En'âm Sûresi 44. Ayet Meali

[Not: Bu ayetle, kendi günahları ve azgınlıkları yüzünden toplumu kuşatan ekonomik krizler ve ahlâki çöküşler sonrasında, geçici ve zahiri bir rahatlık ve ferahlık döneminin ardından, hiç beklenmedik sarsıntılar ve yıkımlar yaşanacağına işaret olunmaktadır.]  

Demek nimetin bolluğu da yokluğu ve azlığı gibi bir imtihan vesilesidir. Bazı insanlar yoklukla sınanır, bazıları da varlıkla. Onun için, “Elinizden çıkana üzülüp ümitsizliğe düşmeyesiniz ve Allah'ın size verdiğiyle sevinip şımarmayasınız.” (Hadid 57/23) buyrulmaktadır.  

 Önceki ümmetler, kendilerine gönderilen peygamberlere iman etmedikleri için Allah onlara çeşitli darlık ve musibetler verdi; fakat onlar yine inanmadılar. Cenab-ı Allah, cezalarını daha da artırmak için onlara bütün nimetlerin kapılarını açtı, bol rızık ve nimetlere gömüldüler. Nimetin gerçek sahibine şükredecekleri yerde zevk ve safaya daldılar, O’nu unutup şehvetlerine teslim oldular. İşte böyle tam bir sarhoşluk ve dalgınlık anında Allah onları yakaladı da neye uğradıklarını bilemediler, ne yapacaklarını düşünmekten âciz kaldılar ve helâk olup gittiler.  

(*) Önceki ümmetler, kendilerine gönderilen elçilere iman etmeyip azgınlaştıkları için Allah onlara zaman zaman çeşitli darlık ve musibetler verdi; fakat onlar yine inanmadılar. Cenab-ı Allah, dönüş yapıp iman etsinler diye bu defa onlara bütün nimetlerin kapılarını açtı, bol rızık ve nimetlere gömüldüler. Nimetin gerçek sahibine şükredecekleri yerde zevk ve safaya daldılar, O’nu unutup şehvetlerine teslim oldular. Ama kendilerine gönderilen elçiler onları uyarmalarına rağmen yine de inkâr, azgınlık, zevk ve safaya devam ettiler. Bu nedenle tam bir sarhoşluk ve dalgınlık anında Allah onları yakaladı da neye uğradıklarını bilemediler, ne yapacaklarını düşünmekten âciz kaldılar ve helâk olup gittiler. Yani, onlar darlıkla sınandıktan sonra bir de varlıkla sınandılar. (النكت والغيون) وفي إنعامه عليهم مع كفرهم وجهان: أحدهما: ليكون إنعامه عليهم داعيا إلى إمانهم  

[8] İstidraç tarikiyle nimet ve saadet verdik.[9] Veya pişman oldular.  

33 Yani, sefalet ile sınandıktan sonra bu kez onları mutlulukla sınamak için.34 Eblese fiili, “o, bütün ümitlerini yitirdi” yahut “ruhen çöktü” anlamlarına gelir. (Bu kelimenin Kovulan Melek İblîs ismi ile dilbilimsel bağlantısı için bkz. sure 7, not 10.)  

[1043] Zımnen: Darlıkla sınadıktan sonra bir de varlıkla sınadık. [1044] Zımnen: Umut kesmek İblisleşmektir. Kur’an’da şeytandan Allah ile ilişkisinin anlatıldığı yerlerde “İblis” olarak söz edilir. Eblese, “umutsuzluğa düştü, umudunu yitirdi” anlamına gelir (Bkz: 2:34, not 57).  

Bu refah onlara istidrac olarak verilmiştir. Hz. Peygamber (a.s.), bu âyeti açıklamak üzere şöyle buyurur: “İsyanına devam ettiği halde, Allah’ın böyle bir kuluna dünyadan arzu ettiği şeyleri verdiğini görürsen, bil ki bu sadece istidraçtan ibarettir. Sonra da felemma nesû... (bu âyeti) sonuna kadar tilâvet etti.”  

862 Learning the inner truth of ourselves and the world presupposes a certain advanced stage of sensitiveness and spiritual development. There is a shallower stage, at which prosperity and the good things of life may teach us sympathy and goodness and cheerfulness like that of Mr. Cheeribyles in Dickens. In such cases the Message takes root. But there is another type of character which is puffed up in prosperity. For them prosperity is a trial or even a punishment from the higher point of view. They go deeper and deeper into sin, until they are pulled up of a sudden and then instead of being contrite they merely become desperate.