A'râf Sûresi 18. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 17/63-65.  

 İblis, Allah’ın emrine karşı gelip Âdem’e secde etmeyince, Allah Teâlâ onu cennetten veya meleklerin içindeki yüksek makamından kovdu. Bunun üzerine Allah Teâlâ ile İblis arasında yukarıdaki konuşma meydana geldi. Neticede Allah ona kıyamete kadar yaşama ve insanları doğru yoldan saptırma fırsatı verdi. Fakat kim İblis’e uyarsa, onu da İblis ile berâber cehenneme atacağını haber verdi.  

* “Çık oradan!”; Müfessirler bu âyet-i kerîme ile ilgili olarak farklı manalar beyan etmişlerdir, 1. Cennetten, 2. Melekler arasında kendisine bahşedilen makamdan.  

(2)“Çendan (gerçi) şeytan yüzünden ekser insanlar dalâlete giderler. Fakat ehemmiyet ve kıymet, ekseriyetle keyfiyete (ne olduğuna) bakar, kemmiyete (sayı çokluğuna) az bakar veya bakmaz. Nasıl ki bin ve on çekirdeği bulunan bir zât, o çekirdekleri toprak altında bir muâmele-i kimyeviyeye (maddî değişikliğe) mazhar etse, bini bozulsa on tânesi de ağaç olsa, o on ağaç olmuş çekirdeklerin o adama verdiği menfaat, elbette bin bozulmuş çekirdeğin zararını hiçe indirir. Öyle de: Nefis ve şeytanlara karşı mücâhede ile, yıldızlar gibi nev‘-i insanı şereflendiren ve tenvîr eden (nûrlandıran) on insân-ı kâmil yüzünden o nev‘e gelen menfaat ve şeref ve kıymet, elbette haşerât nev‘inden sayılacak derecede süflî (alçak) ehl-i dalâletin küfre girmesiyle insan nev‘ine vereceği zararı hiçe indirip göze göstermediği için, rahmet ve hikmet ve adâlet-i İlâhiye, şeytanın vücûduna (varlığına) müsâade edip tasallutlarına(musallat olmalarına) meydan vermiş.” (Lem‘alar, 13. Lem‘a, 72)Ayrıca şeytanın yaratılması ve insana musallat edilmesinin hikmetleri için, bakınız; (sahîfe 141, hâşiye 1)  

(*) Not: لأَمْلأنَّ’’ üzerindeki (ل)’’lâm’’ tekid harfidir, kasam harfi değildir. Çünkü ‘’lâm’’harfinin kasem cevabı olabilmesi için cümlenin başında kasem harflerinden biri olan (و - ب - ت) gibi harflerin bulunması gerekir. Örneğin: (Yusuf-12/91-Sad- 38/82.) ayetlerinde olduğu gibi. İşte o ayetler: (قَالُواْ تَٱللَّهِ لَقَدْ ءَاثَرَكَ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَإِن كُنَّا لَخَٰطِـِٔينَ) قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِين Ama birer tekid edatı olan bu (ل)’’lâm ve (لقد)’’lekad’’gibi harflerin bulunduğu ayetlerin birçok mealleri maalesef yemin şeklinde verilmiştir. Böylece Kur’an’ın orijinal Arapça ayetlerinde bulunmadığı hâlde bu hatalı mealler sayesinde yüzlerce ayetin meali yemin şekline dönüşmüştür. Oysa yeminin olmadığı ayetlerde yemin anlamını vermek büyük bir hatadır. Bu nedenle meal yapanların bu tür bilgilere vakıf olup dikkatli olmaları gerekir.  

Benzer mesajlar: A‘râf 7:12-18; Hicr 15:42; Nahl 16:99; İsrâ 17:61-63; Sebe’ 34:21; Sâd 38:75-82. Cehennemin insanlarla doldurulması “sonuç”, insanların İblis’e uyması ise “sebep”tir. Ayrıca Hûd 11:119 ve Secde 32:13. ayetler de bu cümle ile birlikte okunmalıdır.  

(Böylece has kullarını belli etmek ve hem şeytanı, hem de ona uyanları cezalandırmak için İblis’e izin verdi)