En'âm Sûresi 165. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 2/30; 7/129; 27/62; 43/32, 60.  

[128] En‘âm sûresinden çıkarılacak genel ilkeler hakkında bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, VII, 49-54.  

Allah Teâlâ, ezelî ve ebedî ilmi ile her şeyi hakkıyla bilendir. Velâkin, ezelî ve ebedî ilmi ile her şeyi hakkıyla bilen Allah Teâlâ, kulları henüz iyi ya da kötü fiilleri işlemeden, ezelî ve ebedî ilmi ile bilmiş olduğu hususa göre muamele ederek, onlara ceza ya da mükâfat vermez. Kul yapmış olduğu iyi ya da kötü ameline kendisi de şahit olsun diye, fiili işledikten sonra ceza ya da mükâfat olarak hak ettiği verilir. Allah Teâlâ’nın kullarını imtihân etmesinin sebebi, bizim neler yapacağımızı görmek için değildir. Haşa! Böyle bir düşünce kişiyi küfre götürür. “Allah Teâlâ bilmiyordu, sonradan öğrendi veya öğrenecek” demek küfürdür. Imtihânların sebebi; Âhirette, herkesi kendi ameline şahit tutmak içindir. Böylelikle, Allah Teâlâ’nın gazabına uğrayan da, mükâfata nail olan da bunun sebebini ayan beyan bilmiş olur.  

(*) Bu son âyetle dolaylı olarak, nesilleri birbiri peşine getirerek insan soyunu kıyamete kadar devam ettiren Allah’ın onları âhiret hayatı için yeniden yaratmaya ve hesaba çekmeye de kadir olduğu hatırlatılmakta ve nihayet Allah’ın cezalandırmasının çok çabuk olduğu uyarısıyla inkârda ısrar edenler bir defa daha uyarılırken, O’nun bağışlayıcı ve esirgeyici olduğu müjdesiyle de müminler sevindirilmektedir. Kaynak: (Kur’an Yolu Tefsiri Cilt: 2 Sayfa: 496-497) Ayrıca Sûrenin Allah’a hamd ile başlayıp O’nun mağfiret, merhamet ve ihsanı ile sona erdirilmesi ne letafetlidir! Son âyette cezalandırmasına delâlet vardır, fakat bu devamlılık belirten bir sıfat olmayıp, cezalandırması halinde cezasının şiddetli olduğunu bildirir. Buna karşılık çok affeden, çok merhamet ve ihsan eden mânasına gelen gafûr ve rahîm olarak iki güzel ismini bildirmesi, kullar için büyük bir müjdedir. (S. Yıldırım Meali Enam-165 Açıklaması) ---------------------------------------------------------------------------  

[5] Veya halef.  

Benzer mesajlar: Bakara 2:30; Fâtır 35:39.,Benzer mesajlar: Bakara 2:233, 286; Nisâ 4:84; Mâide 5:48; En‘âm 6:152; A‘râf 7:42; Mü’minûn 23:62; Talâk 65:7.  

165 Bkz. 2:30 ve ilgili not 22.166 Yani, karakter, güç, bilgi, sosyal statü, servet, vb. aracılığıyla.  

Sûrenin Allah’a hamd ile başlayıp O’nun mağfiret, merhamet ve ihsanı ile sona erdirilmesi ne letafetlidir! Son âyette cezalandırmasına delâlet vardır, fakat bu devamlılık belirten bir sıfat olmayıp, cezalandırması halinde cezasının şiddetli olduğunu bildirir. Buna karşılık çok affeden, çok merhamet ve ihsan eden mânasına gelen gafûr ve rahîm olarak iki güzel ismini bildirmesi, kullar için büyük bir müjdedir.  

[*] İnsanların diğer insanların yerine geçmesi konusu ile ilgili olarak Bkz. Bakara 2/30 ve dipnotu  

(31) Sizi geçmiş milletlerin yerine getiren; bağışladığı bilgi ve yeteneklerle, yeryüzünde Onun adına, Onun buyrukları doğrultusunda tasarrufta bulunma yetkisi veren.  

988 Cf. 2:30 and n., where I have translated "Khalifah" as "Vicegerent", it being Allah's Plan to make Adam (as representing mankind) His vicegerent on earth. In C. 1, I have construed the same word by the word "Agent." Another idea implied in "Khalifah" is that of "successor, heir, or inheritor," i.e., one who has the ultimate ownership after the present possessors, to whom a life tenancy has been given by the owner, have passed away. In 15:23 occurs the striking word, "heirs" (warithun), applied to Allah: "We give life and death, and We are the Heirs (or Inheritors)." The same idea occurs in 3:180, where see n, 485, and 19:40. The translation here attempts to express both the ideas which I understand from the original.