Bakara Sûresi 43. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 2/125; 3/43; 5/55; 9/112; 22/77, 86; 48/29; 77/48; Müfredât-ı elfâzı’l-Kur’ân, 364; et-Tefsîru’l-Kebir, 3/45; el-Câmi’ li-Ahkâmi’l-Kur’ân, 1/342-364.  

Bkz. 6/72 ve namazla ilgili dipnotu.Namazla başlayan âyetin devamında gelen; “Rükû edenlerle birlikte siz de rükû edin.” ifadesi, namazlarınızda teknik olarak rükû olsun anlamındadır.  

[1] Ya’ni cemâ’atle namaz kılınız.  

1- Salatı ikame etmek, zekâtı vermek: İbadete layık yegâne ilah olarak Allah'a inanmak; kulluğu, Allah'a yönelmeyi, dua ve ibadeti şirkten arındırılmış bir bilinçle ve arınmış, temizlenmiş arı duru hale gelmiş bir benlikle yapmak; yardımlaşmayı, destek olmayı canlı ve diri tutmak demektir. Zekât sözcüğü “Ze-Kef-Vav” kök harflerinden oluşmaktadır. Bu sözcük, Kur'an'da daha temiz, daha iyi, arınmak, temizlenmek, aklanmak, yüceltmek anlamında kullanılmıştır. (Örneğin 19:13) 2- Allah'a bağlılığı ortaya koyanlarla, buyruklarına içtenlikle teslim olanlarla birlikte olun.  

[6] Rükû ile salât da, kast olunabilir. Muhammed ve eshabı ile namaz kılın, demektir. Rükûun zikri şunun içindir ki Yahudun salâtlarında rükû yoktu. Maamafih rükû ile huzu da kast olunabilir.  

1 Yahûdîlerin namazında rükû bulunmadığından, bu emredilen namazın, Müslümanların kıldığı namaz olduğunu anlamak, mümkündür. Yani bu ifâdelerle Yahûdîlere, “Müslüman olun” denilmektedir.  

34 İslam Hukuku’nda zekât, kişinin sermayesini ve gelirini (dolayısıyla nefsini) bencillik kirinden temizlemesi anlamına gelen, müslümanlara farz kılınmış zorunlu bir vergiyi ifade eder. Bu verginin hasılatı, esas olarak fakirlere harcanır, ama yalnızca onlara değil. Bu nedenle, ne zaman bu terim belirttiğimiz bu hukukî anlamda kullanılmışsa ben onu “arındırıcı (malî) yükümlülükler” olarak çeviriyorum. Ancak, bu ayet İsrailoğulları’na atıfta bulunduğundan ve yalnızca fakirlere yönelik hayır faaliyetlerini içerdiğinden, onu “sadaka” veya “karşılıksız yardım” olarak çevirmek daha uygun olur. Keza, zekât teriminin, müslümanlarla ilgili olarak kullanılmasına rağmen özel olarak zorunlu vergiyi kasdetmediği bütün örneklerde (vahiy kronolojisinde bu terimin ilk defa geçtiği 73:20 örneğinde olduğu gibi) bu ikinci çeviriyi benimsedim.  

[89] Îtânın i’tâdan farkı, birincisinin “gönülden gelerek verme” yan anlamını taşımasıdır (92:18, not 14). Zımnen: Arınmanın bedelini ödeyin! Zekât, yalnızca “karşılıksız vermeyi” değil, ondan daha öte “arınmak için fedakârlık etmeyi ve bedel ödemeyi” içerir. Zekât için, ilk geçtiği 73:20’nin 26 nolu notuna bkz. [90] Kur’an’da “Rükû edenlerle birlikte rükû edin” formu kullanılırken, “secde edenlerle birlikte secde edin” formu kullanılmaz. Bu da bu tür bağlamlarda rükûun kulluğun toplumsal boyutuyla ilgili, secdenin ise kulluğun şahsi boyutuyla ilgili olduğunu gösterir. Bu bağlamda rükû İslâm cemaatine aidiyeti ifade eder. Bu âyetlerin ilk muhatabı olan Medine Yahudileri açısından bu emrin anlamı açıktı: Eğer inancınızda samimiyseniz, işte karşınızda sizin kitabınızı, rasulünüzü ve kıblenizi (ki o günlerde namaz Kudüs’e yönelerek kılınıyordu) onaylayan bir topluluk var. Ayrımcılık yapmayın, siz de onlara katılın ve bu katılımınızı cemaatle tescil edin!  

(Yahudi ve Hıristıyanlar namazlarında kıyamdan doğrudan doğruya secdeye giderler, ruku'a varmazlardı; kıyamdan secdeye kapanmakta bir itidalsizlik vardır ki, bunu rüku tamamlar)  

[2] Rükû' idenlerle berâber rükû' idiniz emrini ba'zı müfessirler: Yehûd'un namazlarında rükû' olmadığından rükû' idenlerle müslümanların murâd buyuruldığı sûretinde tefsîr itmişler ve ba'zıları da: Kıyâm, sücûd ta'bîrlerinin namaz ma'nâsını ifâde iylediği gibi rükû' kelimesinin de namaz dimek oldığını ve rükû' idenlerle berâber dimek cemâ'atle namaz kılınız ma'nâsında buludığı sûretinde tefsîr iylemişlerdir. Bu ikinci kavil daha münâsibdir.  

[*] Bu âyet, ehl-i kitabın tıpkı bizim gibi namaz ve zekât ibadetleriyle yükümlü olduğunu gösterir.  

60 The argument is still primarily addressed co the Jews, but is of universal application, as in all the teachings of the Qur'an. The chief feature of Jewish worship was and is the bowing of the head.