A'râf Sûresi 1. Ayet Meali

Bu sûrede de yine ısrarla Allah’ın sistemine davet vardır. İslâm davetinin esası olan tek Allah inancı, öldükten sonra dirilmek, hesap, vahiy ve peygamberlik açıklanır.Kur’ân’ın insanlığın bir rehberi ve insanlar için bir nimet olduğu ve O’nun irşatlarına uymaları ge-rekliliği vurgulanır. Meleklere insanlığın babası Adem’e secde etmelerini emretmek suretiyle O’nun şahsında insana verilen değer ve şerefe dikkat çekilirken Adem ve İblis arasındaki kıssa da anlatılır.Sûre kıyamet günü sahnelerini adeta yaşatırcasına canlandırır. Sûre geniş bir şekilde insanlığa ibret olması amacıyla peygamberlerden Nuh, Hud, Salih, Lut, Şuayb ve Musa’dan da bahseder.Ve sûre tek Allah’a inançla başlayan mesajlarını yine tek Allah’ın birliğine imana davetle bitirir. Bu sûreye “Mikât” ve Misâk” isimleri de verilir.  

[129] A‘râf sûresi hakkında genel bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, VII, 57-58.  

Bkz. 2/1 dipnotu  

Bu harfler ile ilgili olarak Bakara sûresinin ilk âyetinin dipnotuna bakınız.  

 Bu harflerin izahı için bak. Bakara: 2/1  

Bu harfler, 19 kodu üzerine kurulu Kuran'ın matematiksel sistemi içinde önemli bir fonksiyona sahiptir. Bak 2:1; 74:30.  

(1)Bakınız; (Bakara Sûresi, sahîfe 1, hâşiye 1)  

(*) Bazı sûrelerin başında gelen bu tür Hurûf-ı mukattaa için Bakara süresi 1.ayetin açıklamasına bakılabilir.  

[1] Sure-i Celîle Mekkî'dir. İki yüz altı âyettir.  

(Mekke’de nazil olmuştur ve 206 ayettir. 46. ve 48. ayetlerde A’râf’ta yani cennet ve cehennem ehli arasındaki yüksek bir yerde bulunan insanlardan söz edildiği için sureye bu ad verilmiştir.)  

Mekke döneminin son yıllarında indirilmiştir. Adını, 46-48. ayetlerde geçen ve bilgi, marifet, tanıma anlamına gelip, cennet ile cehennem arasındaki yüksek sûru ifâde eden “Ârâf” kelimesinden almıştır. 206 ayettir.  

Mukatta‘a harfleri hakkında bilgi için bkz. Bakara 2:1, dipnot 1.  

1 EK II’ye bkz.  

[1153] Mânası konusunda sözün tükenmeyeceği bu harfler, Allah Rasûlü’nün aldığı vahyi tek bir harfini dahi zayi etmeden ilettiğinin lafzî şahididirler (Bkz: 68:1, not 1).  

Bazı sûre başlarında bulunan bu harflerin asıl mânâsını ve amacını yalnız Allah ve Elçisi bilir. Ancak bu harflerle, Arapların mânâsını anlamadıkları Kur'ân öncesi İlâhî Kitapa işâret edilerek onun içeriğinin, Hz. Muhammed'e de vahyedildiğine dikkat çekildiği kanâatindeyiz.  

(*) Cennet ile Cehennem arasında bulunan ve A'râf dinilen mahalden bahs olundığı sebeb-i tesmiyedir.  

(1) Bakara Sûresinin başında da geçtiği gibi, bazı sûrelerin başında yer alan ve “mukattaat” yahut “huruf-u mukattaa” adı verilen bu harfler ile ilgili olarak birtakım yorumlar yapılmışsa da, genellikle kabul edilen görüş, bu harflerin İlâhî birer şifre ve Kur’ân’ın sırlarından bir sır olduğu şeklindedir.  

989 This is a combination of four Abbreviated Letters. For Abbreviated Letters generally, see Appendix I (at the end of Surah 2). The combination here includes the three letters Alif, Lam, Mim, which occurred at the beginning of Surah 2, and are discussed in n. 25 to 2:1. The additional letter Sad occurs in combination here and in Surah 19, and by itself at the beginning of S. 38, and nowhere else. The factor common to S. 1, S. 19, and S. 38 is that in each case the core of the Surah consists in the stories (qasas) of the Prophets. In this Surah we have the stories of Noah, Hud, Salih, Lot , Shu'ayb, and Moses, leading up to Muhammad, and in S. 38, the stories of David, Solomon, and Job similarly lead up to Muhammad, occupying three out of the five sections. Surah 19 consists almost entirely of such stories. Can we understand Sad to stand for qasas, of which it is the most characteristic letter? In this Surah 7, we have also the spiritual history of mankind traced-the Beginning, the Middle, and the End, which, as explained in n. 25, might be represented symbolically by Alif, Lam, Mim. If so, this Surah, dealing with the Beginning, Middle, and End of man's spiritual story, and illustrating it by the stories of the Prophets, might well be represented symbolically by the letters, Alif, Lam, Mim, Sad. But no one can be dogmatic about these symbols. (R).