DE Kİ: “Ey Rabbim! [Sana baş kaldıranların] vaad edildikleri azabın gerçekleşmesine tanık olmamı diliyorsan, ⁵⁶
56 Lafzen, “göstereceksen” [yani, “bu dünyada”]. Zemahşerî’ye göre, in şart edatıyla mâ’nın -ki bu ikisi bir arada immâ olarak okunur- birlikte bulunması turînî fiiline bir kaçınılmazlık niteliği vermektedir: bu durumda ibarenin anlamı “eğer bana kaçınılmaz olarak (lâ budd) göstereceksen” [yahut, “tanık kılacaksan”] ...ilh.” şeklindedir. Allah’ın olmasını dilediği şey mutlak (eo ipso) manada kaçınılmaz olduğuna göre, bu anlam çeviriye ancak yukarıdaki gibi aktarılabilirdi.