Münâfıkların, kendilerine kitap verilenlerden kâfir olan kardeşlerine: “Yemin olsun eğer siz (yurdunuzdan) çıkarılacak olursanız, biz de kesinlikle sizlerle birlikte çıkarız. Size karşı olan bir kişiye bile, asla itaat etmeyiz ve eğer sizinle savaşılırsa size mutlaka yardım ederiz.” dediklerini bilmiyor musun? Allah şâhittir ki onlar, göz göre göre yalan söylüyorlar.¹
1 Bunlar; Abdullah b. Übey, Vedia b. Malik, Süveyd, Abdullah b. Nebtel ve Dâis gibi bir kısım münâfıklardır. Bunların Nadîr oğullarına haber göndererek: “Eğer siz yurdunuzdan çıkarılırsanız, biz de yurtlarımızı ve mallarımızı bırakır sizinle beraber çıkar gideriz.” demeleri üzerine bu âyet, nâzil olmuştur. (Kurtubî)