Hicr Sûresi 78. Ayet Meali

Eyke ormanlık anlamına gelir. Ashab-ı Eyke, Şuayb Peygamberin gönderildiği kavimdir.  

[262] Eyke ve Hicr halkının kıssası hakkında geniş bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, X, 399-402.  

Hz. Şuayb’ın gönderildiği Medyen halkı ormanlık bölgede yaşadıklarından onlara Eyke halkı denmiştir. “Eyke” sözlük olarak ormanlık alan demektir. Medyen, Filistin ile Hicaz arasında, Kızıldeniz sahiline yakın bir yerdir.  

[2] Orman dimekdir  

Eyke halkı, Hz. Şu’ayb’ın kavmi idi. “Eyke”, birbirine girmiş sık ağaçlar demektir. Şu’ayb, kavmi ağaçlık bir bölgede yaşadığı için onlara “Eyke halkı” denmiştir.  

 Âyette sözü edilen Eyke, sık ormanlık demektir. Şuayb Peygamber ve kavminin oturduğu ülke ormanlık olduğu için onlara Eyke halkı denilmiştir.  

(*) Ağaçlı vadilerin sakinleri (el-eykeh)” nden kasıt, peygamberleri Hz. Şuayb’ın uyarılarına aldırmayan ve bu yüzden de bir yer sarsıntısı ve/veya volkanik püskürtü sonucu yok olup giden Medyen halkıdır (M. Esed Meali Hicr-78. Ayet Açıklaması) Medyen halkı ormanlık bölgede yaşadıklarından onlara Eyke halkı denmiştir. “Eyke” sözlük olarak ormanlık/ ağaçlık alan demektir.  

[4] Ormanlık, ağaçlık sahipleri ki Şuayb Aleyhisselâmın kavmidir.  

20 Eyke halkı, “ağaçlı vadilerin sakinleri” olarak bilinir. Medyen halkıdır. Peygamberleri, Hz. Şuayb idi.  

(Eyke halkı Şuayb’ın (a.s) kavmidir ve başkentleri nedeniyle Medyenliler adını almışlardır. el-Eyke, Tebûk’un eski adı idi ve sözlükte “sık orman” anlamına gelir.)  

Eyke halkıyla ilgili bkz. Şu‘arâ 26:176, dipnot 4.  

1 Eyke: Sık, birbirine karışmış ağaç demektir. Eyke’liler de Medyen’liler gibi Şuayb (a.s.)’ın gönderildiği bir kavimdir. “Eyke” kelimesi “sedir ağacı, sık ve bol ağaçlıklı yer” anlamına gelir. Bu kelimenin “Leyke” şeklinde de okunduğu olur. Hz. Şuayb’ın bu kavme tebliği de Medyen halkına olan tebliğinin aynısıdır. (Şuarâ: 177-183) Ancak bazı müfessirler, Kur’an’da Şuayb (a.s)’dan Medyenliler’in kardeşi diye söz edilirken, Eykeliler hakkında böyle bir nitelemenin bulunmadığını dikkate alarak bunların iki ayrı kavim olduğunu ileri sürmüşlerdir. (İbnu Kesîr) Kur’ân-ı Kerîm’de Medyen halkının deprem, sarsıntı veya gürültü ile Eyke halkının ise “gölge günü”nün azabı ile cezalandırıldığı belirtilmektedir. (A’râf: 91, Hûd: 94, Şuarâ: 189, Ankebût: 37) Eyke halkı Şuayb (a.s)’dan eğer doğru söylüyorsa gökten üzerlerine azap indirmesini istemiş, bunun üzerine gölge gününün azabı gelmiştir.  

56 Ayet 26:176 vd.’da da açıkça görüleceği gibi, “Ağaçlı vadilerin sakinleri (el-eykeh)”nden kasıt, peygamberleri Hz. Şuayb’ın uyarılarına aldırmayan ve bu yüzden de, bir yer sarsıntısı ve/veya volkanik püskürtü sonucu yok olup giden Medyen halkıdır (karş. 7:85-93 ve 11:84-95).  

Eyke, Tebük’ün eski adı olup Şuayb (a.s)’ın halkıdır.  

Bunlar, Şu'ayb'in kavmi idiler. Ormanlık bölgede oturduklarından, bunlara ağaç sâhibleri anlamında ashâbu'l-eyke denmiştir. el-Eyke birbirine girmiş sık ağaçlar demektir.  

[*] Yanlış yapmak, yanlışlar içinde olmak  

(10) Sık ağaçlı yer anlamına gelir; Hz. Şuayb’ın kavminin bulunduğu yerdir.  

2000 "Companions of the Wood": Ashab al Aykah. Perhaps Aykah is after all a proper noun, the name of a town or tract. Who were the Companions of the Aykah? They are mentioned four times in the Qur'an, viz., here, and in 26:176- 191; 38:13; and 50:14. The only passage in which any details are given is 26:176- 191. There we are told that their Prophet was Shu'ayb, and other details given correspond to those of the Madyan, to whom Shu'ayb was sent as Prophet: see 7:85-93. In my notes to that passage 1 have discussed the question of Shu'ayb and the Madyan people. It is reasonable to suppose that the Companions of the Wood were either the same as the Madyan, or a group among them or in their neighbourhood.