Ne zaman ki (sabahleyin) Güneş’i doğarken gördü,“Bu mu benim Rabb’im? (Bakın) bu daha büyük” dedi. (Ama akşama doğru) o da (gözden) kayboluverince; (onlara hak ile batıl ilâhlar arasında bir mukayese yapma, aklın ışığında araştırmada bulunma düşünce ve duygusunu vermeğe çalışarak)"Ey halkım, (bilin ki) ben sizin Allah’a ortak koşmakta olduğunuz bütün şeylerden berîyim‘’ dedi.*
(*) 76, 77, 78. ayetlerde Allah’ın nebisi İbrahim’in, aklını kullanarak, muhakeme ve mukayese yaparak Allah’ı idrak ettiği şeklindeki” yorumlar doğru değildir. Bu ayetlerde, İbrahim Nebi’nin kendi kavminin inanç sisteminde çok önemsenen, tapınma nesneleri olarak görülen ve bunlar üzerinden gizemli bir inanç sistemi oluşturulmuş olan yapıyı; gezegenlere, yıldızlara, Ay’a ve Güneş’e tapınmayı, ironik bir dille eleştirisi ifade edilmektedir. Yoksa önce gezegenlere, sonra Ay’a ve ardından da Güneş’e; bunlar yok olunca da, bunlardan hareketle Allah’ı bulması söz konusu değildir. Burada ironi olarak, neden aklınızı kullanmıyorsunuz, yok olup gidenlerden Rabb olur mu denmekte; insanlar, doğru düşünmeye yönlendirilmek istenmektedir. (E. Aktaş Meali Enam -78. Ayet Açıklaması)