(Bu okunacak olan âyetler) Rabbinin, kulu Zekeriyyâ’ya olan rahmetinin anılmasıdır. *
(*) Yeni Ahid’de yer alan ve Kur’an tarafından reddedilmeyen bilgiye göre, Hz. Zekeriyya Meryem’in teyzesinin kocasıdır. Mabed’in din hizmetlilerini çıkaran Levililere (Harunoğulları) mensuptu. Bu işi yapan 24 aileden biri de Hz. Zekeriyya’nın lideri olduğu Abiya ailesiydi (I. Tarihler 23-24). Hz. Zekeriyya’ın Yaşam tarzı ve mesleği: Ahameniş Pers İmparatorluğu, Babil’i ve çevresini oluşturan -günümüzdeki adıyla Irak denilen- bölgeyi ele geçirdikten sonra, Ahameniş hükümdarları Babil sürgünündeki Yahudilere Kudüs ve civârına dönme izni verdiler. Bunun üzerine İsrailoğulları Kudüs’e geri döndü ve Allah, başlarına onları dînî yönden denetleyip yol göstermesi için peygamberler göndermeye devâm etti. Berahya oğlu Zekeriya da bu silsilenin sonlarında zuhur eden bir peygamberdi. İsrailoğullarına tebliğde bulunan ve üçü de Davud Peygamber neslinden olan son üç peygamberin ilkiydi, ikincisi, oğlu Yahyâ Peygamber ve son nübüvvet yapan da Meryem oğlu Îsâ idi. Zekeriya, indirilen vahiyleri tebliğ eder ve yazardı. Süleyman Mâbedi’nde İsrailoğullarının dînî şûrâsının başkanı idi. Gelirini temin etmek için marangozluk yapardı. Aynı zamanda kendisini Süleyman Mâbedi’nin (Beytü’l-Makdis) bakımına ve maddî-mânevî hizmetine adamıştı… (Vikipedi, özgür ansiklopedi)