Kehf Sûresi 104. Ayet Meali

Burada dikkat çekilen nokta gittiği yolun yanlış olduğunu fark edememek, yaptığı yanlışları güzel işler olarak sanmaktır. A‘râf 7:30, Kehf 18:104, Zuhruf 43:37 ve Mücâdele 58:18’de de benzerleri bulunan bu ifade, insanoğlunun yanılgı noktalarının en tehlikelisini oluşturmaktadır. Çünkü insan bir şeyin yanlış olduğunu fark ederse artık bile bile onun peşine gitmemeyi daha çok isteyip başarabilir; ancak her şeye rağmen inkârda ısrar edenlerin bulunacağı da gözden uzak tutulmamalıdır.  

[2447] Tasavvur, insanın hem gerçekliği algılama biçimini, hem de gerçekliği algıladığı zihnî merkezi ifade eder. Klasik Mantık, Kelâm ve hatta Fıkıh Usulü kitaplarının ilk bahsi tasavvurat ve tasdikat bahsidir. Musavvire, tüm aklî hükümlerimizi üzerine bina ettiğimiz temel kavramların içini doldurduğumuz zihnî melekedir. Sözün özü: aklın ve o aklın verdiği hükümlerle yapılan eylemlerin ana rahmi tasavvurdur. Tasavvuratı yanlış olanın tasdikatı doğru olmaz. Tasavvuru yamuk olanın, ne aklı ne eylemi düzgün olur. Akla koordinatlarını tasavvur verir. Akıl da tasavvurdan aldığı koordinatlara uygun eylem üretir. Bu yüzden tasavvurdaki milimetrik bir sapma, eylemde kilometrelere tekabül eder. Bir yanlış eylemi düzeltmek asla eylemin kendisini düzeltmekle gerçekleşmez. Gerçek bir düzeltme, o eylemin ana rahmi olan tasavvurdaki sapma açısını düzeltmekle mümkündür.  

2449 Many people have such a smug sense of self-righteousness that while they go on doing wrong, they think that they are acquiring merit. So, in charity, all the elements that make for outward show or selfishness (as to get some worldly advantage) nullify the deed of charity. In the same way, hypocrites sometimes affect to be surprised that their declared effort for somebody's good is not appreciated, when they are really seeking some hidden gain or false glory for themselves. The sincere are only those who believe in their spiritual responsibility and act in Allah's sight.