Meâric Sûresi 37. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 7/17, 37/28.  

Müşrikler, alay etmek üzere Resûlullah’ın [aleyhissalâtu vesselâm] etrafında toplanıyor, onun sözlerini dinliyor, sonra da Hz. Peygamber [sallallahu aleyhi vesellem] ve ashabıyla [radıyallahu anhum] alay ederek, fakir olan müslümanları yerme için, “Eğer bunlar Muhammed’in dediği gibi cennete girerse, biz mutlaka onlardan önce gireriz” diyorlardı. Bu sözleri üzerine bu âyet-i celîle nâzil oldu.  

[2] Sözüne kulak veriyorlar, mü'minlerle eğleniyorlar.  

1 Bu âyet, Mekkeli müşriklerin Peygamberimizin etrafına toplanıp, onun söyledikleriyle alay ederek; “eğer Muhammed’in dediği gibi bu Müslümanlar Cennete gireceklerse biz, onlardan önce gireriz” demeleri üzerine nâzil olmuştur. (Kurtubî)  

14 Bu, yine 19. ayetteki “insan tatminsiz bir tabiata sahiptir” ifadesi ile bağlantılıdır (bkz. yukarıdaki not 7). Allah’ın varlığı hakikatini görmek istemeyen ve bu sebeple dünya görüşlerini üstüne oturtacakları sağlam bir temelden yoksun bulunan insanlar, aynı zamanda belli bireysel ve sosyal değer ölçülerinden de uzak olurlar. Bu nedenle, ne zaman pozitif bir iman çağrısı ile karşılaşırlarsa ruhî bir şaşkınlık içinde “oraya buraya koşuştururlar” ve kendilerini entellektüel olarak haklı çıkarmak için, her tarafa çekilebilir çelişkili kanıtlarla sözkonusu iman çağrısını çürütmeye çalışırlar -“sağdan ve soldan sana gelerek” istiâresinde dile getirilen tavır, bu tavırdır; ve onlar bütün güçlerini yüzeysel bir “çoğunluk iradesi” ile uyumlu olmaktan aldıkları için bunu yalnızca “kalabalıklar halinde” yapabilirler.  

[5315] Hem hakikî hem mecazi çağrışımları olan bir ibâre: İnkârcı Mekkelilerin hem vahiy karşısındaki şaşkınlıklarını, hem de küstahça kibirlenmelerini ifade eder.  

(5) Etrafında toplanıp seninle ve Müslümanlarla alay ediyorlar.