Âli İmrân Sûresi 169. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 2/154.  

Bkz. 2/154“Allah yolunda öldürülenlerin ölüler sanılmaması” onların bizim gibi yaşadığı anlamına gelmez. Evet, onlar bedenleriyle bu dünyadan ayrılmışlardır. Onların diri olması, asılları olan ruhlarının Allah’ın belirlediği bir âlemde nimetler içerisinde yaşıyor olmasıdır. Nitekim Bakara, 2/154. âyette de “…onlar yaşıyor ama siz farkında değilsiniz” buyrulmaktadır.  

Erdemlilerin ölümü, mutlu bir yolculuktan ibarettir. Onlar, dünyevi vücutlarını bırakıp doğrudan cennete giderler. Bak 2:154; 8:24; 16:32; 22:58; 44:56; 36:26-27  

1. Kur'an'a göre; Allah yolunda ölenler de dâhil, her canlı ölümü tadacaktır. (3:185) Her canlı ölmektedir, ölecektir. Burada, Allah yolunda ölmenin, normal bir ölüm olarak görülmeyecek kadar önemli olduğu, sıradan ölümlerden farklı olduğu vurgulanmaktadır. Zira bu tarz bir ölüm; Allah'ın yanında çok aziz, çok değerli ve çok şerefli bir ölüm şekli olduğundan, Allah, bu niteleme ile diğer ölümlerden farkı ortaya koymak için; ‘Allah yolunda öldürülenleri ölü sanma' demektedir. Bu, öylesine güzel bir ölüm şeklidir ki, Allah'ın katında en iyi şekilde ağırlanma yapılmaktadır.  

(1)Bakınız; (sahîfe 23, hâşiye 1)  

(*) Yani bu dünya ile ilişkileri kesilir, ama bir başka boyutta ahiret gününe kadar ruhen güzel bir hayat yaşıyorlar. Tıpkı uyuyan bir kimsenin çok tatlı ve güzel rüyaları gördüğü gibi. (الله اعلم)’’ En doğrusunu yüce Allah bilir.’’ Ayrıca, Kur’an’a göre her canlı ölümlüdür. Dolayısı ile Allah yolundaki şehitler de ölürler. Bu kesin bir bilgidir. Bu ayette söz konusu edilen “dirilik” ile, kastedilen şey, “Allah yolunda ölmenin karşılığında, sahip olunacak mevki, makam ve itibarın değeridir.” Bu, öyle güzel bir makamdır ki hiçbir canlılık ona denk olamaz. (E. Aktaş Meali 154. Ayet) Yani “Allah yolunda öldürülenlerin ölüler sanılmaması” onların bizim gibi bedenleriyle yaşadıkları anlamına gelmez. Evet, onlar bedenleriyle bu dünyadan ayrılmışlardır. Onların diri olması, asılları olan ruhlarının Allah’ın belirlediği ruhani bir alemde güzel rüyaları göenler gibi manen yaşıyor olmasıdır. Bkz: أخبر تعالى عن الشهداء بأنهم وإن قتلوا في هذه الدار فإن أرواحهم حية مرزوقة في دار القرار (تفسير ابن كثير ) = وقد أثبت القرآن للمجاهدين موتا ظاهرا بقوله قتلوا ، ونفى عنهم الموت الحقيقي بقوله بل أحياء عند ربهم يرزقون فعلمنا أنهم وإن كانوا أموات الأجسام فهم أحياء الأرواح ، حياة زائدة على حقيقة بقاء الأرواح ، غير مضمحلة ، بل هي حياة بمعنى تحقق آثار الحياة لأرواحهم من حصول اللذات والمدركات السارة لأنفسهم ، ومسرتهم بإخوانهم ، ولذلك كان قوله عند ربهم دليلا على أن حياتهم خاصة بهم ، ليست هي الحياة المتعارفة في هذا العالم ، أعني حياة [ ص: 166 ] الأجسام وجريان الدم في العروق ، ونبضات القلب (التحرير والتنوير)  

Benzer mesaj: Bakara 2:154.  

1 İbnu Abbas (r.a)’dan, Rasulullah (s.a.v): “Allahu Teâlâ Uhud’da şehit olan kardeşlerinizin ruhlarını Cennet’in ırmaklarından sular içmeleri, meyvelerinden yemeleri için yeşil kuşların kanatları arasına koydu. Onlar, orada Arşın gölgesinde asılı altın kandillerin altına gittiler ve orada istirahat ediyorlar. Yiyecek ve içeceklerinin hoşluğunu ve istirahat ettikleri yerlerin güzelliğini tadınca: ‘N’olaydı Allah’ın bize neler ikram ettiğini kardeşlerimiz bilselerdi de cihaddan çekinmeyip, harpten gocunmasalardı” dediler. Allahu Teâlâ da onlara: ‘Ben onlara bunu sizin adınıza tebliğ ederim’ buyurdu ve bu âyetleri indirdi.” buyurmuştur. (Ahmed b. Hanbel, Müslim, Ebû Davûd, Tirmizî, İbnu Mâce) Cabir b. Abdillah (r.a): Rasulullah (s.a.v) bana rastladı ve: “Ey Cabir! Seni üzgün görüyorum niçin üzülüyorsun?” dedi. Ben de: “Ey Allah’ın Rasulü! Babam şehid oldu, bakıma muhtaç çoluk-çocuk ve borç bıraktı” dedim. Rasulullah (s.a.v): “Allah’ın babanı nasıl kabul buyurduğunu sana müjdeleyeyim mi?” deyince ben: “Evet, Ey Allah’ın Rasulü!” dedim. Rasulullah: “Allah hiç kimseyle perde gerisinden başka bir yolla konuşmadı. Babanı ise ihya etti de ona perdesiz olarak: ‘Ey kulum! Dile benden sana vereyim’ buyurdu. Baban da: ‘Ya Rabbi! Bana hayat versen de senin yolunda ikinci defa şehit olsam!’ dedi. Allahu Teâlâ: ‘Benden onlar dünyaya bir daha dönmeyecekler sözü sadır olmuştur’ deyince o: ‘Ya Rabbi! Öyleyse bunu arkamdan tebliğ et’ dedi, Allah da bu âyeti indirdi.” buyurdular. (Tirmizî)2 Yukarıdaki tercüme, (قُتِلَ) fiilinden sonra (أَمْوَاتاً) kelimesi kullanıldığı için bu şekilde yapılmıştır. Bundan dolayı “şehitler”, bizim anladığımız anlamda ölü olmakla birlikte, bizim bilmediğimiz bir şekilde diridirler. Bk. (Bakara: 154)3 Hanefi, Şafii ve Malikilere göre Allah yolunda savaşarak şehit olanlar, “Allah’ın katında diri olmaları” sebebiyle yıkanmadan defnedilirler. Zîrâ Peygamberimiz (s.a.v), Uhud Şehitleri hakkında: “Onları kanlarıyla ve elbiseleriyle defnedin.” buyurmuştur. (Ebû Davut, Buhârî) Ancak şehitler üzerine cenaze namazı kılmanın sakıncası yoktur.  

477 A beautiful passage about the Martyrs in the cause of Truth. They are not dead; they live —and in a far higher and deeper sense than in the fife they have left. Even those who have no faith in the Hereafter honour those that die in their cause, with the crown of immortality in the minds and memories of generations unborn. But in Faith we see a higher, truer, and less relative immortality. Perhaps "immortality" is not the right word in this connection, as it implies a continuation of this life. In their case, through the gateway of death, they enter, the true real Life, as opposed to its shadow here. Our carnal life is sustained with carnal food, and its joys and pleasures at their best are those which are projected on the screen of this material world. Their real Life is sustained from the ineffable Presence and Nearness of Allah. Cf. 2:154, and see how the idea is further developed here.