A'râf Sûresi 203. Ayet Meali

bk. Kur’an-ı Kerim, 2/129; 6/104.  

1- Kavrayış, gerçeği görme yeteneği.  

1 Yani, bazen vahiyde bir gecikme olduğu zaman… 2 Aslında onlar, böyle demekle; diğer âyetleri de onun uydurduğu bir söz gibi gösterip, akıllarınca onun, Peygamber olmadığını ispat etmeye kalkarlar.  

167 Zımnen, “Eğer gerçekten O’nun elçisi isen” (karş. 6:37 ve 109. ayet ve ilgili notlar). Bizim burada “mucize” olarak çevirdiğimiz “âyet” terimi, bazı müfessirlere göre, Hz. Peygamber’e inanmayanların itirazlarına cevap olarak indirilen sözlü “mesaj” anlamında kullanılmıştır. Ne var ki, o sıralar süreklilik içinde vahyedilmekte olan Kur’an’ın kendisinin bu kabil sözlü mesajlarla dolu olduğu düşünülürse, burada inanmayanların talebinin sözlü mesajla değil, daha çok Hz. Peygamber’in ilahî vahye dayalı misyonunun özel bir biçimde tezahürü ya da “isbatı”yla ilgili olması, yani ileri sürdüğü hakikati sözümona “nesnel” bir tarzda kabul ettirecek gözle görülebilir, somut bir mucize beklentisine matuf olması gerekir. Yukarıdaki ayet, en geniş anlamıyla, peygamberliğin tek makul isbatını mesajın kendisinde değil, peygamberin sergileyebileceği mucizelerde arayan dar kafalılığı, ilkel düşünce tarzını işaret ediyor.  

[1318] Besâir (t. basîret) “aklın eşyanın hakikatini kavrama hâlini” ifade eder. Muhtemelen bu formla kullanıldığı ilk yer burasıdır. Fizikî bir görmeden daha çok bir “içgörü, farkındalık ve bilinçlilik hâlini” ifade eder. Aktif yapıda olan kelime kullanıldığı hemen her yerde vahye, özellikle de vahyin “özneliğine” delâlet eder (Bkz: 17:102, not 120).  

Sizler için ise körlüktür.. nitekim Fussilet suresinin 44. ayetinde "Kur'an, iman edenler için bir hidayet rehberi ve kalplerine şifadır, kafirlerin ise kulaklarında bir ağırlık vardır. (yapılan uyanları işitmemezlikten gelirler.) O, (Kur’an) onlara karşı körlüktür"! buyurulmuştur.  

[1] Ehl-i Mekke te'annütlerinden dâimâ Rasûl-ü Ekrem efendimizden âyet getirmesini, Kur'ân teblîğini isterlerdi. Eğer vahiy te'hîr iylediği cihetle Fahr-i Risâlet teblîğ idemez ise müşrikler: "Hani yâ bir şey söylemiyorsun? Ne içün kendin uydurub bize okumuyorsun?" diye Kur'ân'a ta'n iderlerdi. Bu âyet-i kerîme onlara cevâb olarak nâzil olmuşdur.  

1174 "Ayah" here, I think, means specially an Ayah of the Holy Qur'an. The infidels did not believe in revelation, and used to taunt the Holy Prophet, as much as to say that he used to put together words and promulgate them as revelation. The answer is contained in the sentence that follows. No human composition could contain the beauty, power, and spiritual insight of the Qur'an. Without inspiration it is impossible to suppose that a man, with or without literary and philosophic training could produce such a book as the Qur'an. 1175 "Lights": eyes, faculty of spiritual insight. The revelation is for us (1) spiritual eyes, (2) guidance, and (3) mercy. (1) is the highest in degree: just as a blind man, if he is given eyes and the faculty of sight, is at once removed into an entirely new world, so those who can reach the stage of spiritual insight pass into and become citizens of a wholly new spiritual World. (2) is next in degree: the man of the world can act up to the teaching about right conduct and prepare for the Hereafter. (3) is the Mercy of Allah, free to every one, saint and sinner, who sincerely believes and puts his trust in Allah.