Bakara Sûresi 193. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 16/126; 42/40.  

39.Hakimiyet tam anlamıyla Allah`ın dininin oluncaya kadar.  

Bkz.8/39Burada başlamış bir savaş vardır. Bu savaşın başlama sebebi de zulümdür, fitnedir, baskıdır. İnsani ve ahlaki değerleri yok etmektir; ibadet ve düşünce özgürlüklerine zincir vurmaktır ve de kötülük tohumları ekmektir. Müslümanların yurtlarını terk etmeye zorlanması, mallarının yağmalanması, hayat haklarının ve serbestilerinin ellerinden alınmasıdır.  

Tanrı'nın dini (yasası), inanç ve düşünce özgürlüğünü temel prensip edinir. Tanrı'nın dini, bugünün terimiyle demakratik ve federal laik sisteme benzer bir toplumsal yapıyı öngürür.  

* “Fitne”; Türkçede genellikle fitne kavramından, birtakım söz ve eylemler ile kargaşa çıkarmak, insanları birbirine düşürmek gibi her türlü huzur bozucu davranış biçimleri anlaşılmaktadır. Kur’ân-ı Kerîm’de ise kavramın geçtiği âyet-i kerîmelerin bağlamları değişik olduğu için kullanıldığı yerlerde farklı anlamları ifade edebilir. Müfessirlerimizin beyanı veçhile, bu âyet-i kerîmede geçen fitne kavramı; Müslümanlara karşı yapılan saldırı ve İslâm dininden döndürmek amacıyla, Müslümanlara uygulanan her türlü zulüm ve baskı manasında kullanılmıştır. * “...din yalnız Allah’ın oluncaya kadar”; İslâm dini hâkim oluncaya kadar manasındadır.  

1- Baskı, zulüm, zorbalık ve kargaşa tamamen yok edilene dek. 2- Allah'ın yasaları tamamen egemen oluncaya kadar. (Dinin sözcük anlamlarından biri de “yasadır")  

(*) Burada yine, temel hak ve özgürlüklere yapılan tecavüz, din ve inançları yüzünden insanlara uygulanan şiddet, baskı, yapılan zulüm ve saldırılar söz konusudur. Bunun böyle olduğunu Buruc- 4-10, Nisa-101 ve Maide-49. ayetlerden öğrenmek mümkündür. Yani bu ayetin mesajı tamamen savunmaya yöneliktir. Bunun dışında, fetihler için izin veren tümceler bulunmuyor! Fitne ne demek? Kur’an’a göre fitne, insanları Allah yolundan uzaklaştırmak, Müslüman olmalarına engel olmak, insanları inandığı dinden ve inanç felsefesinden zorla döndürmek, insan hak ve hürriyetlerini ellerinden almak, zulüm ve haksızlık yapmak, şiddet ve baskı uygulamak, insanlara saldırmak, öldürmek, esir almak vs. Ayrıca 191. ayetin, “Onları ele geçirdiğiniz yerde öldürün.” cümlesi, İslam düşmanları ve art niyetli kimseler tarafından, bağlamından kopartılarak ve ayetin yalnızca bu cümlesi dikkate alınarak; “İslam dininin, Müslüman olmayanları öldürmeyi emrettiği” iddia edilmektedir. Oysaki bu cümlenin bağlamına bakıldığında, öldürülmeleri istenen kimselerin “Müslüman olamayanlar” değil; “Müslümanlara savaş açanlar, onlara saldıranlar; Müslümanlarla yaptıkları antlaşmayı bozarak, onlara ihanet edenler, onların düşmanlarıyla işbirliği ederek onları arkadan vuranlar” dır. Keza; Bakara-190, 191,192 ve 193. ayetler birlikte ele alındığında; Müslümanlara, sizinle savaşmayanlarla, size saldırmayanlarla savaşmayın; yalnızca sizinle saldıranlarla savaşın, savaşırken de sakın ileri gitmeyin, yani doğrudan savaşta yer almayanlara zarar vermeyin, saldırgan taraf siz olmayın, savaş kurallarını çiğnemeyin, esirlere kötü davranmayın, savaş bitince esirleri mutlaka serbest bırakın (Muhammed-4),eğer savaş ve saldırganlıktan vazgeçerlerse siz de vazgeçin uyarısının yapıldığı görülecektir. {وَقَـٰتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ } قال عروة بن الزبير: كان المؤمنون في مبدأ الدعوة يفتنون عن دين الله، فافتتن من المسلمين بعضهم وأمر رسول الله صلى الله عليه وسلم المسلمين أن يخرجوا إلى الحبشة، وفتنة ثانية وهو أنه لما بايعت الأنصار رسول الله صلى الله عليه وسلم بيعة العقبة، توامرت قريش أن يفتنوا المؤمنين بمكة عن دينهم، فأصاب المؤمنين جهد شديد، فهذا هو المراد من الفتنة، فأمر الله تعالى بقتالهم حتى تزول هذه الفتنة : المصادر (مفاتيح الغيب ، التفسير الكبير - اللباب في علوم الكتاب) )وقال محمد بن إسحاق: بلغني عن الزهري عن عروة بن الزبير، وغيره من علمائنا: حتى لا تكون فتنة: حتى لا يفتن مسلم عن دينه،( تفسير القرآن العظيم - فتح القدير ) قال الربيع: حتى لا يفتن مؤمن عن دينه، { معالم التنزيل – البغوي - هميان الزاد إلى دار المعاد ) وقال ابن إسحاق: معناها حتى لا يفتن أحد عن دينه كما كانت قريش تفعل بمكة بمن أسلم كبلال وغيره، وهو مقتضى قول عروة بن الزبير في جوابه لعبد الملك بن مروان حين سأله عن خروج رسول الله صلى الله عليه وسلم من مكة مهاجراً، وقوله {ويكون الدين كله لله} أي لا يشرك معه صنم ولا وثن ولا يعبد غيره، (المحرر الوجيز في تفسير الكتاب العزيز – ابن عطية) (وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ) أي إن فتنتهم إياكم عن دينكم بالإيذاء والتعذيب والإخراج من الوطن ومصادرة المال أشد قبحا من القتل فيه، إذ لا بلاء على الإنسان أشدّ من إيذائه واضطهاده وتعذيبه على اعتقاده الذي تمكن من عقله ونفسه، ورآه سعادة له في عاقبة أمره. (وَقاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ) أي وقاتلوهم حتى لا تكون لهم قوّة يفتنونكم بها في دينكم، ويؤذونكم في سبيله، ويمنعونكم من إظهاره والدعوة إليه  

[4] Şirk, dinden döndürmek için eza ve cefa.  

126 Tam bağımsız oluncaya kadar; hiçbir cezalandırılma korkusu yaşamadan, kimseye boyun eğmeden serbestçe ibadet edinceye kadar anlamındadır.  

Benzer mesaj: Enfâl 8:39-40.  

1 Peygamber (a.s): “Ben, bütün insanlar ‘Allah’tan başka ilâh yoktur’ deyinceye kadar onlarla savaşmakla görevlendirildim...” buyurmuştur. (Buhari, Müslim)2 Yani tüm bâtıl dinler, Allah’ın dini karşısında tamamen yok oluncaya ve hiç kimse Allah’tan başkasına itaate zorlanmayıncaya kadar, tüm kâfirlerle savaşın.3 Bu ve benzeri âyetlerden, İslâm’ın emrettiği cihadın bölgesel olmayıp, evrensel olduğu ve bunun da hiçbir mazeretle savsaklanamayacağı anlaşılmaktadır. Bk. (Âlu İmrân:19, 85, Mâide:3, Enfâl: 39, Ahzab: 27, Fâtır: 39)  

170 Lafzen, “ve din [yalnız] Allah’ın oluncaya kadar” -yani, hiçbir cezalandırılma korkusu duymadan Allah’a ibadet edilinceye ve hiç kimse başka bir insana korku ile boyun eğmek zorunda kalmayıncaya kadar. (Bkz. ayrıca 22:40.) Dîn teriminin bu bağlamda “kulluk” olarak çevrilmesi daha uygundur, çünkü bu karşılık, burada dînin hem akidevî hem de ahlakî yönlerini kapsamaktadır: yani insanın hem inancını, hem de bu inançtan doğan yükümlülüklerini.  

[382] Bu âyetten farklı olarak, Enfâl 39’da kulluhû ibaresi yer alır. Bunun sebebi de bu âyette savaşılması kastedilenler sadece Mekke müşrikleriyken, Enfâl sûresindekiler küfürde direnen tüm güçlerdir. Bu âyet En‘âm 35 ve özellikle Yunus 99 ışığında anlaşılmalıdır (Krş: 16:90). [383] Eğer yaptıklarına son verirlerse, bu yeterli addedilmektedir. Bizzat zulmedenler, eğer tesbit edilmişlerse elbette cezalarını çekecek, cezaları da işledikleri suçun dengi olan “âdil bir karşılık” şeklinde gerçekleşecektir.  

(Nitekim Al-i İmran suresinin 19. ayetinde: "Allah katında gerçek din İslam'dır" buyurulmuştur. Bu ayetten anlaşılacağı üzere Arap müşrikleri ya İslam'a girmeye veya kılıca mahkumdurlar. Nitekim Resullullah s.a.s. "Ben bu insanlarla -la ilahe illallah- diyecekleri ana kadar savaşmakla emrolundum. ancak o zaman canlarını kurtarırlar" buyurmuştur.)  

[1] Dinde zorlama olamayacağı için istenen, herkesin Müslüman olması değil, Allah'ın düzeninin hâkim olmasıdır. [2] Zalim, yapmaması gerekeni yapana denir. Savaş bitince, yeni bir suç işleyenden başkasına düşmanlık edilmez.  

(95) Allah’tan başkasına kulluk edilmez oluncaya kadar. Veya, insanlar, herhangi bir baskı altında olmaksızın yahut inançlarından dolayı cezaya uğrama endişesi taşımaksızın, sadece Allah için kulluk edebilecek hale gelinceye kadar.  

207 Justice and faith. The Arabic word is Din, which is comprehensive. It implies the ideas of indebtedness, duty, obedience, judgment, justice, faith, religion, customary rites, etc. The clause means: "until there is Din for Allah." 208 If the opposite party ceases to persecute you, your hostility ends with them as a party, but it does not mean that you become friends to oppression. Your fight is against wrong; there should be no rancour against men.