1,2,3, 4. İncire, zeytine, (insanlık tarihi boyunca nice Peygamberlere ev sahipliği yapan, ilâhî vahyin merkezi konumunda olan ve bolca incir ve zeytinin yetiştiği coğrafi bölgelere), Sina dağına ve şu emîn beldeye (vahyin indiği Mekke şehrine) kasem ederim ki, elbette biz insanı (beyni ile akleden, düşünen, araştıran, karar veren, sorgulayan, sorumlu davranan, çalışıp üretebilen, medeniyetler kuran ve diğer canlı türlerinden farklı meziyetleri bulunan bir varlık olarak) en iyi ve mükemmele ulaşacak potansiyelde yarattık.*
(*) (Tîn” incir, “zeytûn” da zeytin anlamındadır. Ancak Kur’an’ı kerimin genel kullanımına baktığımızda bazı meyve isimleriyle, o meyvelerin ağaçları veya bahçeleri kastedilmiştir. Mesela üzüm anlamındaki “ineb”in çoğulu “a’nâb”dır. Bağlar anlamındadır. Keza “nahl” hurma demektir, Kur’an, bu ifadeyle hurma ağacını veya hurmalıkları kasteder. Burada da incirle incir ağacını, zeytinle de zeytin ağacını veya zeytinlikleri kastediliyor olabilir. Çok daha özelde ise Zeytin Dağı’nı ifade etmektedir. Bu ayetlerde vahiy alınan yerler söz konusudur. Ayrıca Muhammed Hamidullah’a göre incir ağacı ile Buda kastedilmiştir. Nitekim Sanskritçede “budi” kelimesi Buda demektir ve Budizm’in kurucusu Buda, vahyini incir ağacının altında almıştır. (Bkz. Le Saint Coran). Demek ki Budizm de vaktiyle bir hak dinmiş ama bozulmuş. Zaten Buda’nın Çinli bir ressam tarafından uzaktan çizilen tek bir resmi vardır. Bütün tapınaklarında hep aynı resim ve o resme göre yapılmış heykelleri kullanılır. ‘’Ama en doğrusunu yüce Allah bilir’’ Zeytin ağacı daha doğrusu Zeytin Dağı ise, Hz. İsa’nın vahiy aldığı dağdır. Tûr-u Sinâ da Hz. Musa’nın vahiy aldığı dağdır. Emin/ belde ise tartışmasız Mekke’dir ki Hz. Muhammed de ilk vahyini burada almıştır. (İ. Yakıt Meali Tin suresi - 1. Ayet Açıklaması) İşte burada önemine dikkat çekilen incir, en çok mensubu bulunan dinlerden Budizm’in kurucusu Buda’nın da Nebîlerden olduğunu gösteriyor olmalıdır. Çünkü Budistler Buda’nın, Ganj’ın bir kolu olan Neranjara kıyısında, Gaya’da Bodhi veya Bo ağacı denen incir ağacı altında aydınlanmaya eriştiğine inanır ve orayı kutsal ziyaret yeri sayarlar. (Budizm, Günay Tümer DİA). Ayrıca Bkz: (S. Vakfi Meali Tin Sûresi -1 Ayet Açıklaması) Zaten Kur’an’da şöyle deniliyor: ‘’Hiçbir ümmet yoktur ki, içlerinde (hayat süreçlerinde) onlara bir uyarıcı gelip-geçmiş olmasın.’’ (Fatır 35/23-24) Ayrıca metni aşağıya alınan (محاسن التأويل - القاسمي) ‘’Mehasinut-Te’vil’’adlı tefsirde de şöyle deniliyor: Bazı çağdaş âlimler, yüce Allah’ın şu sözünün: {ve incir}, gerçek kökeninden büyük ölçüde sapmış olan Budist dininin kurucusu Buda’nın altında aydınlandığı/vahiy aldığı/İncir ağacı anlamına geldiğini ortaya çıkarmışlardır. Fakat Buddha’nın öğretileri onun zamanında yazılmadı, sözlü anlatımlarla hadisler gibi anlatıldı ve ardından takipçileri tarafından yazıldı. Sonra bu araştırmacı alimler şöyle diyorlar: Bizim için en doğru olan şey, eğer bu ayetle ilgili yorumumuz doğruysa, onun gerçek bir peygamber olduğu ve Skiamuti veya Junama olarak adlandırıldığı ve görevinin başlangıcında olduğudur. Büyük bir incir ağacına sığındı ve onun altında kendisine vahiy indi ve Allah onu bir elçi olarak gönderdi, bunun üzerine şeytan onu orada ayartmak için yanına geldi, fakat o, onunla başarılı olamadı. Ve bu ağaç Budistler arasında çok ünlüdür ve adı: kutsal incir ağacı ve onların dilinde: Ajabala . Yine bu alimler demişlerdir ki: Cenâb-ı Hak bu âyet-i Kerimede, insanların hidâyeti, din ve dünya işlerinde faydalı işleri yapmaları için indirdiği en büyük dört dini zikretmiştir. İşte bu surede önce Budizmin kurucusu olan Buda’ın altında aydınlandığı/vahiy aldığı kutsal İncir ağacına, daha sonra Hz. İsa’nın vahiy aldığı mübarek ve mukaddes kılınmış zeytinlik bölgeye, daha sonra da Hz. Musa’nın vahiy aldığı Sina dağına ve en son olarak da Hz. Muhammed’in ilk vahyini almış olduğu Emin beldeye (Mekke’ye) yemin edilmiştir. Yani kendileriyle yemin edilen bu dört yer veya nesne, dört büyük dininin peygamberlerinin ilk vahyi almış oldukları yerleri veya nesneleri simgeler. Ayrıca Buda’nın ahlak öğretileri tamamen İslamın öğretileriyle tam uyumludur. Örneğin: Hz. Muhammed (انما بعثت لاتمم مكارم الاخلاق) ‘’Ben yeryüzünde ancak güzel ahlakı/doğru, dürüst ve erdemli bir yaşam tarzı ile ilgili öğretileri/ tamamlamak üzere elçi olarak gönderildim’’ diye buyurmuştur. Bakıyoruz ki, Buda da hep aynı şeyler üzerinde durmuştur, yani hem sözde hem de özde doğru ve dürüst davranışları sergilemek, güzel ahlaki prensipleri öğretmek ve bunları insanlar arasında yaymaya çalışmak istemiştir. Bu nedenle Buda da Kur’an’da zikredilen bir nezir/bir uyarıcı peygamber/olarak Hindistan ve Çin gibi Uzak Doğudaki ülkelerde tebliğ göreviyle görevlendirilmiş olması güçlü bir ihtimaldir, deniliyor. Fakat vefatından sonra Budizm, gerçek kökeninden büyük ölçüde sapmış/tahrif edilmiş ve maalesef Buda’ da adeta bir tanrı hâline getirilmiştir. ‘’Ama en doğrusunu yüce Allah bilir’’ Mekke’nin “güvenli şehir” olarak anılmasının sebebi ise gerek İslâm’dan önce gerekse İslâmî dönemde buranın bir barış kenti olarak tanınması ve orada her türlü kan dökmenin yasaklanmasıdır. Ayrıca dördüncü ayet, insanın fiziki güzelliğine değil, manevi özellikleri olan akıl, irade ve düşünebilme gibi, insanı diğer canlı türlerinden ayıran beynin bütün fonksiyonlarına vurgu yapmaktadır.
واستظهر بعض المعاصرين أن قوله تعالى: {وَالتِّينِ} يعني به شجرة بوذا مؤسس الديانة البوذية، التي تحرفت كثيراً عن أصلها الحقيقي؛ لأن تعاليم بوذا لم تكتب في زمنه وإنما رويت كالأحاديث بالروايات الشفهية، ثم كتبت بعد ذلك حينما ارتقى أتباعها.ثم قال: والراجح عندنا، بل المحقق إذا صح تفسيرنا لهذه الآية أنهُ كان نبياً صادقاً ويسمى: سكياموتي، أو جوناما، وكان في أول أمره يأوي إلى شجرة تين عظيمة وتحتها نزل عليه الوحي، وأرسله الله رسولاً، فجاءه الشيطان ليفتنه هناك فلم ينجح معه. ولهذه الشجرة شهرة كبيرة عند البوذيين، وتسمى عندهم: التينة المقدسة، وبلغتهم: أجابالا.قال: ففي هذه الآية ذكر الله تعالى أعظم أديان البشر الأربعة الموحاة منه تعالى لهدايتهم ونفعهم في دينهم ودنياهم، فالقسم فيها كالتمهيد لقوله بعده: {لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ} إلى آخر السورة.قال: ولا يزال أهل الأديان الأربعة هم أعظم أمم الأرض وأكثرهم عدداً وأرقاهم. والترتيب في ذكرها في الآية هو باعتبار درجة صحتها بالنسبة لأصولها الأولى، فبدأ تعالى بالقسم بالبوذية لأنها أقل درجة في الصحة وأشد الأديان تحريفاً عن أصلها، كما يبدأ الْإِنْسَاْن بالقسم بالشيء الصغير، ثم يرتقي للتأكيد إلى ما هو أعلى، ثم النصرانية وهي أقل من البوذية تحريفاً، ثم اليهودية وهو أصح من النصرانية، ثم الإسلامية وهو أصحها جميعاً وأبعدها عن التحريف والتبديل، بل إن أصولها: الكتاب والسنة العملية المتواترة، لم يقع فيها تحريف مطلقاً. ومن محاسن هذه الآية الشريفة غير ذلك، ذكر ديني الفضل: البوذية والمسيحية أولاً، ثم ديني العدل: اليهودية والإسلامية ثانياً؛ للإشارة إلى الحكمة بتربية الفضل والمسامحة مع الناس ...ومن محاسن الآية أيضاً الرمز والإشارة إلى ديني الرحمة بالفاكهة والثمرة، وإلى ديني العدل بالجبل والبلدة الجبلية: مكة، وهي البلد الأمين. ومن التناسب البديع بين ألفاظ الآية أن التين والزيتون ينبتان كثيراً في أودية الجبال، كما في جبل الزيتون بالشام وطور سيناء، وهما مشهوران بها. فهذه الآية قسم بأول مهابط الوحي، وأكرم أماكن التجلي الإلهي على أنبيائه الأربعة، الذين بقيت شرائعهم للآن، وأرسلهم الله لهداية الناس الذين خلقهم في أحسن تقويم. انتهى بحروفه. والله أعلم : المصدر (محاسن التأويل – محمد جمال الدين القاسمي) .الم يتطرق القرآن مباشرة إلى أكثر الأديان كما هو الحال مع الهندوسية والبوذية والكنفشيوســية والتاوية والشــنتوية، إلا أنه تم توســيع مفهوم أهل الكتاب من قبل علماء المســلمين ليضم غيرهم. وعلى الرغم من الصعوبات التي جابهــت العلماء في فهم طبيعــة هذين التقليدين نتيجــة اختلاف اللغة الأسطورية التي تتســم بها التقاليد الهندية عن لغة الإسلام المجردة. وفي هذا الشــأن أورد البيروني (توفــي فــي 453هـ1061/م) معلومــات قيمة عن الهندوســية في كتابه كتاب التحقيق عن أهل الهن المعتقدات المتشابهة مع الإسلام وخاصة ما يتعلق بالتوحيد . لاعتقادهم وصف بعض العلماء المسلمين الهندوس بأنهم أهل كتاب؛ نظرا ُعثوا قبل الإســلام، ولدرجة أنهم بأنهم ينتمون لسلســلة من الأنبياء الذيــن ُبعثوا قبل الإســلام ولدرجة أنهم أجمعوا على منحهم صفة أهل الذمة التــي تطلق عادة على أهل الكتاب، النظرة إلــى الديانة البوذية من النمــاذج العملية لإظهار تباين تعد الآراء بين الباحثين المســلمين تجــاه الأديان الأخرى (نظرة المسلمين المعاصرين إلى الأديان الأخرى) تشتمل أقوال بوذا المتعلقة بالإيمان بالله والعمل الصالح والإيمان بالجنة والجحيم على كثير من الجوانب المنسجمة مع تعاليم الإسلام، وبناء على جميع ما تقدم يمكن القول أن الراجح في مسألة نبوة بوذا أنه،إن صحت الروايات التي جاءت عنه، أنه كان نبيا رسولا بعثه الله إلى الهند وهذا الرأي ينسجم مع قول الشهرستاني"( مسألة نبوة بوذا من منظور إسلامي دراسة عقدية نداء الهند)