Duhân Sûresi 18. Ayet Meali

1.Bu ayeti kerimenin meali şöyle de olabilir: "Ey Allah`ın kulları! Bana gelin. Gerçekten ben sizin için güvenilir elçiyim" diye."  

[543] Hz. Mûsâ ve Firavun’un kıssası hakkında geniş bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, XVII, 399-412.  

1- Onları serbest bırakın; bırakın benimle gelsinler.  

[10] Onları tutmayın veya Tanrı'nın kulları : Bana itaat ederek imanınızı gösterin.  

6 Hz. Musa’nın Firavun’a hitabıdır. İsrailoğulları köle olarak Mısır’da idiler. Firavun onları kendi kulları olarak görüyordu. Çünkü Firavun’un kölesiydiler. İşte Hz. Musa “Bunlar köle olsalar da senin değil, Allah’ın kullarıdır, onları sen değil Allah yaratmıştır” demek istemektedir. Krş. Tâhâ, 20/47; Şuarâ, 26/16-17  

10 Klasik müfessirlerin büyük çoğunluğu (mesela Taberî, Zemahşerî, Râzî, Beydâvî), bu ifadenin iki şekilde anlaşılabileceğine işaret ederler: Ya, “bana teslim olun, ey Allah’ın kulları (‘ibâd)” şeklinde, ki Mısırlılar’a (bütün insanlar “Allah’ın kulları” olduğu için) Hz.Musa’nın kendilerine tebliğ etmek üzere olduğu ilahî mesajı kabul etmeleri çağrısını kasdeder; yahut “Allah’ın kullarını bana teslim edin”, yani Mısır’da köle olarak tutulmuş olan İsrailoğulları’nı şeklinde. ‘İbâde kelimesinin telaffuzunun hem hitap/seslenme halini (münâdâ bih/vocative) hem de nesne/belirtme (mef‘ûl bih/accusative) halini kapsıyor olması, bu her iki yorumu da mümkün kılmaktadır.  

[4443] Veya: “Allah’ın kullarını bana teslim edin” (Krş: 26:17). Yani, Mısır’ın köleleştirdiği İsrâiloğullarını. ‘İbâde, hem nidanın muhatabı hem de cümlenin nesnesi olarak okunabilir. Hz. Mûsa’nın davetinin sadece İsrâiloğullarını değil, Firavun ve kavmini de kapsadığı gerçeğine dayanmaktadır.  

(2) Esaretiniz altındaki İsrailoğullarını.  

4702 The argument of Moses and his "authority manifest" will be found at 7:104- 108, 120-126, 130-137. Notice how fully he assumes the authority of his office here. He claims all "servants of Allah", i.e., true worshippers, as under his protection, for his mission was both to the Egyptians and the Israelites; he asks that they should be restored to him; and he boldly denounces the Pharaoh's arrogance "as against Allah". 4703 "Worthy of all trust": Amin, a title that applied to prophets in S. 26, e.g., see 26:107. As the Prophet had historically earned that tide among his own people, the reminiscences of the story of Moses apply to him in his relations with the arrogant Quraysh.