Şuarâ Sûresi 195. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 2/97.  

(*) Kur’an’da geçen kalb, kan pompalayan biyolojik organla bir alakası olmayıp, bu yerine göre akıl merkezi olan beyin veya beynin fonksiyonlarıyla alakalıdır. Kalbin akıl ve idrak, yani beynin fonksiyonu olduğunu anlatan ilgili meallerin dipnotlarına bakılabilir. Yüce Allah mesajını insanlara iletmek üzere peygamberleri hangi kavimden seçmişse kitaplarını da o kavmin diliyle göndermiştir (bk. İbrâhim 14/4). Hz. Peygamber de Araplar arasından seçilerek görevlendirildiği için Kur’an ona Arapça olarak indirilmiştir. Fakat bu, onun sırf Araplar’a hitap ettiği anlamına gelmez. Nitekim Kur’an’ın evrensel olduğunu gösteren birçok âyet vardır (meselâ bk. A‘râf 7/158; Furkan 25/1; Kur’an’ın Arapça olarak indirilmesi ve evrenselliği hakkında bilgi için bk. Yûsuf 12/2; ez-Zümer 39/28; vahyin geliş şekilleri hakkında bilgi için bk. “Tefsire Giriş” bölümü, “I. Kur’ân-ı Kerîm A) Tanımı ve özellikleri. 2 Vahiy" başlığı) Kaynak: Kur’an Yolu Tefsiri Cilt: 4 S: 173)  

[4] Kavmin anlasınlar da özürleri kalmasın veya Arap diliyle inzar olunanlardan yani İsmail, Salih, Hud, Şuayb gibi peygamberlerden olasın diye.  

Benzer mesaj: Nahl 16:103.,Benzer mesaj: Bakara 2:97.  

1 Mübîn: anlattığını açık ve güzel bir şekilde ifâde eden demektir. Arapça, aslında geniş bir dil olmakla beraber Kur’an, onu en yüksek bir noktaya getirmiştir. Bu sebeple Kur’an’ı anlamamakta Arapların bir özrü yoktur.  

82 Bkz. 14:4 -“Biz hiçbir elçiyi kendi halkının dilinden başka bir dille göndermedik” ve ilgili 3. not. Buna rağmen, Kur’an’ın yine de evrensel bir mesaj olduğu pek çok ayetle belirtilmiştir (örn. 7:158, yahut 25:1). Kur’an’da bahsi geçen, “Arap diliyle tebliğde bulunan” diğer peygamberler Hz. İsmail, Hûd, Salih ve Şuayb’dır ki, bunların hepsi Arap kavmindendir. Ayrıca, İbranîce ve Ârâmîce’nin de eski Arap dilinin değişik lehçeleri olduğu hatırlanırsa, İbranî peygamberlerin hepsinin Arap diliyle tebliğde bulundukları söylenebilir.  

[3262] Bu âyetin gösterdiği şey Kur’an vahyinin açık ve anlaşılır olduğu gerçeğidir. Bunu hem ‘Arabiyyenin türetildiği ‘arab kelimesinin kök mânası hem de belirsiz olarak gelen bu sıfatın delâleti teyit eder (Bkz: 41:3; 43:3 ve 16:105 ilgili notlar). Vahyin sıfatı olan Arapça vahyin ruhunun içine indiği ceset mesabesindedir. Bir bakıma, ruhu cesetten ayırmak onu öldürmektir. Dolayısıyla vahiy tüm dillere çevrilir ve çevrilmek zorundadır. Fakat hiçbir çeviri Kur’an’ın aslî dilinin yerine ikame edilemez.