Kamer Sûresi 28. Ayet Meali

bk. Kur’an-ı Kerim, 26/155.  

Bkz. 26/155Peygamberlerin gösterdiği mucizelerin tamamı Allah’ın fiilidir. Ancak bütün mucizeler toplumların kültürlerine, yaşamlarına ve anlayacakları işlerin cinsine göre gerçekleşmiştir. Örneğin sihirbazlığın yaygın olduğu Firavun toplumuna onların anladığı dilden mucize gösterilmiştir. Hz. Salih’in toplumunun uzmanlık alanı hayvancılık olduğu için onların mucizesi de onun üzerinden olmuştur ve peygamberlerinden mucize olarak bir deve istemişlerdir. Allah da isteklerini yerine getirmiş ve onları deve ile imtihan etmiştir.Bu âyete göre, Allah’ın emriyle Hz. Salih’in gösterdiği şekilde, su bir gün devenin içmesine bırakılacak, bir gün de kendi ihtiyaçları için kullanılacaktı. Fakat onlar bunu birkaç gün böyle devam ettirdikten sonra dayanamayıp deveyi kestiler.  

 İlâhî taksime göre, su bir gün devenin içmesi, bir gün de kendi ihtiyaçları için kullanılacaktı.  

(*) Semûd, Sâlih peygamberin gönderildiği kavmin adıdır; Allah Teâlâ onları sınamak üzere mûcizevî bir özellik taşıyan ve sahipsiz olan bir dişi deve göndermiş, mevcut sudan dönüşümlü yararlanmaları yönünde bir kural koymuş, böylece onlar bir sınamaya tâbi tutulmuş, peygamberin Allah’tan getirdiği buyruk ve yasaklara saygılı olduklarını davranışlarıyla ortaya koymaları için kendilerine bir fırsat tanınmıştı. Fakat onlar inançsızlıklarını açığa vuran bir davranış sergilediler ve zarar vermemeleri emredilen kamuya ait deveyi hunharca öldürdüler.  

[1] Yâni su, bir gün onların bir gün de dişi devenin olacak.  

16 Yani, onların kendi sürüleri ile sahipsiz dişi deve arasında: bkz. 26:155 ve ilgili not 67.  

[4820] Yani kendi hayvanlarıyla Allah’ın suyunu dahi esirgedikleri dişi (ve muhtemelen hamile) deve arasında (26:155). Canın sahibi o canı verendir. Sahipsiz deveye Allah sahip çıktı. Allah’ın suyunu Allah’ın devesinden esirgemeye kalktılar. Bu Allah’la iddialaşmak demekti. Sonunda helâk oldular. (“Allah’ın devesi”ne dair tahliller ve konuyla ilgili açıklamalar için bkz: 11:64, not 80; 22:37, not 58.)  

(Ki su içme hakkı; belirli gün onun, belirli gün onlarındır" Şuara/155)  

5150 See 26:155-156. All were to have water in due turn. It was to be no one's monopoly. And certainly the gates were not to be shut against the poor or their cattle.