(O hâlde) sen Rabbinin yüceliğini (sınırsız kudret ve kemalini), övgüyle an ve (yalnız ona) secde edenlerden ol! *
(*) Kulun rabbini hamd ile tesbih etmesi, yani O’nu övgüyle anarak her türlü eksiklikten, şanına yaraşmayacak niteliklerden tenzih edip yüceltmesi; rabbi karşısındaki tevazuunun, O’na karşı duyduğu derin saygının en çarpıcı ifadesi olmak üzere huzurunda secdeye kapanması ve nihayet hayatı boyunca rabbine bu şekilde kulluğunu sürdürmesi, hem bir kulluk görevi hem bütün kötülüklere karşı rabbinin yardım ve desteğine liyakat kazanmasının şartı hem de ondan gelen yardım ve lutuflar için bir şükür görevidir.