Nisâ Sûresi 127. Ayet Meali

(*) Nisa suresi 2-7 ayetleri bu konudaki bütün hükümleri beyan etmiştir.  

[85] Kadın hakları ve aile ilişkileri konusunda geniş bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, V, 362-371.  

Bkz. 4/2-10  

Bu ayet, geleneksel öğretilerin etkisiyle yanlış çevrilmiş ve yetim çocukların dul anneleriyle evlilik yerine yetim çocuklarla evlenme gibi pedofilik bir uygulama uydurulmuştur.  

1. Yetimlerin kadınları. 2. Mümin erkekler, daha önce olmadığı halde, sonradan miras, mehir ve benzeri konularda kadınlara verilen haklara itiraz ederek, Nebiden bu hükümlerin kime ait olduğunu soruyorlar. 3. Gerekli görüleni, zorunlu kılınanı. 4. Kimsesiz, sahipsiz, güçsüz ve mağdur.  

(3)Câhiliye devrinde bir adam, himâyesinde bulunan öksüz kız güzel ve varlıklı ise onunla evlenir böylelikle malını yerdi. Kız çirkinse, artık başkalarıyla evlenmesine mâni‘ olur, nihâyet o kız ölünce onun mîrâsına sâhib çıkardı. Hem o devirde kadınlara ve çocuklara mîrâstan hiç pay vermezlerdi. Bu çirkin muâmeleler, bu âyetin nâzil olması ile açıkça haram kılınmış oldu. (Râzî, c. 6/11, 63)  

(*) Çaresiz çocuklar”dan maksat da kendisini koruyacak yakınlarını kaybetmiş, merhametsiz velilerin eline düşmüş, hakkını korumaktan âciz erkek çocuklardır. Kimsesiz, yetim ve çaresiz çocukları yine de akrabalarının yanına vermek, onlar tarafından himaye edilip yetiştirilmelerini sağlamak en iyi yoldur. Ancak akraba da olsa bazı kimselerin ahlâkı bozuk, vicdanı zayıf olabileceği için her durumda çaresiz kadınların, kız ve çocukların korunması gerekmekte, bazan bu konuda görev topluma ve resmî kurumlara düşmektedir. Velisi yanında haksızlığa uğrayan kimse hâkim tarafından tayin edilecek bir vasî vasıtasıyla himaye edilir. Vakıflar başta olmak üzere ilgili sosyal kurumlar da himaye vazifesini üstlenirler. Çünkü Allah çaresizlerin ve zayıfların korunmasını müminlerden istemektedir. Kaynak: Kur’an Yolu Tefsiri) Bu ayet, geleneksel öğretilerin etkisiyle yanlış çevrilmiş ve yetim çocukların dul anneleriyle evlilik yerine yetim çocuklarla evlenme gibi pedofilik bir uygulama uydurulmuştur. ( E. Yüksel Meal Açıklaması) Yani 127.ayette geçen (يتامي النِّسَاء) ‘’yetamen- nisai’’ tıpkı Nisa 3. ayette geçtiği gibi yetim sahibi dul kadınlardır, yetim kız çocuklar değildir. Aşağıdaki tefsir metinlerine bakılabilir. .وفي يتامى النساء قولان....والقول الثاني: أنهن أمهات اليتامى ، فأضيف إليهن أولادهن اليتامى (زاد المسير ) ثم إن البصريين فرعوا على هذا القول ، وقالوا : النساء في الآية غير اليتامى ، والمراد بالنساء أمهات اليتامى أضيفت إليهن أولادهن اليتامى ، ويدل عليه أن الآية نزلت في قصة أم كحة ، وكانت لها يتامى (مفاتيح الغيب التفسير الكبير - للرازي ) قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ: {وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي ٱلنِّسَآءِ قُلِ ٱللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فِي ٱلْكِتَٰبِ فِي يَتَٰمَى ٱلنِّسَآءِ ٱلَّٰتِي لاَ تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ}؛ قال ابنُ عبَّاس: (نَزَلَتْ فِي أمِّ كجَّة امْرَأةِ أوْسِ بْنِ ثَابتٍ وَبَنَاتِهَا مِنْهُ؛ لَمَّا أمَرَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم بتَوْرِيثِهِنَّ مِنْ أوْسٍ، أقْبَلَ عُيَيْنَةُ بْنُ حُصَيْنٍ الْفَزَّاريُّ إلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم؛ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ؛ إنَّكَ قَدْ وَرَّثْتَ النِّسَاءَ وَالْبَنَاتَ وَالصِّغَارَ؛ وَلَمْ نَكُنْ نَحْنُ نوَرِّثُ إلاَّ مَنْ قَاتَلَ عَلَى ظُهُور الْخَيْلِ وَحَازَ الْغَنِيْمَةَ، فَأَنْزَلَ اللهُ هَذِهِ الآيَةَ) (التفسير الكبير - الطبراني) ثم قال تعالى: {وَٱلْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ ٱلْوِلْدٰنِ } وهو مجرور معطوف على يتامى النساء كانوا في الجاهلية لا يورثون الأطفال ولا النساء، وإنما يورثون الرجال الذين بلغوا إلى القيام بالأمور العظيمة دون الأطفال والنساء.( مفاتيح الغيب) وقال آخرون: بل معنى ذلك: ويستفتونك في النساء، قل الله يفتيكم فيهنّ وفيما يتلى عليكم في الكتاب، يعني في أوّل هذه السورة، وذلك قوله: { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تُقْسِطُواْ فِي ٱلْيَتَامَىٰ فَٱنكِحُواْ مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ ٱلنِّسَآءِ } [النساء: 3]  

[5] Ahkâmını izah eder.[6] Miras, nafaka, mehir gibi.[7] Mallarına tama'an veya fakirliklerinden nâşi nikâhlarından yüz çevirdiğiniz demektir. Nazm-ı Celîl yetimenin velilerine hitaptır.[8] Hâmisi olmayan veya küçük çocuklara haklarını vermek hususunda.  

45 Bu bilgiler bu sûrenin 2,3, 11 ve 12. ayetlerinde açıklanmıştır.  

Bu sure, adını burada geçen ve “kadınlar” anlamına gelen [en-Nisâ’] kelimesinden almıştır.  

1 İstifta: Gençleştirip kuvvetlendirmek, kökünden alınmıştır. Sanki bir kimsenin sıkıntısını halledenin onu dinçleştirmiş olacağı düşüncesiyle; mecâzen “bir konuda sıkıntıyı giderici hüküm verme” anlamında kullanılmıştır. Fetva verenin; o konuda bilgili, yetkili ve iyi niyetli olması gerekir. Yani ancak, Müslüman, ihsan sahibi ve dini hükümleri kurallarına göre bilen âlimler, fetva verebilirler.2 Bu haklar: miras ve mihirdir.  

145 Yani, evlilik ilişkileri, kadının mirastaki payı vb. ile ilgili kurallar. Fetvâ yahut iftâ bir soruya cevap olarak “hukukî bir buyruğun açıklığa kavuşturulması”nı ifade eder. Buna paralel olarak isteftâhu fiili, “ondan yasal bir hüküm vermesini istedi” yahut, “[belli] bir yasal hüküm hakkında onu aydınlatmasını istedi” anlamına gelir. Yukarıdaki pasajda atıfta bulunulan hükümler bu surenin ilk bölümlerinde ele alınmış olduğundan, onlara yeniden atıfta bulunulması, hem üzerinde durulan problemlerin önemini hem de insanların psikolojik olarak daha zayıf karşı-cinslerine karşı taşıdıkları sorumluluğu vurgulamayı amaçlamaktadır. Kur’an’da hakim olan sistematiğe göre, bütünüyle manevî veya ahlakî sorunlarla ilgilenen pasajları genellikle -bu örnekte olduğu gibi- sosyal düzenlemelere ilişkin ayetler takip eder ve bununla, insanın ruhî hayatı ile sosyal davranışı arasındaki yakın ilişkinin ortaya konulması amaçlanır.146 Karş. bu surenin 3. ayeti: “Eğer yetimlere karşı adil davranamamaktan korkuyorsanız...” ve onunla ilgili 3. notta nakledilen Hz. Ayşe’nin açıklaması.  

[837] Bu sûrenin girişinde yer alan (1-14) hukukî hükümlere atıf.  

Kadınlar hakkındaki soruya, cevap doğrudan doğruya değil, ilgisi dolayısıyla, yetim kızlara dair bir girişten sonra 128-134. âyetlerde geliyor. Cahiliye devrinde erkekler yetim kızları himaye ediyorum diye yanlarına alır, mallarına da sahip olurlardı. Erkek güzelliğini beğenirse yetim kızla evlenir, malını yerdi. Çirkin bulur evlenmezse, malından yararlanmak için evlenmesine mani olurdu. Küçük çocukları ise mirastan mahrum bırakırlar, sadece büyük erkekleri vâris yaparlardı.  

Allah sırf mallarını yemek niyyetiyle yetîm kızlarla evlenmemenizi, öksüzlere adâlatle mu'âmele etmenizi emrediyor.  

[1] Bu âyet-i kerîme Ümmü Keha kızları hakkında nâzil olmuşdur. Tafsîlâtı (6)ncı âyet-i kerîmenin notunda mezkûrdur.  

[*] Bkz. (Nisa 4/2-3)  

636 Again and again is it impressed on the community of Islam to be just in their dealings with women, orphans, children, and all whose weakness requires special consideration. The law about widows and orphans, inheritance, dower, and marriage had already been declared in 4:2-35, and further instructions are now given on a further reference. The words translated orphans of women mean, I think, the orphaned children of widows, of whom there were several after the batde of Uhud, and whom it was the duty of the community to provide for. But some Commentators take them to mean "female orphans." In any case, because women were orphans or widows, it was not right that anyone should take advantage of their helpless position to deprive them of dower or of their portion in inheritance. 637 Cf. 4:75, n. 592. Both widows and orphans are to be helped because they are ordinarily weak, illtreated, and oppressed. In communities which base their civil rights on brute strength, the weaker go to the wall, and public opinion expects nothing else. In Nietzsche's philosophy of the Superman that doctrine is stressed strongly, and some of the militarist nations in our own time seem inclined to support this reversion to our primitive instincts. Even in modern democracies of the saner sort, we are often told that it is the fate of minorities to suffer: strength of numbers here becomes the passport to power and privilege. Islam, while upholding sane manly views in general, enjoins the most solicitous care for the weak and oppressed in every way-in rights of property, in social rights, and in the right to opportunities of development. Spiritual strength or weakness does not necessarily go with physical or numerical strength.