Ankebût Sûresi 37. Ayet Meali

 «Sarsıntı» şeklinde manalandırılan «racfe» kelimesi, bu olayda deprem ve Cebrail aleyhisselâmın kalplere ürküntü veren bağırışı (sayha) şekillerinde tefsir edilmiştir. Bu ikinci tefsire göre, «Onları bir titreme aldı» tarzında bir mananın verilmesi de mümkündür.  

(*) Medyenliler büyük oranda ticaretle meşguldüler. Bu kavmin en önemli özelliği pek çok farklı yöntem kullanarak ticarette hile yapmaları ve ölçüye tartıya riayet etmemeleridir. Altını satarken bir kısmını çalarak tam diye satar, alırken ise tartarak alırlarmış. Alışverişte hile o kadar ilerlemişti ki bu o azgın toplumun helakine neden oldu.  

Benzer mesajlar: A‘râf 7:78, 91.  

1 Bu bölüm: “...birbiri üzerine yığılarak ölüverdiler...” şeklinde de tercüme edilebilir. Aynı âyet için Bk. (A’raf: 78, 91)  

31 Bkz. 7:78, not 62 (Semûd halkı hakkındaki bölüm) ve 7:91, not 73.  

[3514] İbarenin aynısı için A’râf 91’e, racfeh kelimesi hakkında bir açıklama için A’râf 78’in notuna bkz.  

3458 The story of Shu'ayb and the Madyan people is only referred to here. It is told in 11:84-95. Their besetting sin was fraud and commercial immorality. Their punishment was a mighty Blast, such as accompanies volcanic eruptions. The point of the reference here is that they went about doing mischief on the earth, and never thought of the Ma'ad or the Hereafter, the particular theme of this Surah. The same point is made by the brief references in the following two verses to the 'Ad and the Thamud, and to Qarun, Pharaoh, and Haman, though the besetting sin in each case was different. The Midianites were a commercial people and trafficked from land to land; their frauds are well described as spreading "mischief on the earth".