Enbiyâ Sûresi 19. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 4/172.  

(*) Allah Teâlâ, hakkın bulunduğu yerde bâtılın barınamayacağını, yok olup gideceğini mecâzi bir anlatımla ifade edip, kendisi hakkında yakışıksız sözler söyleyenlerin, Kur’an’a sihir, saçma sapan rüya vb. nitelemeler yakıştıranların, Peygamber’i yalancılıkla itham edenlerin, evrenin sadece dünya hayatı için yaratılmış olduğuna inananların kendilerine yazık ettiklerini haber vermiştir. Hâlbuki Allah evrende ne varsa her birini bir hikmete bağlı olarak yaratmıştır, hepsi O’nun mülkü ve kullarıdır. O, hiçbir şekilde yarattıklarına muhtaç olmadığı gibi yarattıkları da O’na ortak değildir. Hepsi iradeli veya iradesiz olarak O’na kulluk eder; evrende Allah’ı tesbih etmeyen hiçbir varlık yoktur, fakat insanlar bunu anlamazlar (bk. İsrâ 17/44). Kaynak: (Kur’an Yolu Tefsiri) Not: Ayetteki ( {وَمَنْ عِندَهُ’’ve men indehu’’ cümlesi fiziksel mekânı değil, Allah nezdidndeki manevi değerleri ifade eder. Yani Allah nezdinde değerli olan varlıklar (melekler) ona kulluk etmekten büyüklüğe asla kapılmazlar.’’şeklindedir. Zira Allah mekândan münezzehtir.  

Meleklerin [tesbih]i ve ibadetiyle ilgili benzer mesajlar: Nisâ 4:172; A‘râf 7:206; Ra‘d 13:13; Nahl 16:49; Enbiyâ 21:19, 20; Zümer 39:75; Mü’min 40:7; Fussilet 41:38.  

1 Melekler veya ne olduklarını Allah’ın bildiği, ilâhî emre muhatap akıllı varlıklar.  

23 Klasik müfessirler bu ifadenin meleklere işaret ettiğini söylemişlerdir; fakat “O’nun yanında yer alanlar/O’nun tarafını tutanlar (men ‘indehû)” ifadesini, yalnızca melekleri değil, aynı zamanda, Allah’a karşı sorumluluk duyan ve bütün varlığıyla O’na boyun eğen insanları da içine alacak şekilde, geniş anlamıyla ele almak mümkündür. Her iki durumda da, sözkonusu varlıkların “O’nun yanında olmaları”, O’na mekanca yakın olduklarını değil, O’nun öngördüğü yolu tutmuş bulunduklarını ve dolayısıyla O’nun nezdinde kazandıkları manevî değer ve itibarı dile getiren mecazî bir anlam taşımaktadır (Zemahşerî ve Râzî): İfadenin bu anlama geldiği açıktır, çünkü Allah zaman ve mekanın üstünde, ötesindedir (bkz. ayrıca, 40:7 ve ilgili 4. not).  

[2695] Başta melekler olmak üzere, yıldızlar, gezegenler ve diğer gök cisimleri (yer cisimlerini tanrılaştıranlar 21. âyette ele alınacak) gibi soyut ve somut, varlığı sabit ya da muhayyel birtakım şeylere, zirvesini Allah’ın oluşturduğu bir hiyerarşide “ilâhlar” ya da “yarı ilâhlar” payesini veren ve somut putlara tapınan Mekke müşriklerinin inancından daha sofistike ve soyut olan Eski Hind, Mısır, Harran, Cündi Şapur ve Mezopotamya merkezli bâtıl ve şirke bulaşmış inanç sistemleri kastedilmektedir. Son ibârenin alternatif bir anlamı da şöyle olabilir: “O Sınırsız Rahmet sahibini anmakla birlikte, O’na nankörlük eden de yine kendileri olmaktadır” (Krş: Râzî).  

2679 The pure angelic hosts, whom we imagine to be glorious creatures of light, high in the spiritual world, near the Throne of Allah Himself, are yet His creatures, and serve Him without ceasing, and are proud to do so. Such is the majesty of Allah Most High.