A'râf Sûresi 6. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 5/109; 28/65.  

Bkz. 5/109, 28/65Bu ayetten anlıyoruz ki; ümmetler peygamberlerin getirdiği mesaja sahip çıkmak ve bu mesajlara göre yaşamak konusunda hesaba çekileceği gibi, peygamberler de tebliğ vazifesinin hakkını verip veremedikleri konusunda hesaba çekilecektir.  

212. ile ilgili olarak ayrıca bakınız: Kasas sûresi, âyet, 65.213. Konu ile ilgili olarak ayrıca bakınız: Mâide sûresi, âyet, 109.  

 Ümmetlere peygamberlerine inanarak yolundan gidip gitmedikleri, peygamberlere de tebliğ vazifelerini yapıp yapmadıkları sorulacaktır.  

Ezelî ve ebedî ilmi ile her şeyi hakkıyla bilen Rabbimizin, bazı âyet-i kerîmelerde peygamberlere, meleklere, kâfirlere ya da şeytana sormuş olduğu sorular onlardan cevap bekleme soruları değildir. Sorunun muhatabı, peygamber ya da melek ise genelde o anki meselenin iç yüzünün bizlerinde anlaması için sorulan sorulardır. Lânet edilmiş şeytana ya da kâfirlere sorulan sorular ise, esasında onları, azarlama ve kınama ifadeleridir.  

(*) Yüce Allah’ın, peygamberlerin elçilik görevleriyle ilgili yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiklerini, ümmetlerin de kendilerine tebliğ edilen dini ve kitabı tanıyıp hükmüne uyduklarını yahut reddedip âsi olduklarını kesin olarak bildiği, ayrıca inkârcılar da kendilerinin zalim olduklarnı itiraf ettikleri halde yine de âhirette ümmetleri ve resulleri sorguya çekmesi O’nun adalet düzeninin bir sonucudur. Ayrıca burada önemli bir hukuk kuralına da işaret bulunduğu düşünülebilir: Hiçbir kimse, yargılanarak suçu sabit görülüp hüküm giymedikçe cezalandırılamaz. Peygamberlere sorulacak olan, tebliğ görevlerini yerine getirip getirmedikleri; ümmetlere sorulacak olan da bu tebliğlere uyup uymadıkları veya neden uymadıklarıdır. Yüce Allah peygamberlerin mâsum olduklarını bilmekle beraber, bu gerçeği bir defa da mahkeme-i kübrâda ortaya koyacak; bu suretle inkâr edip âsi olanların bu suçlarının, peygamberlerin tebliğlerinde kusur etmelerinden değil, tamamen kendilerinden kaynaklandığını tescil ve ilân edecektir (Râzî, XIV, 22-23). Kaynak: Kur’an Yolu Tefsiri Cilt: 2 Sayfa: 501-502)  

[6] Onlardan peygamberlerin dâvetlerine icabet edip etmediklerinden, peygamberlerden de tebliğlerinden.  

Elçilerin sorgulanması onlara iftira atan kişilerin yalancılıklarını ortaya çıkarmak içindir.  

1 Mâide: 105 de belirtildiği gibi, bütün Peygamberlere de “ümmetlerinin kendilerine ne cevap verdikleri” sorulacak ve Peygamberler “ümmetlerine şâhit” tutulacaklardır. Yoksa buradaki, “Peygamberlerin sorgulanması,” kâfirlerin sorgulanması gibi algılanmamalıdır. Onların sorgulanması anlayıp öğrenmek için yapılan bir sorgulamadır.  

6 Karş: 5:109.  

(Nitekim, Maide suresinin 109. ayetinde "Allah, elçilerini topladığı gün, (ümmetleriniz tarafından) size ne cevap verildi? der." buyurulmuştur.. İki türlü sual sorma vardır: Birisi, azarlama ve çıkışma sualidir ki bu mana dilimizde "iyi belle bunu ben sana sorarım" şeklinde ifade edilir, diğeri de, anlayıp öğrenmek, bilgi isteme sualidir ki, peygamberlere ümmetleri hakkında sorulduğunda onlar: "Bizim bilgimiz yok, gizlileri bilen ancak Sensin Sen" -Maide/109- diyeceklerdir.)  

993 In the final reckoning, the warners and teachers will give evidence of their preaching the truth, and the wicked will themselves have to acknowledge the truth. We picture it like a court scene, when the story is related, but the Judge knows all, even more than the parties can tell.