Nûr Sûresi 26. Ayet Meali

[Not: Kadın istemediği ve beğenmediği insanla evlenmeye zorlanamaz. Evlilikte "denk"liğe, yani ekonomik, sosyal, kültürel, fiziksel ve yaş cihetinden yakınlığa ve uygunluğa önem verilecektir. Bu ayete: "Kötü, bozuk ve ahlâksız toplumlar, bozuk ve bâtıl sistem ve yönetimlere müstahaktır… İyi, erdemli ve istikametli insanlar ise, iyi ve adil düzenlere ve yöneticilere layıktır" manası da münasiptir.]  

2-3.Veya sözler  

[2] Peygamber ’aleyhisselâm Ve ’Âyşe ve Safvân radıyallâhu’anhumâ.  

Âyetin bu kısmı şöyle de tercüme edilebilir: “Kötü şeyler ve kötü sözler, kötü kimselere; kötü kimseler de kötü şeylere ve kötü sözlere lâyıktır. İyi şeyler ve iyi sözler iyi kimselere; iyi kimseler de iyi şeylere ve iyi sözlere lâyıktır.” Konu ile ilgili olarak bu sûrenin 3. âyetine bakınız.  

1- Kötü, pis, murdar, tiksinti veren. Kötü niyetli, kötü huylu 2- İyi, temiz, hoş. İyi niyetli, iyi huylu.  

(*) Bu ayet temel bir ilke koymaktadır: Temiz erkekler, temiz kadınlar için ve dindar erkekler, dindar kadınlar için uygun eştirler. Her bakımdan iyi bir adam asla gizli bir kötülüğe müptelâ olmaz. Böyle bir kötülüğe müptelâ olanın alışkanlıkları, davranış ve tavırları bu kötülüğün izlerini mutlaka açığa vurur. Bir kimsenin davranışlarında ve yaşantısında hiçbir varlık izi taşımadan birdenbire kötü bir yanını ortaya koyuvermesi mümkün değildir. Herkesin, halkın günlük yaşantısında tecrübe ettiği psikolojik bir gerçektir bu. O halde, nasıl olur da, hep temiz ve ahlâklı bir hayat sürmüş bir kimse yıllarca zaniye bir kadınla yaşayabilir ve ona katlanabilir? Zaniye olup da, yürüyüşü, tavrı ve davranışlarıyla kötü karakterini açığa vurmayacak bir kadın düşünülebilir mi? Böyle bir kadınla yüksek karakterde faziletli bir kişinin hayat sürmesi mümkün müdür? Burada verilmek istenen, bir daha kimsenin kendisine ulaşan (asılsız) söylentilere kapılarak, safça inancından vazgeçmemesi gerektiğidir. Suçlananın kim olduğu, neyle suçlandığı ve suçlamanın kişiye uygun düşüp düşmediği dikkatlice incelenmeli ve suçlamayı destekleyici hiçbir delil bulunmadığı zaman, serseri ve kötü bir kişi bunu ortaya attı diye kimse suçlamaya inanmamalıdır… Ayetteki kelimeler anlam yönünden kapsamlı olduğu için üç şekilden her biriyle tercüme ve tefsir edilebilir. Fakat okuyucuya çarpıcı gelen ‘’ Kötü kadınlar, kötü erkeklere…’’ şeklindeki benimsediğimiz anlamdır ve metne diğer anlamlardan daha uygun düşmektedir. (Tefhimü-l Kur’an) Yani bu ayette, erkek olsun kadın olsun evlenmek istediği kişinin kendisiyle uyumlu, mütedeyyin, güzel ahlaklı, iffetli ve temiz birinin olması özendirilmektedir. Ancak böyle kimseler birbirleriyle iyi ve mutlu bir yuva kurabilirler.  

[5] Yahut kötü söz murdarlara, murdarlara da kötü söz, iyi söz iyilere, iyilere de iyi söz yakışır.  

9 Hz. Ayşe ile Hz. Safvan kastediliyor.  

Yüce Allah iftiraya uğrayan insanların yani başta Hz. Ayşe olmak üzere Hz. Muhammed’in ailesinin, zina iftirasına maruz bırakılan Safvân adlı sahâbînin, Medine toplumundaki az sayıda müfterinin iftirasından uzak olduğunu ifade etmektedir.  

1 Bunlar, Hz. Aişe ve Hz. Safvan’dır.  

31 Lafzen, “[iftiracıların] söyleyebilecekleri şeylerden masumdurlar”.32 Bkz. 8:4 hk. 5. not. Bu anlam örgüsü içinde, Allah’ın “günahları bağışlaması”na (mağfiret) ilişkin atıf, açıktır ki, insanın yapısındaki zayıflığa, iyi niyetli ve temiz olsa da onu günah işlemeye yatkın kılan zayıf yaratılışa dikkat çekmek içindir (karş. 4:28).  

[2997] Veya: “kötü söz ve davranışlar kötü adamlara, kötü adamlar da kötü söz ve davranışlara yakışır; tıpkı iyi söz ve davranışların iyi adamlara, iyi adamların da iyi söz ve davranışlara yakıştığı (gibi)”. Fakat, bunun hemen ardından gelen ibâre tercihimizi doğrular gibidir. Âyette kurulan kötülerle iyilerin birbirleri arasındaki bu nisbet bir talimatı ifade etmekten çok, ideal olanı dile getirmektedir. Nûh ve Lût gibi iki iyi erkeğin kötü hanımlar ile, Asiye gibi iyiler iyisi bir hanımın da Firavun ile yaşadığı evliliği Kur’an bir ibret vesikası olarak nakleder (66:10-11). [2998] Kelimelerdeki belirsizlik çeviriye “tarifsiz” ve “sonsuz” olarak yansımıştır. Buradaki ilâhî bağış, ne kadar masum olursa olsun, insanoğlunun günah ve hatadan mutlak anlamda berî olmayan niteliğiyle Allah’ın affına her zaman muhtaç bulunduğunun bir ifadesidir.  

[*] Evlenmede namus konusu  

2978 The pure consort with the pure, and the impure with the impure. If the impure, out of the impurity of their thoughts, or imaginations, impute any evil to the pure, the pure are not affected by it, but they should avoid all occasions for random talk. 2979 Forgiveness for any indiscretion which they may have innocently committed, and spiritual provisions of protection against the assaults of Evil. It is also meant that the more evil ones attempt to defame or slander them, the more triumphantly will they be vindicated and provided with the physical and moral good which will advance their real life.