Tahrîm Sûresi 4. Ayet Meali

İnananların en temizi, iki zevcesinin babaları Ebû-Bekr ve Ömer'dir (Celâleyn, Hâzin). Bir kavle göreyse inanan herkestir (Beyzavi, Medarik). Dahhak, müminlerin hayırlısı Katade'yse peygamberlerdir demiş, Zeccac, ayetteki temiz anlamına gelen "Salih" kelimesi ceme delalet eder, bütün inananlara şamildir hükmüne varmıştır. Mücahid, Kitabu Şevahid-it-Tenzil, Sedr-i Sayrafı vasıtasıyla İmam Muhammed-ül-Bakır (a.s)'dan rivayet ederek inananların en temizinden maksat, Hz. Ali (a.s)'dir der (Mecma, 2, 515-516).  

1.Tefsirlerde ifade edildiğine göre burada hitap Hz. Aişe (r.a.) ile Hz. Hafsa (r.a.)`yadır.  

 Âyette, Hz. Âişe ve Hafsa’ya hitap edilmiş, Hz. Peygamber’in gönlünü almaları istenmiş, kıskançlık, sır yayma ve onun hoşlanmayacağı aşırılıklardan kaçınma konusunda uyarılmışlardır.  

Bu ayet geleneksel çevirilerde yanlış çevrilmiştir. Müminlerin Tanrı'dan başka bir mevlası yoktur. Bak 2:286.  

1- Yakın olan, yardım eden, koruyan, yol gösteren. 2- Kur'an. Cibril: “Düzeltici ve düzenleyici olan vahiy” demektir. Cebr sözcüğü, “onarmak, ıslah etmek, kırılmış, bozulmuş şeyleri onarıp tekrar işe yarar hale getirmek” demektir. “Cibril, cebr ve îl sözcüklerinden oluşmuş bir isim tamlamasıdır “Îl” sözcüğü, eski Arapça'da Allah demektir. Cebr ise, Allah'ın gücü, onarma, düzenleme, düzeltme demektir. Bu iki sözcüğün bir araya gelmesiyle oluşan isim tamlaması, “Allah'ın düzeltici, düzenleyici olan vahyi anlamına gelmektedir. Bu sözcüğün tamlama hali olan Cebraîl ise “Allah'ın onarım” yani “vahyin kişileri ve toplumları onarması” demektir. Özet olarak Cebraîl, (Cibril) Allah'ın vahyidir. (23) 3- İyiler, iyileştirici olanlar, düzeltici olanlar.  

(2)“Kur’ân’da bazı mühim tahşîdât (üzerinde ehemmiyetle durulan mevzû‘lar) vardır ki, düşmanların kuvvetli olduğundan ileri gelmiyor. Belki haşmetin izhârı (yüceliğinin gösterilmesi) ve düşman şenâatinin teşhîri (alçaklığının ortaya konulması) gibi sebeblerden ileri geliyor. (...) Meselâ şu âyete bak: وَاِنْ تَظاَهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰيهُ وَجِبْر۪يلٌ وَصاَلِحُ الْمُؤْمِن۪ينَ وَالْمَلٰٓئِكَةِبَعْدَ ذَلِكَ ظَه۪يرٌ [Eğer ona(peygambere) karşı (ikiniz) birbirinizle yardımlaşırsanız artık şübhesiz ki, O’nun Mevlâsı ancak Allahdır; Cebrâîl, mü’minlerin sâlih olanları ve bunların ardından melekler de (ona) yardımcıdır.] Ne kadar Nebî(peygamber) hakkına hürmet ve ne kadar ezvâcın (peygamberin eşlerinin) hukūkuna merhamet var! Şu mühim tahşîdât, yalnız hürmet-i Nebînin azametini (büyüklüğünü) ve iki zaîfenin (zayıf hanımların) şekvâlarının ehemmiyetini ve haklarının riâyetini, rahîmâne (merhametle) ifâde etmek içindir.” (Sözler, 15. Söz, 49)  

(*) Âyette, Hz. Âişe ve Hafsa’ya hitap edilmiş, Hz. Peygamber’in gönlünü almaları istenmiş, kıskançlık, sır yayma ve onun hoşlanmayacağı aşırılıklardan kaçınma konusunda uyarılmışlardır. معناه: إن تتوبا إلى الله يقبل الله توبتكما، ويقال معناه إن تتوبا إلى الله فقد صغت قلوبكما يعني مالت إلى الحق (بحر العلوم) إن ترجعا الى الله بالتوبة عن مثلِ هذه الأعمال التي تؤذي النبيَّ فقد مالت قلوبُكما الى الحقّ والخير(.تيسير التفسير) ،وقوله: {وَجِبْرِيلُ} مبتدأ، وقوله: {وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلاَئِكَةُ} معطوف عليه.وقوله: {بَعْدَ ذَلِكَ} متعلق بقوله {ظَهِيرٌ} الذى هو خبر عن الجميع (الوسيط في تفسير القرآن الكريم -  

Bu ifade Hz. Muhammed’in sırrını ifşa eden iki eşi ve onları destekleyen diğerleridir. Bir sonraki ayette geçen [künne] çoğul zamiri bunun delilidir.  

1 (قُلُوبٌ)’un çoğul, zamirin ise ikil olmasından; iki grup haline gelen tüm annelerimizin kalplerinin kastedildiği anlaşılabilir. Zîrâ bu olaylar arasında annelerimiz Aişe ve Zeynep taraftarları olmak üzere, ikiye ayrılmışlardı.  

6 Ayetin devamında Hz. Peygamber’e üçüncü şahıs olarak atıfta bulunulmuşsa da, zevceleri Hz. Hafsa ve Ayşe’ye bu şekilde konuşması vahiy yoluyla emredilenin Hz. Peygamber olduğu açıktır (bkz. not 4). Yukarıda parantez içi ifadeyi koymamın sebebi budur.7 Hz. Peygamber’in güvenini kötüye kullanan Hafsa ile onu dinleyerek bu kullanmaya yardımcı olan Ayşe’ye işaret (bkz. yukarıdaki not 4).8 Lafzen, “bundan sonra”, yani Allah’ın Bizzat o’nu koruması gerçeğinin bir sonucu olarak.  

[5178] Kalbâkumâ yerine çoğul gelmesi, Hz. Âişe ve Hafsa cephesine dizilen diğer eşleri de kapsadığına delâlet edebilir. Kayan kalplere Allah rehberlik etmektedir: “Kim Allah’a inanıp güvenirse, Allah onun (akleden) kalbine rehberlik eder” (64:11). Allah Rasûlü’nün “Allah’ım! Kalbimi dinin üzre sabit kıl!” duası da bu çerçevede anlaşılmalıdır. [5179] Zımnen: Allah maddî-manevî güçleri Nebî için seferber eder. Şu hadis bu âyetin tefsiri sadedinde zikredilebilir: Allah Rasûlü atalarının dini üzre öldüğü rivayet edilen vefakâr amcası Ebu Talib ile ilgili olarak şöyle buyurmuştur: “Onun ailesi benim velilerim değildir. Benim velim Allah ve mü’minlerin salih olanlarıdır. (Buhârî, Edeb, 73; Müslim, İman, 197)  

5534 There are further lessons. (5) Both the party betraying confidence and that encouraging the betrayal must purge their conduct by repentance. (6) Frank repentance would be what their hearts and conscience themselves would dictate and they must not resist such amends on account of selfish obstinacy. (7) If they were to resist frank repentance and amends, they are only abetting each other's wrong, and they cannot prevail against all the spiritual forces which will be ranged on the side of the right. 5535 Do not forget the dual meaning: immediate, in application to the Prophet, and general, being the lesson which we ought all to learn. The Prophet could not be injured by any persons doing anything against him even though they might unconsciously put him in greater jeopardy: for Allah, the Angel Gabriel, (who was the Messenger to hirn), and the whole Community, would protect him,-to say nothing of the army of angels or hidden spiritual forces that always guarded him. Cf. 33:56. The general lesson for us is that the good man's protection is that of the spiritual forces around him; it is divine protection, against which human weakness or folly will have no power.