Ankebût Sûresi 38. Ayet Meali

2.Neyin doğru neyin yanlış olduğunu anlayabilecek kabiliyete sahiptiler.  

[411] Âd ve Semûd kavimlerinin kıssası hakkında kısa bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, XIV, 469-471.  

Hz. Hud’un gönderildiği Âd kavmi, Samed, Samud, Sada ve Heba adlı putlara tapıyor, zayıf ve kimsesizlere ağır zulümler yapıyorlardı. Zevklerinin tatmini için insanları yüksek binaların üzerinden aşağı atarak eğleniyorlardı. Elli seneden fazla bir zaman Hz. Hud, bu azgın kavmi imana ve insanca yaşamaya çağırdı. İman etmeye yanaşmadıkları gibi azgınlıklarına da devam ettiler. Bunun üzerine şiddetli bir rüzgârla helak oldular. Hz. Salih’in gönderildiği Samud Kavmi de aynı Âd Kavmi gibi Allah’ın uyarılarını dikkate almamış, zulüm ve taşkınlıklarına devam etmiş ve bunun sonucunda da helak olmuştur. Ayette bahsedilen Âd ve Semud Kavimleriyle ilgili, bugün, birçok arkeolojik bulguya rastlanmaktadır.  

(*) Ad kavmi Kur’an-ı Kerimde adı geçen ve helak edilmiş kavimlerden biridir. Bu kavmin, bugünkü Umman bölgesinde, Bedevilerin Ubar şehri adı verdikleri, büyük çöllerin ortasında bir kentte yaşadıkları düşünülmektedir. Ad kavmi, bolluk refah zenginlik içinde yaşamaktaydı, yüksek sütunlar, yüksek binalarla dünyanın en güzel şehri sayılan İrem şehri adı verilen kenti inşa etmişlerdi. Ad kavmi lüks ve gösterişe çok düşkün kimselerdi. Ad kavmi, tufandan sonra putlara dönen ve azgınlaşan ilk kavimdir. Yüce Allah onlara doğru yola dönmeleri için aralarından seçtiği Hz. Hud peygamberi elçi olarak göndermiştir… Semûd (ثَمُود ‎), İslam’da Sâlih peygamberin gönderilmiş olduğuna inanılan, Kuzeybatı Arabistanda, daha sonraları Medain Salih adı verilen Hicr (İng.Hegra) bölgesinde yaşayan kavmin (İng,Thamud) adıdır. (Vikipedi)  

[3] Onların meskenlerinden gelip geçtikçe helâkleri size belli olmuştur.[4] Âkil, zekiydiler, fakat inat ettiler.  

25 Bu beldelerin isimleri Sodom ve Gomore’dir. Ad kavminin efsanevi şehri “bol sütunlu İrem” şehri, çöldeki rüzgârın şiddetiyle durmadan yer değiştiren kum tepelerinin altında kalmıştır. Kalıntılarının zaman zaman esen şiddetli rüzgârlarla ortaya çıktığı söylenmektedir (M. Esed).  

1 Âyetin bu bölümü, “onlar basiret sahipleri olduklarını zannederlerken veya kendilerinin hak yolda olduklarını zannederlerken.” şeklinde de tercüme edilebilir.  

32 Bkz. sure 7, not 48’in ikinci bölümü ve not 56.33 Burada, ‘Âd kavmi ile ilgili olarak, onların bir zamanki başkentleri olan efsanevî “Çok-sütunlu İrem” kentine (ki, Kur’an’da yalnızca bir kez, 89:7’de zikredilmiştir) atıfta bulunulmaktadır. Orası, el-Ahkâf’ın (Suudi Arabistan’ın büyük Rub‘u’l-Hâlî çölünün içlerinde bulunan ‘Umân ile Hadramevt arasındaki bölge) durmadan yer değiştiren kum tepeciklerinin altında kalmıştır. Fakat kalıntıların zaman zaman esen şiddetli rüzgarlarla ortaya çıktığı söylenmektedir. Semûd kalıntılarına yapılan göndermenin bir açıklaması için 7:74 ile ilgili not 59’a bakınız.34 Kur’an, insanın, bütün yapıp-ettiklerine ilişkin sorumluluğun ve dolayısıyla kendi baştan çıkarıcı dürtülerine -ki burada Şeytan’ın karşılığı olarak kullanılmıştır- karşı koymadaki başarısızlığından doğan ahlakî sorumluluğun kaynağının, sahip bulunduğu “gerçeği kavrama yeteneği” (istibsâr) olduğunu belirtir. Bu konuyla ilgili olarak ayet 14:22 ile ilgili 31 ve 33. notlara bakınız.  

[3515] Hem sapmalarından kendilerinin sorumlu olduğunu hem de hayata bakışlarındaki mânevî körlüğün kendilerini düşürdüğü gülünç durumu ifade eden bir ibâre. Bunda elçilerinin uyarısına muhatap oldukları halde inkâra yeltendiklerine de bir gönderme vardır.  

3459 For 'Ad people see 7:65-72, and n. 1040, and for Thamud, 7:73-79, and n. 1043. The remains of their buildings show (1) that they were gifted with great intelligence and skill; (2) that they were proud of their material civilisation; and (3) their destruction argues how the greatest material civilisation and resources cannot save a People who disobey Allah's moral law. 3460 They were so arrogant and self-satisfied, that they missed the higher purpose of life, and strayed clean away from the Path of Allah. Though their intelligence should have kept them straight, Evil made them crooked and led them and kept them astray.