Murselât Sûresi 25. Ayet Meali

(*) Kur’an’da Yer çekimi Kanunu: (Mürselat, 77/25-26) ayette “yer çekim kuvvetine” bir işaret vardır. Çünkü “toplanma yeri” olarak da ifade edilen kelime “kifat”tır. Bu kelime, tefsirlerde “cem/toplanma, damm/ çekme” yeri olarak açıklanmıştır. (bk. Zemahşerî, Seyyid Tantavî, İbn Aşur, ilgili ayetin tefsiri) Demek ki, yeryüzü “kifat” olarak, yani çekim kuvvetiyle yaratılmıştır ki, üzerinde ve çevresinde bulunan nesneleri dağılmaktan kurtarıp, kendine doğru çeksin, insanları ve üzerinde yaşayan diğer nesneleri de kendi üzerinde barındırsın. İşte bu ayet, yerin bir çekim merkezi olduğunu göstermektedir. Kur’an’ın inmesinden yaklaşık bin yıl sonra tanımlanan evrendeki dört temel kuvvetlerden birisine (yer çekimi), bundan yaklaşık bin yıl önce Kur’an’da dikkat çekilmesi, Kur’an’ın Allah’ın Katından indirildiğinin delillerinden sadece biridir. (Sorularla İslamiyet) Arapça bilenler aşağıdaki tefsir metinlerine de bakabilirler. كفاتا: مأخوذةٌ من فعل كَفَتَ، وكَفَتَ يَكْفِتُ كَفْتاً، أي جذبه، وقبضه، وضمَّه, فالأرض من صفاتها أنها كفت، أي تجذب، وتضم، وتقبض، وهذه الآية فيها إشارةٌ واضحةٌ جليَّة إلى الجاذبية، فكلُّ شيءٍ على سطح الأرض ينجذب إليها، وما وزن الأشياء في حقيقة الأمر إلا قوة انجذابها نحو الأرض، ووزن الشيء يتناسب مع حجم الأرض .(موسوعة الامام النابلسي) قال صاحب الكشاف: الكفات: من كفت الشئ إذا ضمه وجمعه.. كَفَتَ الشَّيْءَ - ضَمَّهُ وَجَمَعَهُ.( أيسر التفاسير) قوله ( احياء وأمواتا ) معناه راجع إلى الأرض ، والحي ما أنبت ، والميت ما لم ينبت (التفسير الكبير ) الضم والجذب حيث الأشارة للجاذبية الأرضية وقيل معناه تضم الاحياء التي هي الانسان والحيوان والنبات والاموات هي الجمادات من الارض والماء وغير ذلك (مباحث في اعجازالقران)  

[5502] Kifât; hem “yerçekimi” yasasını ifade eder, hem de kefetten fiâl kalıbıyla, “farklı şeylerin bir araya gelmesini” veya “bu işin gerçekleştiği alanın adını” ifade eder. Bir sonraki âyetin de delâlet ettiği gibi, mü’min olsun kâfir olsun insanların bir arada yerçekimi yasasına bağlı olarak yaşamasının Allah’ın takdiri olduğunu ifade eder.  

(Hayatta olanların, onun üstünde yaşamlarını sürdükleri ev barkları olduğu gibi, kabirler de, ölülerin meskeni sayılır ki, onların ruhları kabirlerinde, beden kalıntılarından merhale merhale yepyeni bir yaratılışla nûrânî ahiret bedenlerinin oluşmasını beklerler, kabir hayatına has bir şuur sahibidirler ve orada -mümin ve kâfir- farklı muameleye tabi tutulurlar)