Kalem Sûresi 24. Ayet Meali

[Not: Yani; sakın, bugün aramıza bir yoksul sokulmasın diyorlardı. Oysa ağır işlerde onları çalıştırıyor, yurt savunmasında onları cepheye sürüyor, onların sayesinde güvencede bulunuyorlar, onlardan kuvvet alıyorlar ve saltanat huzurlarını onlarla kurabiliyorlardı. O bağ ve ekine ve onun ürünlerini toplamaya da yine bu halkın sayesinde nail olacaklardı. Düşünmeleri gerekirdi ki o bağ ve ürünleri, fabrika ve üretimleri, kendilerinden önce onu onlara veren ve onlar uyurken onu gözetecek olan Allah’ındı. Onda hem Allah’ın hakkı, hem de Allah’ın yoksul kullarının nice hakları vardı. O yoksulları gözetmek, bu iyiliği bilme alâmeti olmak üzere Allah için onlara ikram edip ihtiyaçlarını gidermek gerekirken; "Sakın yanınıza bir fakir sokulmasın" diyerek nankörlüğe yönelmişlerdi.]  

13 Tevrat’ın nüzulünden bu tarafa, yoksulların, kendilerinden daha iyi durumdaki kişilerin sahip olduğu tarla ve bahçelerin ürünlerinde pay sahibi oldukları kabul edilmektedir (karş. 6:141 -“[yoksullara] hasat günü haklarını verin”). “Bahçe sahipleri”nin, yoksulları bu haklarından yoksun bırakma kararlılıkları, yukarıdaki örnek-kıssanın işaret ettiği ikinci tür günahkarlıktır ve sosyal bir günah olduğu için 10-13. ayetler ile bağlantılıdır.  

[5250] Bkz. “Hasat günü (yoksullara) haklarını verin!” (6:141). Sadaka servetin budanmasıdır; meyve budandıkça, servet paylaşıldıkça gürleşir.  

5610 The poor man has a right in the harvest—whether as a gleaner or as an artisan or a menial in an Eastern village. The rich owners of the orchard in the Parable wanted to steal a march at an early hour and defeat this right, but their greed was punished, so that it led to a greater loss to themselves. They wanted to cheat but had not the courage to face those they cheated, and by being in the field before anyone was up they wanted to make it appear to the world that they were unconscious of any rights they were trampling on.