı, belki ednâ (çok az) bir meyledenleri dahi dehşetle ve şiddetle tehdîd ediyor. Çünki rızâ-yı küfür (küfre râzı olmak), küfür olduğu gibi, zulme rızâ da zulümdür.” (Mektûbât, 28. Mektûb, 210)  

(*) Zalimlerden, ezip sömürenlerden yana eğilim göstermek” günümüzün en büyük felaketidir. Zalimlerden, ezip sömürenlerden yana olmak, Allah’a karşı olmak demektir. Zalimin zulmüne veya sömürü düzenlerine seyirci olmak, mazluma zulmetmektir, zulme ve sömürüye karşı çıkmamak da zulümdür. Müslüman hangi şartlarda olursa olsun her zaman hakkın, haklının, mazlum ve ezilen halkların yanında yer almalı, zulme, haksızlığa ve her türlü sömürü düzenlerine karşı çıkarak erdemli bir duruş sergilemelidir.  

Kime karşı olursa olsun bir müslüman asla zulmetmemeli ve zalimlere destek olmamalıdır.  

1 Onlara uymak bir tarafa, onlara meyil bile etmeyin, şirin görünmeye çalışmayın, yaptıkları zulümler karşısında sessiz kalmayın…2 Ortada kalakalırsınız. Cehenneme girmekten kendinizi kurtaramazsınız.  

142 Rakene fiili, kişinin duygu ya da düşünce planında, bir kimseye ya da bir şeye karşı hem eğilim göstermesi anlamını, hem de o şeye ya da kimseye güvenmesi, dayanması anlamını ifade ettiği için bir tek sözcükle bir başka dile aktarılamıyor; bizim yukarıdaki lâ terkenû ibaresine ilişkin çevirimizde de bu husus gözönünde bulunduruldu. Ellezîne zalemû ifadesinde geçmiş zaman çekiminin kullanılmış olması, Kur’an’da sıkça görüldüğü üzere, zulümde kasdı ve ısrarı belirtmek içindir; bu gözönünde bulundurularak çeviride bu ifade “zulümde ısrar edenler” şeklinde aktarıldı.143 Zemahşerî’ye göre son cümlenin başındaki sümme takısı “ve sonra” ya da “bunun ardından” şeklinde çevrilemiyecek tarzda bir zamanda peşpeşelik değil, fakat daha çok başına geldiği olumsuz ifadenin olumsuzluğunu, burada “onlara Allah’ın yardım etmesinin” ihtimal dışı olduğunu (istib‘âd) pekiştiren bir vurgu ifade etmektedir.  

[1809] er-Rukûn; “hafif eğilim” demektir. Çeviriye bu mâna “en ufak” olarak yansımıştır. [1810] Zira zulüm ateş, zalim ise o ateşin ocağıdır: zalime yaklaşmak ateşe yaklaşmaktır.  

Bu âyetle ilgili olarak Hz. Peygamber (a.s.): “Hûd Sûresi ve benzerleri beni ihtiyarlattı.” buyurmuştur. Kurtuluş doğruluktadır. Hedefe ulaşmanın en kısa yolu doğruluktur. Böyle olmakla beraber herhangi bir işte doğrunun hangi çizgide olduğunu tayin etmek bazan çok zordur. Ayrıca çeşitli noktalardan ilgisini kesip sarsılmadan dosdoğru olan o çizgi üzerinde yürüyebilmek daha zordur ve yine, istenilen hedefe ulaştıktan sonra, doğruluk üzere sebat etmek büsbütün zordur. İşte Efendimizi ihtiyarlatan, kendisinden ziyade, ümmetinin istikameti koruyup koruyamama endişesidir.  

(21) Zulme yardımcı olmak, zalimle birlikte olmak, onu teşvik etmek gibi davranışlar bir yana dursun, kalbinde zulme meyil duymak bile âyetin şiddetli tehdidine hedef teşkil etmektedir. Zaten toplumlarda zulmün yaygınlaşması ve önlenemez hale gelişinin en önemli nedeni de, çoğunluğun, bizzat zulme yardımcı olmasa da meyil duymasından ve onu hoşgörmesinden başka birşey değildir. “Dosdoğru olabilmek” tanımı içinde, hiç kuşkusuz, âdil olmak ve zulme değil, adalete meyilli olmak da vardır; bir önceki âyette istikamet emredildiği gibi, arkadan gelecek âyetler de, toplumlarda zulme karşı çıkacak kimselerin bulunması gerektiğini bildirmekte ve böyle kimselerin yokluğunu veya yetersizliğini helâk sebebi olarak saymaktadır.