Hadîd Sûresi 8. Ayet Meali

bk. Rûhu’l-Meânî, 27/168-170.  

Bkz. 5/7 ve dipnotu, 7/172 ve dipnotu  

 Allah’ın aldığı kesin söz, ruhlar âleminde varlıklardan alınan sözdür. «Söz»den, iyi kullanıldığında insanı imana götüren aklın kasdedildiği de söylenmiştir.  

* “Hâlbuki (Allah ezelde) sizden sağlam bir söz de almıştı”; A’râf Sûresi 172. âyet-i kerîmeye bakınız.  

1- Allah'a güvenmeye, O'na inanıp dayanmaya. 2- Ayette geçen “misak” sözcüğü ile nebimizin Akabe biat'ında Medinelilerden, kendisini koruyacaklarına dair aldığı söz veya hicretten sonra Ehl-i Kitap'la yaptığı antlaşma kastedilmiş olmalıdır.  

(*) Ayette geçen “misak” sözcüğü ile Hz. Peygamberin Akabe biat’ında Medinelilerden, kendisini koruyacaklarına dair aldığı söz. Zira Sahâbîler Hz. Muhammed’e itaat etme, zorluk ve kolaylık durumunda nafaka verme, iyiliği emredip kötülükten sakındırma ve kınayanın kınamasından korkmayarak Yüce Allah ile ilgili söz söyleme konusunda bîat etmişlerdi. Veya bu misakla hicretten sonra Kitap Ehli ile yaptığı antlaşma da kastedilmiş olabilir. İşte bu ‘’misak’’ın Akabe biat’ının olduğuna dair metni aşağıya alınan İbni Kesir tefsirine bakılabilir. وقوله تعالى: {وَقَدْ أَخَذَ مِيثَـٰقَكُمْ} كما قال تعالى: { وَٱذْكُرُواْ نِعْمَةَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمِيثَـٰقَهُ ٱلَّذِى وَاثَقَكُم بِهِ إِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا } [المائدة: 7] ويعني بذلك: بيعة الرسول ص (ت ابن كثير).  

[3] Veya bu misaka inanıyorsanız.  

8 Krş. A’râf, 7/172  

Sahâbîler Hz. Muhammed’e itaat etme, zorluk ve kolaylık durumunda nafaka verme, iyiliği emredip kötülükten sakındırma ve kınayanın kınamasından korkmayarak Yüce Allah ile ilgili söz söyleme konusunda bîat etmişlerdi. Bir önceki cümleye bakıldığında Hz. Muhammed’in muhataplarını Yüce Allah’a inanıp güvenmeleri konusunda davet etmekte olduğundan söz edildiği için, burada kendilerinden söz alan kişinin de Hz. Muhammed olması gerekmektedir.  

1 (أَخَذَ) fiilinin öznesi, Allah da Peygamber de olabilir. Eğer özne Allah olursa, alınan söz (قَالُوا بَلَى) sözü, yok eğer özne Peygamber olursa, alınan söz, ona olan biat olur.  

6 Allah’ın “söz/taahhüt alması”, Allah tarafından insana bahşedilen ve her sağlıklı insanın Allah’ın yaratıcılığının tabiattaki bütün tezahürlerini gözlemlemek ve elçilerinin öğretilerine kulak vermek suretiyle Allah’ın varlığının gerçekliğini kavramasına imkan veren akıl melekesine bir işarettir (Zemahşerî). Bkz. bu bağlamda 7:172 ve ilgili not 139.7 Lafzen, “eğer mümin iseniz”: Râzî’ye göre, “eğer sağlam kanıtlara sahip olan herhangi bir şeye inanabiliyorsanız”.  

[1] Bkz: Araf 7/172 [2] Sahibinize  

(6) Allah’ın insanlardan aldığı ahit (7:172’ye bakınız). Veya Peygamberin aldığı biat.  

5283 There are two shades of meaning. (1) There is the implied Covenant in a man who accepts the Gospel of Unity that he will bring forth all the fruits of that Gospel, i.e., believe in Allah, and serve Allah and humanity. See n. 682 to 5:1. (2) There were at various times express Covenants entered into by the Muslims to serve Allah and be true to the Prophet, comparable to the Covenants of the Jewish nation about the Message of Moses; e.g., the two Covenants of 'Aqabah (5:8, and n. 705) and the Pledge of Hudaybiyah (48:10, n. 4877). For the Covenant with Israel at Mount Sinai , see 2:63, n. 78.