Hakkı inkara şartlanmış olan bu kimseler, Benim kullarım[dan herhangi birini] Bana karşı (kendilerine) dost, koruyucu edinebileceklerini mi sandılar? ¹⁰² Hiç şüphe edilmesin ki Biz cehennemi hakkı ¹⁰³ inkar edenler için bir konak yeri olarak hazırlamışızdır.
102 Bu ifade sadece tabii güçlere ya da varlıklara ve birtakım biçimsel tapınma nesnelerine tapınmayı değil, aynı zamanda ölü ya da diri azîz, velî, ermiş olarak bilinen kimselerin Allah katında, O’nun reddettiği kimseler lehine “aracılık”, “şefaat” ya da “kayırıcılık” yapabileceği yolundaki popüler inancı da işaret etmektedir.103 Yani, Allah’ın birliğini, eşsiz-ortaksız olduğunu ve buna bağlı olarak, yaratılmış hiçbir varlığın Allah’ın yargısına “müdahale ve nüfûz” edemeyeceğini.