İnfitâr Sûresi 12. Ayet Meali

Bkz. 6/61, 50/17-18  

(*) …İnsanı insan yapan, ona şahsiyet kazandıran, geçmiş yaşamda öğrendiklerini muhafaza eden/koruyan hâfıza merkezleridir. Görsel, işitsel ve diğer duyularla elde edilen veriler hâfızada muhafaza edilir. Beşer; iyiliğin, erdemin, dürüstlüğün değerini ve kötülüğün, yalanın, günahın zararının nelere sebep olduğunu unutmadığı sürece insan kalabilir. O yüzden Kurân bu değerleri koruyan ve hatırlatan bir zikir/ hatırlatmadır. İnsanın üzerinde olması demek, ondan bağımsız, yukarısında, omuzlarında olmasından ziyade potansiyel ve donanımsal açıdan bu yetiye/melekeye sahip olmasıdır. (Kurandan Hayata)  

Bu cümle “insanların davranışlarının kaydedilmekte olduğunun” delillerindendir. Benzer mesajlar: Âl-i İmrân 3:181; Nisâ 4:81; Yûnus 10:21; İsrâ 17:13; Kehf 18:49; Meryem 19:79; Enbiyâ 21:94; Yâsîn 36:12; Zuhruf 43:80; Câsiye 45:29; Kâf 50:18; Kamer 54:53; Târık 86:4.  

1 Bunlar, “kiramen kâtibin” adı verilen meleklerdir.  

7 Klasik müfessirler, burada, müteşabih olarak insanların bütün fiillerini kaydeden muhafız meleklere işaret edildiği görüşündedirler. Ancak, 50:16-23’ün çevirisinde buna başka bir açıklama getirdim ve bu açıklamayı ilgili notlar 11-16’da detaylı olarak ele aldım. Sözkonusu yorumdan hareketle diyebiliriz ki, her insanın başına dikilen “gözetleyici güç” (hâfiz), onun bilinç altında yatan bütün saikleri ve eylemlerini “kaydeden” kendi vicdanıdır. Bu, insan yapısının en temel unsuru olduğundan 11. ayette “değerli” olarak tanımlanmıştır.  

[*] Melekler; onların sadece yaptıklarını ve söylediklerini bilirler. İçlerinden geçeni bilmezler. Çünkü gaybı onlar da bilmezler. Allah Teâlâ şöyle buyurur: "Her ne söz söylese yanında hazır bir gözcü mutlaka olur" (Kaf 50/18)