En'âm Sûresi 158. Ayet Meali

Meleklerin gelmesi, canalıcı meleğin ve yardımcılarımın gelmesi, yani insanın ölüm zamanının gelip çatmasıdır. Yahut Tanrı azâbının gelmesidir. Rabbin gelmesinden maksat, emrinin, azâbının, ululuğunun gelmesidir, yahut da kıyametin kopmasıdır. Rabbin bâzı delilleri de kıyamet alâmetlerinin meydana çıkmasıdır.  

bk. Kur’ân-ı Kerim, 22/17; 40/84-85; 47/18.  

207. Konu ile ilgili olarak ayrıca bakınız: Furkân sûresi, âyet, 7,8,21.208. Konu ile ilgili olarak ayrıca bakınız: Mü’min sûresi, âyet, 84,85.  

 Allah Teâlâ bu âyette inkârcıların kendilerine, görebilecekleri bir melek veya Allah bizzat gelmedikçe ya da Peygamberin haber verdiği kıyamet gününe dair bazı alâmetler görülmedikçe inanmayacaklarını, ama böyle bir alâmet geldiği gün de onların imanlarının kabul edilmeyeceğini bildirmektedir. Bu alâmetler de hadislerde, bir dumanın zuhuru, yer hayvanının çıkması, doğuda, batıda ve Arabistan’da bazı yerlerin batması, Deccâl’in çıkması, güneşin batıdan doğması, Ye’cûc ve Me’cûc’un çıkması ve Aden tarafında bir ateşin zuhuru gibi vakalar olarak bildirilmiştir.  

1- Yok edici ceza(mucize). 2- İmanında bir hayır kazanmamış kimse, imanı ile amel etmemiş kimsedir. Ayetten de anlaşıldığına göre, iman ettiği halde “imanın” buyruklarını yerine getirmeyen, onun kurallarını yaşamayan bir kimsenin, iman etmiş olmasının kendisine bir yararı olmayacaktır.  

(*) Buradaki bazı ayetler, iman etmeleri için müşriklerin Hz. peygamberden istedikleri mucizelerdir. Bunlara İsra-90-92 - 93 ile Enam-8. ayetlerde bahsi geçen mucizelerdir. Kendilerine, belirtilen üstün nitelikleri taşıyan bir kitap gelmesine rağmen hâlâ yüz çevirip inanmamakta direnen o müşrikler iman etmek için daha neyi bekliyorlar? Önceki bazı âyetlerde geçtiği üzere (bk. 8-9,37, 50, 58, 111, 124) müşrikler, İslâm’ın hak din olduğunu kanıtlayan açık seçik delillerle yetinmeyerek, akıllarınca Hz. Peygamber’i güç durumda bırakmak için daha başka mucizelerin gösterilmesini istiyorlardı. İşte ayetteki ( بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ)’’ya da Rabbinin bazı ayetleri’’onların istedikleri mucizelerdir. (الله اعلم) ثمّ إنْ كان الانتظار واقعاً منهم على أنَّه انتظار آيات، كما يقترحون، فمعنى الحصر: أنَّهم ما ينتظرون بعد الآيات التي جاءتهم ولم يقتنعوا بها إلاّ الآيات التي اقترحوها وسألوها وشرطوا أن لا يؤمنوا حتّى يُجاءوا بها، وهي ما حكاه الله عنهم بقوله: { { وقالوا لن نؤمن لك حتى تفجر لنا من الأرض ينبوعاً } } [الإسراء: 90] إلى قوله { { أو تأتي بالله والملائكة قبيلا } [الإسراء: 92] ــــ وقوله ــــ { وقالوا لولا أنزل عليه ملك } } [الأنعام: 8] فهم ينتظرون بعض ذلك بجِدّ من عامتَّهم، فالانتظار حقيقة، وبسخرية من قادتهم ومضلّليهم، فالانتظار مجاز بالصّورة، لأنَّهم أظهروا أنفسهم في مظهر المنتظرين،. والمراد ببعض آيات ربّك: ما يشمل ما حكي عنهم بقوله: { { حتى تفجر لنا من الأرض ينبوعاً } [الإسراء: 90] إلى قوله { حتى تنزل علينا كتاباً نقرؤه } [الإسراء: 93]. وفي قوله: { { وقالوا لولا أنزل عليه ملك } [الأنعام: 8] (اللباب في علوم الكتاب - (التحرير والتنوير)"أو يأتي بعضُ آيات ربِّك":  

[1] Azap veya mevt melekleri.[2] Yahut evvelce iman etmeyen veya imanında ta'at kazanmayan hiçbir kimseye imanı fayda vermez.  

Benzer mesajlar: Bakara 2:210; Nahl 16:33 Benzer mesajlar: Nisâ 4:18; Yûnus 10:90-91; Secde 32:29; Sebe’ 34:52; Mü’min 40:85; Duhân 44:13; Muhammed 47:18.  

1 Azap veya bir kısım mûcizeler açıkça görüldüğünde ve ölmek üzereyken yapılan îmanın, kabul edilmeyeceği, bir faydasının olmayacağı bu âyetten net bir şekilde anlaşılmaktadır. Bu îmanın mutlaka yaşayışa dönüşmesinin ve o kimsenin îmanıyla bir hayır kazanmış olmasının gerektiği ve uygulamaya dönüşmeyen bir îmanın faydasının olmayacağı da âyette açıkça belirtilmiştir. Yani hayata geçirilmeyen bir îman, yok hükmündedir. Belki îman ettikten sonra, yaşamaya fırsatı olmayanlar, bunun dışında tutulabilir.  

159 Yani, Hesap Günü’nü bildiren işaretlerin.160 Lafzen, “imanıyla bir iyilik kazanmamış olan”: böylece, iyi işler yapmaya yol açmayan iman burada hiç iman sahibi olmamakla eş değerde tutulmaktadır (Zemahşerî).  

[1147] Bu işaretlerin “helâk” değil “kıyamet” işaretleri olduğunu söyleyenler varsa da Kur’an, kıyametin ansızın geleceğini defaatle ifade etmiştir. Ansızın gelenin işareti olmaz (Bkz: 7:187; 16:77; 20:15; 33:63; 47:18). [1148] Lafzen: “imanıyla bir iyilik ortaya koymamış”. Eyleme dönüşmemiş, sahibinin yüreğine yük olan iktidarsız bir iman kastediliyor.  

Bir hadis meali: “Güneş battığı yerden doğmadıkça kıyamet kopmaz. Güneş battığı yerden doğduğu zaman, bütün insanlar toptan iman edecekler. Fakat işte o gün, daha önce iman etmiş veya imanında bir hayır kazanmış olmayan hiçbir kimseye imanı asla fayda vermez.”  

[1] Bkz. Nisa 4/18, Vakıa 56/83 [2] لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْخيرها لم يكن كَسَبَتْ(ه) فِي إِيمَانِهَا  

(29) İmanın fayda vermediği an, Peygamberimiz tarafından şu şekilde açıklanmıştır: “Güneş batıdan doğmadıkça kıyamet kopmaz. Güneşin batıdan doğduğunu gören herkes iman eder; lâkin o an, daha önce iman etmemiş olan kimseye imanının fayda vermediği andır.” (Buhârî, Tefsir 6:9; Müslim, İman: 248, 249; Ebû Davud, Melâhim: 12; Tirmizî, Tefsir 6:8, 9.)  

983 There is no merit in faith in things that you are compelled to acknowledge when they actually happen. Faith is belief in things which you do no see with your eyes but you understand with your spiritual sense: if your whole will consents to it, it results in deeds of righteousness, which are the evidence of your faith ( Cf. 10:20 ). 984 The waiting in the two cases is in quite different senses: the foolish man without faith is waiting for things which will not happen, and is surprised by the real things which do happen; the righteous man of faith is waiting for the fruits of righteousness, of which he has an assured hope; in a higher state of spiritual elevation, even the fruits have no personal meaning to him, for Allah is to him Allin- All: ( Cf. 6:162 and 9:52).