Duhân Sûresi 56. Ayet Meali

Cennette işlediğimiz suçtan dolayı ilk ölümü tadıp bu dünyaya doğduk. Bak 40:11.  

(2)Sahîh-i Buhârî ve Müslim’de rivâyet edilen bir hadîs-i şerîfte Resûl-i Ekrem (asm) şöyle buyurmuşlardır: “Ölüm, boz renkli bir koç sûretinde getirilir de Cennet ile Cehennem arasında durdurulur ve boğazlanır. Sonra: ‘Ey Cennet ehli! Ebedîlik var, ölüm yok! Ve ey Cehennem ehli! Ebedîlik var, ölüm yok!’ denilir.” (İbn-i Kesîr, c. 3, 306)  

(*) Yani insanoğlu dünyaya gledikten sonra sadece bir defa ölür, ondan sonra onun için ikinci bir ölüm söz konusu değil.  

Benzer mesaj: Sâffât 37:58-59. Şunu belirtelim: Bakara 2:28 ve Mü’min 40:11’de geçen “iki ölüm” ifadesindeki “ilk ölüm”ü insanoğlunun ruhunun henüz bedeniyle buluşmadan önce topraktaki cansız aşaması, “ikinci ölüm”ü ise bilinen anlamda insanın ölümü olarak kabul edersek bu ifadeyi daha iyi anlayabiliriz.  

32 Lafzen, “birinci [yani, önceki] ölümden başka” [yahut onun “ötesinde”] (karş. 37:58-59).  

[4462] Yani: Dünyadan ölümle âhirete intikal ettikleri gibi, oradan da bir başka hayata intikal etmeyecek, orada kalacaklar.  

4731 First Death: the ordinary natural death from this life, which brought them to the Garden of Felicity : there will be no further death after that. Cf. 37:59, and n. 4071. 4732 In Islam we are taught that salvation is not possible of our unaided efforts. Certainly, striving on our part is an indispensable condition: but it is the Mercy of Allah which comes to our help and keeps us from the Fire of final Punishment. This is mentioned last as the foundation on which is built our eternal felicity and our positive spiritual joys. (R).