Ama (bir kısım) insan (o kadar nankördür ki), ne zaman Rabbi onu imtihan edip, ikramda bulunup, ona (mal, makam, mevki, sağlık ve saygınlık gibi) nimetler verirse, (gururlanarak) Rabbim bana (layık olduğum, bunları hak ettiğim için) değer vermiştir der.*
(*) Ayette geçen insan sözcüğü, insanların tamamını değil, belli başlı nankör ve gurur sahibi insan kastetmektedir. Rabbim bana ikram etti deyip sevinir, övünür, gururlanır ve kendisini Allah’ın sevgili kullarından görür. Başına büyük felâketlerin gelebileceğini, asıl ikramın âhirette olduğunu unutur, zevk ve sefaya dalar gider.