En'âm Sûresi 45. Ayet Meali

 Allah’ın verdiği nimete şükredecekleri yerde nankörlük ettiler, böylece kendilerine zulmettiler. Yüce Allah da yeryüzünü onların zulüm ve küfürlerinden temizlemek için onları helâk etti.  

[1] Veya kökleri kırılmıştır.  

35 Lafzen, “kesilip atıldı”. Yukarıdaki pasaj, tarihte çok iyi bilinen bir olguyu tasvir eder: ruhî hakikatleri kavrama yeteneklerini kaybeden toplumların düştüğü kaçınılmaz sosyal ve moral çöküntüyü.  

[1045] Âyetin başındaki fâ edatı, normal bağlaç olmasının ötesinde kendisinden sonrasıyla öncesi arasındaki neden-sonuç, illet-hikmet bağına delâlet eder. [1046] Bu âyet de 35 ve 36. âyetler gibi toplumların tâbi olduğu yasalara bir atıftır. Bilinen bir hakikattir ki, tabiatına yabancılaşan bireylerin baskın olduğu toplumlar, ahlâkî çözülmeye maruz kalırlar. Bu onların ve oluşturdukları uygarlıkların sonu demektir; sonunda tarih sahnesinden silinip giderler.  

(6) Bu âyetlerin bir benzeri de 7:94-96’da gelecektir. Âyetler, 7:183 ve 68:44’te “istidraç” olarak tanımlanan, azgın kulların ummadığı yerden azaba yaklaştırılmasını bir ibret dersi olarak önümüze koymaktadır. Onun için, başa gelen sıkıntı ve zorluklardan gerekli derslerin çıkarılmasında ihmal gösterilmemeli; ders alınmadığı halde bu sıkıntılar gidip de yerine ferah dolu günler geldiği takdirde, bununla da şımarılmamalıdır.  

863 Allah's punishment of wrongdoers is a measure of justice, to protect the true and righteous from their depredations and maintain His righteous decrees. It is an aspect of His character which is emphasized by the epithet "Cherisher of the Worlds" (Cf. 30:59)