Enbiyâ Sûresi 112. Ayet Meali

[338] Enbiyâ sûresinden çıkarılacak genel ilkeler için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, XII, 545-547.  

 Müşriklerin anlattığı durum, güya ileride müslümanların uğrayacağı zillet ve mağlûbiyet durumu idi. Onlar, akıllarınca, kısa zamanda müslümanların zayıflayacağını, sonra da İs-lâm’ın büsbütün ortadan kalkacağını savunuyorlardı. Âyetten anlaşıldığı üzere Hz. Peygamber, onların bu temennilerine karşı Allah’ın yardımına güveniyordu. Başka bir yoruma göre, müşriklerin anlattıkları durumdan maksat, onların, Kur’an’ı «sihir, hayal mahsulü, uydurma» gibi vasıflarla nitelemeleridir, işte Hz. Muhammed (s.a.), onların bu bühtanları karşısında Kur’an’ı muzaffer kılmak için Allah’a sığınıyor ve O’nun yardımına güveniyordu.  

Kuran'ın matematiksel yapısı, bu kelimenin dili geçmiş zaman kipi değil, emir kipi olması gerektiğini ortaya çıkarmıştır. Nitekim en eski Kuran nüshaları ve hatta dünyanın bir çok ülkesinde basılan modern Kuran nüshaları bu tezimizi destekler. Ayrıca 108. ayetten itibaren okuduğunuzda, metnin ifadesindeki akıştan bu kelimenin "Deki" değil, "De" olmasının daha uygun düştüğünü göreceksiniz. Kuran'da yaratıklar için kullanılan "Dediler" kelimesi ile Tanrı'nın emirlerini bildiren "De" kelimesi eşit olarak 332'şer kez geçer.  

1- Rahmeti bol olandır.  

(*) Müşriklerin anlattığı durum, güya ileride müslümanların uğrayacağı zillet ve mağlubiyet durumu idi. Onlar, akıllarınca, kısa zamanda müslümanların zayıflayacağını, sonra da İslam’ın büsbütün ortadan kalkacağını savunuyorlardı. Ayetten anlaşıldığı üzere Hz. Peygamber, onların bu temennilerine karşı Allah’ın yardımına güveniyordu. Başka bir yoruma göre, müşriklerin anlattıkları durumdan maksat, onların, Kur’an’ “sihir, hayal mahsulü, uydurma” gibi vasıflarla nitelemeleridir, işte Hz. Muhammed (s.a.), onların bu bühtanları karşısında Kur’an’ı muzaffer kılmak için Allah’a sığınıyor ve O’nun yardımına güveniyordu.  

Ayetteki [el-müste‘ânu] kelimesi bir kez de Yûsuf 12:18’de yer almakta ve “yardım istenilecek makam” anlamına gelmekte, bir peygamber duruşu bu şekilde ümmete de öğretilmiş olmaktadır. Zira Fâtiha 1:5’te de evrensel anlamda dile getirildiği gibi, “kendisinden yardım istenecek yegane kudret Yüce Allah’tır” ve Hz. Muhammed de işte bunu dile getirmiştir.  

106 Bkz. bu surenin 4. ayeti hk. 5. not.107 Lafzen, “tanımlama (ve tasvir) yoluyla [O’na] yakıştırdığınız şeylere karşı (‘alâ)” (bkz. 6:100’ün son cümlesi hk. 88. not); insanı, özündeki duygu ve tasavvur zaafının bir sonucu olarak, müte‘âl, sonsuz ve kavranamaz olan Allah’ı, kendi sınırlı ve beşerî tanım ve tasvirleriyle “yan yana” getirmek yolundaki dar kafalı ve inkarcı yaklaşımlardan ancak Allah’ın kurtarabileceğini işaret eden bir ifade.  

[2785] 4. âyete düştüğümüz nottaki gerekçelerle, bu kelime de hem emir kipiyle (kul: de) hem de fiil kipiyle (kâle: dedi) şeklinde okunmuştur. Allah Rasûlü’ne burada demesi öğütlenen ifadenin bir benzeri için bkz: 7:89.  

Kâfirler İslâm’ın köpük gibi sönüp gitmesini gözlüyorlardı. Onların bu beklentilerine, bu isnatlarına karşı Resulullah Efendimiz Cenab-ı Allah’ın yardımını ümitle bekliyordu. Muhtemel ikinci mânaya göre kâfirler Kur’ân hakkında iftiralarda bulunarak “şiir, büyü, efsane” diyorlardı. Hz. Peygamber onların bu iftiralarına karşı Kur’ân’ı galip kılması için Allah’a yöneliyordu. İslâm aleyhinde, benzeri propagandalara mâruz kalan müminlerin yapacakları niyaz bu olmalıdır. Müsteân: “Kendisinden yardım istenilen” demektir.  

[*] İltifat Bakara 2/64  

2767 See above, n. 2666 to 21:4. The better reading is "Say" in the imperative, rather than "He (the Prophet) said (or says)" in the indicative mood. Note that, on that construction, there are three distinct things which the Prophet is asked to say: viz.: (1) the statement in verses 109-111, addressed to those who turn away from the Message; (2) the prayer addressed to Allah in the first part of verse 112; and (3) the advice given indirectly to the Believers, in the second part of verse 112.1 have marked these divisions by means of inverted commas. 2768 That is, Allah's judgement as between the Teacher and those who refused the Message, or between the righteous and those who taunt them for their poverty, will be the true one, and both the Teacher and the Ummah must leave the judgement to Allah. 2769 Blasphemy is a dreadful sin. We must guard ourselves from it. But as regards others, if we cannot prevent it, we must pray to Allah for assistance and not rely upon carnal weapons.