Enbiyâ Sûresi 28. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 2/255; 34/23.  

[324] Şefaat hakkında geniş bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, XII, 431-432; I, 419-426; XVI, 392-393.  

Bkz. 2/123, 2/254, 2/255, 6/51, 6/70, 10/3, 20/109, 34/23 ve dipnotu 53/26“O’nun razı olduğu kimselerden başkasına şefaat etmezler” söylemindeki “şefaat” ifadesi cennet ehli için söylenmiş olmalı. Çünkü Allah’ın razı olduğu kişilerin varacağı yer cennettir. Cennetteki şefaat, cennet ehlinin bir araya gelmesi konusunda görevli meleklerin Allah’a durumu arz etmesi bizim şu anda bilemediğimiz, anlam veremediğimiz şekillerle ve yollarla olabilir.  

Şefaat hikayesi, Şeytanın oltasındaki en etkin yemdir. Bak, 2:48 ; 43:86.  

1- Yardım.  

(*) Not: Aşağıdaki tefsir metinlerinden de anlaşıldığı gibi, meleklerin müminlere şefaati/ dua ve istiğfarları dünyadadır… 1. Dünyadaki şefaat: Mü’minler için dua ve istiğfarda bulunmaları, iman etmemiş olanlara da hidayet dilemeleridir. 2. Eğer meleklerin şefaati/yardımı ahirette de var ise, dünyadayken iman ve iyi amelleri sebebiyle yüce Allah’ın kendilerinden razı olduğu ve cenneti hak edip oraya girmek için mahşerde beklemekte olan mümin kimseleri Allah’ın emriyle cennette almaları/götürmeleri şeklinde olabilir. Yani ahirette meleklerin şefaati/yardımı cehennemi hak edenler için değildir. Zaten o gün. İman, ibadet, kulluk, ameli salih, şefaat, dua, rica ve yalvarma günü değildir, bütün bunlar dünyada olur. Ahiret günü ise sadece hesap verme ve bunun neticesinde ödül veya ceza alma günüdür. Ayrıca müşriklerin yeniden dirilişe, ahirete, cennet ve cehenneme inanmadıkları için meleklerin şefaatini/yardımlarını ahirette değil, dünyevi bela vu musibetlerden korunmak için dünyada umuyorlardı. Çünkü ayetlere baktığımız zaman müşriklerin tekrar dirilmeyi ve ahiret hayatını inkâr ettiklerini görüyoruz. İşte maalesef şefaat konusu hep yanlış anlaşılmaktadır. Detay için aşağıdaki tefsir metinlerine ve Ta-Ha-20/109. ayetin açıklamasına bakılabilir. أو استجابة لاستغفارهم لمن في الأرض ، كما قال تعالى : والملائكة يسبحون بحمد ربهم ويستغفرون لمن في الأرض في سورة الشورى . وذلك الاستغفار من جملة ما خلقوا لأجله ( التحرير والتنوير ) ولا يشفعون إلا لمن ارتضى فيه وجهان: أحدهما: لا يستغفرون في الدنيا إلا لمن ارتضى.) (زاد المسير- النكت والعيون - تفسير القرآن - نظم الدرر في تناسب الآيات والسور) ويحتمل أن تكون هذه الشفاعة في الآخرة أو في الدنيا، وهي استغفارهم لمن في الأرض (التسهيل لعلوم التنزيل) : {إِلاَّ لِمَنِ ٱرْتَضَىٰ} إلى المشفوع له: إلا لمن ارتضى عنه الرب (تأويلات أهل السنة) ولا يقدرون على أدنى وجوه معارضته. لأنهم لا يشفعون إلا لمن ارتضى. إذا الشفاعة لغير المرتضى نوع معارضة معه. وكيف يعارضونه:( محاسن التأويل) ولا يشفعون إلاّ لمن ارتضى: أي إلاّ لمن رضي تعالى أن يشفع له.( أيسر التفاسير) إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَى ) يعني لمن رضي الله عنهم (حقائق التأويل في الوحي والتنزيل)  

[1] Veya şefaatine razı olduğu.  

Benzer mesajlar: Bakara 2:255; Tâhâ 20:110; Hacc 22:76.,Bu ayet Tâhâ 20:109, Zümer 39:43-44 ve Necm 53:26. ayetlerle birlikte okunmalıdır.  

1 Yani Allah’ın istemediği bir kimseye insanlar ve peygamberler şefaat edemediği gibi melekler de Allah kendilerine izin vermediği sürece şefaat edemezler.  

36 Bkz. 2:255 hk. 247. not.37 Karş. 19:87 ve 20:109. Bu anlamda “şefaat/aracılık” konusunda bkz. 10:3 hk. 7. not.  

[2705] Bir başka ifadeyle: “geçmişlerini de geleceklerini de” (Bkz: 20:110, not 91). [2706] Kur’an, Allah’tan bağımsız bir kayırma ve şefaat iddiasını tümüyle reddeder. Burada olduğu gibi reddetmediği şefaat biçimi, sadece Allah’ın razı olduğu birine verdiği ödülü, sahibine takdim etmekle onurlandırılmaktır. Ödülü takdim eden ödülü veren değildir. Onun ödül üzerinde hiçbir tasarrufu yoktur. O sadece, ödül sahibi tarafından ödül takdimine mazhar kılınmakla onurlandırılmıştır (Ayrıca bkz: 34:23, not 43 ve 39:44, not 47). [2707] Haşyet sıradan bir korku değil, özellikle de muşfikîn ile birlikte kullanıldığında saygı ve sevgiden dolayı duyulan derin bir ürperti halidir (Bkz: 18:49, not 60).  

[*] Dua edemezler.  

2688 Cf. 20:109. "Acceptable" means that they have conformed to the Will of Allah and obeyed His Law, thus winning the stamp of His approval. 2689 They: the usual interpretation refers the pronoun to the servants of Allah who intercede: it may also refer to those on whose behalf the intercession is made: they do not take it as a matter of course, but stand in due awe and reverence of Allah's great glory and mercy.