Sâd Sûresi 12. Ayet Meali

“Kazıklar sahibi” ifadesi için Fecr sûresinin 10.âyetinin dipnotuna bakınız.  

 Âyette, Firavun için «kazıklar sahibi» denmesi, onun saray ve saltanat sahibi olmasını belirtmesinin yanısıra, gazap ettiği kimselerin ellerini, ayaklarını dört kazığa bağlayarak işkence ettiğini de ifade etmektedir.  

(*) Fırat ve Dicle arasındaki Mezopotamya bölgesinde yaşayan Nuh kavmi tarım ekonomisine dayalı zenginliğin zirvesindeydi… Çoğu tarihçiye göre, Sümerler MÖ 5500 ve 4000 yılları arasında bölgeye (Mezopotamya) kalıcı olarak yerleşmiş Batı Asya halkıdır… Kaynak: (Vikipedi)… Hz. Nuh (as)’un yaşadığı tarih ve coğrafya ile Sümerlerin yaşadığı tarih ve coğrafya örtüşüyor. Bazı bilgilere göre, Hz. Nuh’un adı Sümer dilinde Ziusudra’dır… Âd kavminin yaşadığı coğrafî bölge ise, birçok tarihçi ve müfessire göre Yemen’dir. Bu kavim Yemen’de Uman ile Hadramut arasındaki bölgede yaşamıştır ki Kur’ân-ı Kerîm’de de Hz. Hûd’un Ahkāf (الأحقاف) bölgesinde yaşayan bir kavme peygamber olarak gönderildiği anlatılmaktadır (bk. el-Ahkāf 46/21). Kaynak: Ad kavmi nedir? Nerede yaşamıştır? - Sosyoloji Haberleri) Firavun, Eski Mısır inanışına göre Güneş tanrısı Ra’nın oğlu ve tanrının kendisi olarak kabul görmektedir. Firavunlar Mısır’daki tüm toprakların sahibiydi. Ülkeyi işgallerden koruyan Firavunlar ordulara başkomutanlık yapardı. Dini açıdan oldukça önemli bir yere sahip olan Firavunlar tanrının oğlu ve tanrının kendisi olarak kabul görürdü. Kaynak: Antik Mısır krallarına neden Firavun denir? Firavun kimdir?  

[11] Fir'avun, adamları dört kazığa, çarmıha çektiğinden, -kazıklarla müstahkem çadıra mâlik olduğundan- hadem ve haşem sahibi, muhkem saltanat sahibi olduğundan dolayı bu vasıf ile tavsif olunmuştur.  

1 Evtâd: Veted’in çoğulu olup kazıklar demektir. “Kazıklar sahibi” ifâdesi ise firavunların; a- Askerinin ve konakladıkları yerlerde çaktıkları çadır kazıklarının çokluğu, b- İnsanları kazığa çakarak işkence ettikleri (Celâleyn), c- Kuvvetli mülk ve adamlara sahip olmaları d- Mısır’daki dağ gibi piramitlere sahip olmalarından kinâyedir.  

16 Lafzen, “onlardan önce”, yani Muhammed (s)’in tebligatına karşı çıkmış veya çıkmakta olanlardan önce.17 Klasik Arapça’da bu eski bedevî deyimi, deyimsel olarak “güçlü bir otorite” yahut “sarsılmaz/yıkılmaz bir güç”ten mecaz olarak kullanılmaktaydı (Zemahşerî). Bir bedevî çadırını ayakta tutan direklerin sayısı, çadırın boyutuna/genişliğine bağlıydı. Bu boyut da, her zaman çadır sahibinin statüsüne ve gücüne göre değişmekteydi: Böylece, güçlü bir kabile reisi için çoğu zaman “sayısız direkler üstünde duran çadırların sahibi” tanımlaması yapılırdı.  

[4051] Veya: “dikili taş anıtlar”.  

Zu’l-evtad: Saray ve saltanat sahibi, ordular sahibi, yahut cezalandırdığı kimseleri kazıklara bağlayarak işkence yaptırması mânalarına gelebilir. “Yere kazık gibi çakılan ehramlar” sahibi anlamı da düşünülebilir.  

4159 In their day, Noah's contemporaries, or 'Ad and Thamud, so frequently mentioned, or Pharaoh the mighty king of Egypt, or the people to whom Lot was sent (Cf. 37:75-82; 7:65-79, 7:103-137, 7:80-84) were examples of arrogance and rebellion against Allah: they rejected the divine Message brought by their messengers, and they all came to an evil end. Will not their posterity learn their lesson? 4160 The title of Pharaoh, "Lord of the Stakes", denotes power and arrogance, in all or any of the following ways: (1) the stake makes a tent firm and stable, and is a symbol of firmness and stability; (2) many stakes mean a large camp and a numerous army to fight; (3) impaling with stakes was a cruel punishment resorted to by the Pharaohs in arrogant pride of power.