Nûr Sûresi 50. Ayet Meali

Ezelî ve ebedî ilmi ile her şeyi hakkıyla bilen Allah Teâlâ’nın, bu âyet-i kerîmedeki sormuş olduğu sorular, esasında munâfıkları, kınama ve azarlama ifadeleridir. 47, 48, 49 ve 50. âyet-i kerîmeler munâfıklar hakkında nâzil olmuştur.  

(*) Allah ve Resûl’ü taraf tutmaz. Sadece hakkı ifade eder. Zaten resûl karar vermek yetkisinin sahibi değildir. Resûl ya da nebî mutlaka Allah’ın emrini tebliğ eder. Hüküm ve kararı veren Allah’tır. ِ Ayrıca ayette geçen (قُلُوبِ)’’kulub’’, biyolojik kalp değildir. Zaten Kur’an’ın hiçbir yerinde bu anlamda bir ifade yoktur. Yani Kur’an da geçen kalb ifadesiyle, akıl, duygu, gönül, düşünce, vicdan vb. beynin fonksiyonlarına veya direk beyne vurgu yapılıyor. Aşağıdaki tefsir metinlerinde de kalbtan maksat beynin bir fonksiyonu olan akıldır deniliyor. القَلْبُ الفؤاد وقد يعبر به عن العقل (قاموس المعاني. قاموس عربي عربي ) وقد يعبر بالقلب عن العقل ( (التحرير والتنوير ) وقد يعبر بالقلب عن العقل هذا استفهام ذم وتوبيخ ، أي  

1 Bir kimsenin işine gelince ilâhî kanunları, işine gelmeyince, beşerî kanunları tercih etmesi münâfıklıktır.2 İnandığı Allah ve Peygamber’in haksızlık ve yanlış yapacağından korkmak küfürdür.  

67 Yani onları, “meşru” gördükleri birtakım özgürlüklerden, birtakım zevklerden ya da “çağa uygun eğilimlerinden” alıkoyacağından mı korkuyorlar. Geçen 47-48 ve aşağıda 51. ayette olduğu gibi, “Allah ve Rasûlü” ifadesi burada da Rasûl’e vahyedilen ilahî mesajla eş anlamlıdır.  

[3043] Cevabı Allah tarafından bilinen bu soruların amacı, muhatabı, inkârcı aklın tutarsızlığı üzerinde düşünmeye davettir. Parantez içi açıklamanın gerekçesi budur. [3044] Bu zümreyle ilgili istikraî bir okuma için bkz: 74:31, not 26. [3045] İrtâbûnun kendisinden türetildiği rayb/rîbe, “inkârcı kuşku” anlamına gelen şekk’ten farklı olarak “korkulu kuşku”, yani “kuşkusunda haksız çıkma korkusunu içinde barındıran kuşku” anlamına gelir (Bkz: 9:110, not 140). Kuşku, münafığın niteliği olan “kalp hastalığı” ve kâfirin niteliği olan “Allah ve Rasulü’ne güvensizlik” dışında, ayrı bir kategori olarak ele alınmıştır. Bu da vahyin, en temel inanç ilkelerine yönelik dahi olsa, kuşkuyu nifaktan ve küfürden ayrı olarak değerlendirdiği anlamına gelir. Allah Rasûlü, sahibini mutlak hakikate yaklaştıran bir tür kuşku için “zâke sarîhu’l-iman: işte bu da imanın ta kendisidir” buyurmuştur (Müslim, İman, 209). [3046] Ve bağlacını “dolayısıyla” şeklinde çevirimiz için bkz: Âyet 3, not 6.  

3026 The real fact is that their conscience smites them. They know their own iniquity, and do not wish to go before a just judge who would be open to no influence and would be sure to give a righteous decree.